Koert Krouwel

Afgelopen week kwam het congres in Amerika met de mededeling dat het meerendeel van de verkiezingen in Europa zijn beïnvloed door de Europese Unie. In Nederland gaat het om de verkiezingen van 2023 en die van 2025. En nu stomen we op naar de verkiezingen van 2026, nou dat gaat wat worden🤠.

Alle ballen op Lidewij is het motto op het moment. Het woordje extreem wordt extreem veel gebruikt. Onder elk artikel over de extremiteiten van de fvd staan honderden zo niet duizenden reacties van mensen die het juist opnemen voor deze partij. Heerlijk om te zien hoe de kudde zich weer laat bespelen, beeehhhhhh.

Alles draait om verdeling, het vernietigen van de mienskip, mensen tegen elkaar opzetten, het is zo makkelijk. Vooral als je de media aan beide kanten in je zak hebt. En nu kan ik mezelf gaan afvragen of de mensheid ooit gaat inzien dat ze bespeeld worden, maar dat is dom. We doen al eeuwen lang niet anders, we zijn niet in staat om in te zien waar het echt om draait. Maar er zijn beschavingen geweest die het wel doorhadden, lang geleden. Ik blijf hopen…

En het ziet ernaar uit dat er vandaag weer geen horizon te zien is. Ondertussen zitten ze in Maastricht lekker in hun t-shirtje te genieten van een biertje op het terras. Het is oneerlijk verdeeld in de wereld! Wie wil er nou zon?

Ik ben bang dat het dit jaar niet gaat lukken, een Elfstedentocht. Dus moeten we het doen met de Olympische spelen. Echt goed begonnen zijn we niet, maar ik gun het Lola. Persoonlijk had ik ook niet verwacht dat Beune een medaille zou gaan halen, het was een te groot zekerheidje.

Vandaag weer nieuwe kansen in onze kleine wereld die zoveel groter is dan wij mogen zien. Terwijl ons alles op een presenteerblaadje wordt aangeboden. Het is het kwaad wat de wereld regeert, het kwaad wat in ons allen zit, we durven het alleen niet aan te kijken…

In tegenstelling tot jijzelf, maar je hond is echt prachtig.” Nou Dankjewel”, zei ik tegen de buurman. “Ja, iedereen heeft weleens een complimentje nodig, bij deze! Nog een mooie dag.” En hij liep door.

Daarom hou ik zo van Fryslan. Mijn buurman is een grote, wat krom lopende man van ergens in de zeventig. Ondanks dattie niet meer zo hard loopt ziet hij er nog steeds imposant uit. Zijn eigen hondje is zijn alles, de twee zijn onafscheidelijk.

Ik hou van dit vlakke platte land en haar mensen, wil er alles voor geven. Het bevroren water, de knisperende vorst, het doet mij wat. Straks gelukkig weer de lente want ik moet zeggen dat ik wel klaar ben met de kou. Toch geniet ik er nog even van. Heerlijk…

,

55.000 volgens elensky. 600.000 volgens de Amerikanen. Meer dan een miljoen volgens de Russische kanalen. En dan praten we over mensen, over opa’s, ooms, papa’s maar ook oma’s en moeders. Over soldaten die gesneuveld zijn, alsof het er niet toe doet.

Koninklijk familie’s, ministers, ceo’s en hoge ambtenaren, ze misbruiken kinderen. Hoe dan, vraag je je af? Waarom? Omdat je anders niet op die positie komt, niet opgenomen wordt in het selecte gezelschap wat denkt, de wereld, hun wil te mogen opleggen.

Er niet over praten, wegkijken, we hebben het al zo vaak gedaan. Meegaan in het narratief omdat het je beter uitkomt. Zo zijn mensen nou eenmaal! Dat hebben we altijd gedaan, aaaahhhh, wat een onzin! Nee, Nee, Nee, Neeeeeeeeeeee!!! Zo hebben we het niet altijd gedaan. In ons zit zoveel meer dan dom gemakzucht, dan laat maar waaien het zal mijn tijd wel duren. Spreek het aan! Ga naar binnen, daar gebeurt het, daar wordt het gemanifesteerd. Angst om het kwaad in de ogen te kijken houd de waanzin in stand en brengt ons naar de afgrond. Kijk het aan, het zit in ons. Wegkijken is geen optie…

Gaat Jutta het doen? Femke? Gaat ze Yvonne achterna? Yvonne van Gennip, ik was verliefd op der, ik denk dat iedere achttien jarige jongen verliefd op der was, wat een heldin.

