Vanaf mijn eerste stukkie op 22 maart 2020 bereid ik me al voor. Vooral mentaal, al is dat misschien wat voorbarig, je zou maar net onder de eerste bommen lopen die vallen, wat heb je dan aan je voorbereiding? Misschien is dat ook wel het beste, die bommen opzoeken, wil je wel verder na WW3?
Wat gaat er gebeuren bij een drie daagse stroomstoring met de miljoenen mensen die alleen wonen in Nederland? Afhankelijk van thuiszorg, verstoken van contact met buren of familie? Bedlegerige, gehandicapte, zieken en ouderen. Ik moet er persoonlijk niet aan denken. Zo’n Bijlmerflat vol met eenzame, alleenstaande, consumerende zombies, drie dagen zonder tv, zonder alles wat het leven zin gaf.
Ik denk dat dat de grootste bedreiging is voor Nederland. Niet zozeer de bommen en granaten maar het gemis aan mienskip. De totale ontworteling van waar we vandaan komen en wie we zijn. Alleen maar op zoek naar individualistische pleziertjes, naar het verrijken van jezelf. Geen oog meer voor collectieve successen en vermaak, daar zorgt een ander maar voor, niet mijn probleem.
Gelukkig verblijf ik niet in de Bijlmer, niet in Den Haag of Rotterdam. Vanuit mijn raampje zie ik niets dan weiland en hoor ik (tis acht uur) de kerkklokken luiden. Rural Fryslân, ik ben een gezegend man.










