Koert Krouwel

Zat al een paar dagen te broeien op een ideetje maar ben er achter gekomen dat, zoals met de meeste ideetjes van me, het niet echt aanslaat. Heb het gisteren in een aantal groepen in de week gelegd en ik kan niet zeggen dat er erg enthousiast gereageerd werd. Jammer, omdat het naar mijn idee de makkelijkste manier is om iets te bereiken. Als we dit doen ligt de economie plat, nou ja iig delen.

Nu ben ik vast niet de enige die dit bedacht heeft, het ligt zo voor de hand. Het enige wat het vergt is een klein beetje lef. Nou ja dat niet eens. Voor mij is het ook een no-brainer, als je iets helemaal niet of op een niet correcte manier ontvangt dan ga je er toch niet voor betalen?

Volgende maand is zorgverzekeringen maand. Mogen we weer wisselen van zorgverzekeraar. Raar toch eigenlijk? Dat dat maar 1x per jaar mag? Dat doen we om de zorgverzekeraars te ontlasten, waar hoor ik dat vaker? Maar daar wil ik het niet over hebben. In mijn ogen schiet de zorg ongelooflijk te kort. Ik heb het dan niet over de gemiddelde verpleegster of verzorger maar over onze huisartsen, directeuren van ziekenhuizen, OMT leden en meer van dat soort addergebroed. Bewust zorgen zij voor verdeeldheid, houden ze werkende, goedkope medicijnen tegen, hebben belangen in allerlei bedrijven die verdienen aan het ziek houden van hun patiënten en laten zich omkopen om hun bek te houden. Daar ga je toch niet voor betalen?

Moet je voorstellen dat 100k mensen, ik droomde van een half miljoen, volgende maand niet overstappen maar hun zorgverzekering op zouden zeggen. Wat denken jullie dat er dan gebeurt met deze verzekeraars? Dat die mensen de €100 die ze daarmee besparen in een potje storten en daarmee een soort van ziekenfonds oprichten🤠. Ooit heeft dat goed gewerkt. Dat we niet meer meedoen met de waanzin uit Den Haag maar zelf controle nemen. Tis bijna niet voor te stellen, toch?

Als je 100k x 100 euries per maand binnen krijgt kan je direct het Slotervaart ziekenhuis opkopen. Lijkt me wel lachen, een speciaal wappie ziekenhuis. Maar goed, een Nederlander die zijn verzekeringspremie niet betaald, das schier onmogelijk. Het idee alleen al is te belachelijk voor woorden, slecht plan koertje…

Gelukkig heb ik alweer een nieuw plannetje! Kleiner, lokaler en zo lekker en leuk! Vandaag ga ik het verder uitwerken. Moet jullie eerlijk bekennen dat ik zelf ook wel eens moe wordt van mezelf. Ik barst altijd van de onzinnige plannetjes, ach het houd me bezig…

Ik kan het hebben over angst. De angst die ik hoor in de stem van een moeder als ze over haar 2 kinderen praat. De verwarring en totale hopeloosheid in haar stem. Waar moet ik heen? Is er straks nog onderwijs voor mijn kinderen? Zorg? Sport en spel? Werk?

De buschauffeur die zit te wachten in zijn bus op voetbalsupporters, zijn collega’s zitten in de Mac. Hij mag niet naar binnen, geen qr. Hoelang houd hij zijn baan nog en wat daarna? Als 53 jarige, niet gevaxxte wappie gaat dat lastig worden. Toch maar doen? Nee, maar wat dan?

Een Amsterdamse die haar hele leven heeft genoten van de dynamiek van de stad. Het uitgaansleven, de momenten buiten op een gezellig terras. De tientallen voorstellingen of concerten die je bij kon wonen als je een kaartje had bemachtigd. Ik hoor haar zoeken naar wat ze kwijt is. De ongedwongenheid van haar prachtige stad, de te vlotte opmerking van de barkeeper. Ze beseft dat een prikkie dat niet terug gaat brengen, dat het voor eeuwig is verloren

Een vriendin van mij merkte gisteren op dat het haar opviel dat eigenlijk alle wappies meerdere levens hebben geleefd. Dat zij vaak al door meerdere rouwprocessen zijn gegaan. Want dat is wat we nu doormaken kids, het is een rouwproces. Natuurlijk zijn we bang voor wat de toekomst ons gaat brengen maar wat nu vooral zoveel pijn doet is afscheid nemen van ons verleden. Alle zekerheden zijn verdwenen. Vrienden zijn onbekenden geworden, familie onbereikbaar. Werkgevers, politici, politie, boa’s de banken, het hele systeem is onbetrouwbaar, alles stort in elkaar.

