Het is allemaal zo absurd dat het bijna leuk wordt. Bijna kids want het is jullie toekomst waar ze mee aan het fucken zijn. Maar heeft het zin om je er druk over te maken? Nee dat niet. Daarnaast, we zijn er nog lang niet. De leugen gaat nog veel verder, alles moet kapot.
“Je voelt de angst” zei iemand gisteren tegen mij. Tsja, ik zou bijna zeggen eindelijk! Ik voel hem al 2 jaar. Ik lees dat NL’ders in de rij staan om het leger in de gaan, van de Groningers mag de gaskraan weer open. We zijn bereid offers te brengen, offers zoals altijd op leugens gebaseerd. Offers gebracht door het klootjesvolk, vrijwillig lopen ze het slagveld op. Wat leert de geschiedenis ons? Dat de geschiedenis ons niets leert.
Maar goed! Er is een boeman die we van alles de schuld kunnen geven en we hebben een held groter dan welke held ooit. We hebben een zorgvuldig opgebouwde ‘supply chain crisis’ begonnen met een bootje in het Suez-kanaal. We hebben een door en door verscheurd Amerika, een megalomaan Brussel, die boeman dus en een in zijn vuistje lachende Xi, de mis en place is klaar, flikker alles maar in de pan.
Om te koken moet het heet worden, kokend heet. Daar moet je het vuur goed voor opstoken. Nooit eerder is er in deze wereld zo’n groot feestmaal voorbereid. Zelfs voor de organisatoren moet het spannend zijn, hoe gaat de grand finale eruit zien? Laten we ons levend koken of springen we uit de pan? Blijven we geloven in de leugen of durven we eruit te stappen?
Niet vasthouden aan wat we denken te hebben maar zelf verantwoordelijkheid nemen over ons zijn. Poeh wat een k*tzin. Hoeveel jongens en meisjes sturen we het slagveld op na 2 verschrikkelijke jaren onder het Covid spook? Ik moet er niet teveel aan denken, het doet me teveel pijn. Er moet een alternatief komen lieve, lieve mensen! Een plek waar we niet meer meedoen. Een plek zonder angst.