Maar nu hebben we Jutta om verliefd op te worden. Yvonne had alleen geen Jake, gelukkig. Yvonne vloog niet in een privé vliegtuig. Yvonne was Yvonne.

Ik zie het somber in voor de mannen. Kjeld, ik weet het niet, ik heb er niet zoveel vertrouwen in. Misschien gaat Joep ons verrassen! Maar ik ben bang dat Jordan ze allemaal te snel af is.

Ik kijk ernaar uit. Twee weken man tegen man gevechten, terwijl het buiten ijzig koud is, wat een feest…

Want wat er afgelopen vrijdag gebeurde was niet vanzelf. Het waren niet de kleine zilver of goud beleggers als u en uw buurman die naar de goud inkoop winkels liepen om hun goud en zilver te verkopen. Maar het waren ook niet de kleine banken, waarvan door deze crash, de eerste is gevallen in 2026. Nee, het was een gefabriceerde crash, geïnitieerd door de echt grote jongens. En daarmee hebben ze weer miljarden, zoniet triljarden in hun zakken gestoken. Geld van de burger, gewoon omdat het kan.

Hoe het werkt is te lastig om hier neer te zetten. Kijk wat verder dan je neus lang is, er zijn genoeg bronnen te vinden waar je deze info kan horen, lezen of zien. Je moet het alleen wel willen en daar schort het in het westen aan.

We hebben het hier heel goed! We leven in een mooi land, dat is het narratief. Maar ten koste van wat? Wegkijken is de oplossing, het zal mijn tijd wel duren. En zo rollen we verder naar de totale ineenstorting van ons mooie land, ignorance is bless.

j. epstein bezat een haven op Sint Maarten, met medeweten van de Nederlandse regering. Meer dan tachtig procent van de kinderporno die te vinden is op internet draait op Nederlandse servers. Ook zo’n leuk onderwerp waar we heel gemakkelijk van wegkijken. Ik noem hem nog maar een keer, demmink, de man die vijfentwintig jaar lang de hoogste baas was van de rechtbanken in ons landje, loopt nog steeds vrij rond. Een op heterdaad betrapte pedofiel die het het liefste deed met jongetjes van een jaar of vijf, zes. Het kan in Nederland omdat we het zo goed hebben.

We zijn vergeten dat we er niet voor onszelf zijn op deze wereld. Dat we er zijn voor elkaar, om u te hellepen niet waar, Jaaa! Het is zo jammer, we kunnen zoveel beter, maar ach het is niet de eerste keer. Je zou zeggen dat we het wel een keer gaan snappen maar hebzucht overwint het elke keer weer, het is zo jammer….

Wat een ellende, dat ding doet niet anders dan piepen. Rij je een kilometer te hard? Piepen. Zit een deur niet goed dicht (en dat gebeurt nogal vaak want je moet die deuren echt keihard dichtslaan) piepen. Gordel niet om? Piepen. Het is een kakafonie aan piepjes in de auto, wat een ellende…

Maar ik heb er wel weer lol aan. “Kent u Klaas?” vraag ik aan een dame. “Ja, dat is mijn man” zegt ze met een glimlach. ” Kunt u dit dan aan hem geven? En doe Klaas de groeten!” En dan is het ijs gebroken.

Al is het wel wennen. Soms is het echt een puinhoop als het gaat om het vinden van de voordeur. Huizen die verstopt zijn achter andere huizen. Straten die niet op google staan of waar gewoon een ander naambord op staat. Maar dat maakt het ook wel weer leuk, zo leer ik de omgeving goed kennen.

Vandaag mag ik weer! Het wordt vast een mooie dag…

Ik mag weer sinterklaasje spelen. Mijn training heb ik gehad, vandaag alleen de baan op. Vandaar ff een kort stukkie want ik moet nog een hoop doen. Brood smeren, met Sam uit, douchen, druk druk druk…

Het duizelt me vandaag een beetje. Ik krijg geen letter op het schermpje, ben al meerdere keren overnieuw begonnen, ik weet het ff niet meer.

Laat ik het maar klein houden, de sneeuw is weg! Ik hoorde zonet een specht zijn of haar werk doen, alle eendjes zwemmen in het water. Helaas was er geen zon tijdens het wandelen, toch voel ik dat tie eraan komt.

Hoe hebben we het zover kunnen laten komen? Ik schaam me diep. Sorry kids, we hebben de kans gehad om het anders te gaan doen maar het is ons niet gelukt. Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert wees barmhartig. We zijn maar mensen…