We wisten dat het zou gebeuren, we voelden het aankomen. Ergens hopend dat het ons leventje nog net zou overslaan. Maar het dondert nu keihard over ons heen. En mijn God wat doet het pijn.

Misschien dat het er dit x wat ernstiger uitziet maar niets is minder waar, dat dachten jullie de vorige x ook. Geloof me het kan alleen maar mooier worden! Want kijk nou eens met gezond verstand naar wat we achterlaten. Dat was toch k*t? Wees nou eerlijk! We liepen onze rondjes in een groot rad, verdoofd door valse retoriek van schijnheilige pedofielen. We moeten onze lieve Heer op onze blote knietjes danken dat we de kans krijgen er iets mooiers van te maken! Zal niet makkelijk worden, das zeker, maar man wat een avontuur! Schouders eronder, gezellig samen! Leuk man…

En na de klap een 2g beleid. En daar houd het niet op. We staan pas aan het begin. Alles is een leugen. Spaar je energie, we gaan het nodig hebben…

Weken geleden heb ik de Marburg variant al een x langs laten komen. De aankomende weken ga je er meer van horen. Om het in de termen van de pharmacy te houden, het Marburg virus is 88% effectief. Of moet ik zeggen voor 88% dodelijk. Bloedklonters en stollingen dat is het waar Marburg in ons lichaam voor zorgt volgens de leugenaars. Daar helpt geen lockdown tegen, geen discriminerend beleid. Dit “virus” komt niet via de lucht. Ventilatie of mondvodden hebben geen enkele zin.

Hoe bereid je je hier op voor in deze verdeelde maatschappij? Daar ligt onze grootste uitdaging. Alles en iedereen rolt over elkaar heen, er is totaal geen vertrouwen. Niet in de politiek, niet in de ambtenarij, niet in ons rechtssysteem, niet in elkaar. Er is geen samenhang in onze samenleving. We zijn volledig afhankelijk gemaakt van het systeem.

Ik begon dit stukkie met het woord geloven. Mijn hele leven worstel ik al met het geloof. Het klinkt cliché maar de afgelopen 18 maanden hebben mij, wat betreft het geloof, veel inzichten gebracht. Niet dat ik er al uit ben, verre van. Maar ik ben wel gaan inzien dat er zonder geloof geen leven is. En dan heb ik het niet over het geloven in de sprookjes van markie en hugootje.

Als je ergens in gelooft geeft dat vertrouwen. Beide zijn cruciaal als het gaat om verbinding binnen een gemeenschap. Als je niet gelooft dat je werkgever je salaris stort ga je niet voor hem werken. Als je niet gelooft dat de regering het beste met je voorheeft dan… Ja wat dan…

Dan moet je gaan vertrouwen op jezelf, op de mensen om je heen. In de afgelopen 18 maanden ben ik erachter gekomen dat dat mogelijk is. Dat je, als je vertrouwen geeft, al heb je verder niets te bieden, er wondertjes ontstaan. Door te geloven in deze wondertjes bloeit het vertrouwen op. Het vertrouwen in het geloof in Hij die de indianen Grootvader noemen.

Langs de slootkant huppelde hij of zij door het gras. 3 meerkoetjes volgden het beestje, wat een prachtig gezicht.

Een fret had ik nog nooit gezien, watervogels wel, daar barst het hier van, is ook niet vreemd der is veel water. Zwanen, reigers, ganzen, eenden van alles zwemt en vliegt hier rond. Onverstoorbaar vreten ze zich de dag door, veel meer dan dat doen ze niet. Ja slapen, vooral zwanen zijn daar goed in, kop tussen hun veren en gaan. Wat een geweldig leven.

Ik maak me af en toe wel zorgen over de schaappies. De grond is hier zo drassig dat ik bang ben dat ze vast blijven zitten. Weer en wind, zonder enige beschutting, lopen en vreten ze al weken hier achter mij het weiland kaal. Als ik sta te pissen kijken ze me, een paar seconden, nieuwsgierig aan en gaan dan weer verder met waar ze mee bezig waren, vreten.

Vreten en slapen, ooit waren dat voor ons ook de 2 belangrijkste bezigheden. Hielden we ons puur bezig met overleven. Je kan zeggen dat we daarin geslaagd zijn, in overleven. We hoeven er niet meer mee bezig te zijn, dat laten we over aan het systeem. 1 van de belangrijkste taken om te overleven hebben we als mens ge-outsourced.

Ik begin er zelf ontzettend veel lol in te krijgen om die taak weer terug te pakken. Om zelf weer verantwoordelijk te zijn voor wat ik in mijn waffel stop. Zo had ik gisteren een discussie met een gemuilkorfde groenteboer over zijn Senegalese boontjes. Van een Nederlandse teler zei hij trots. Ik vroeg of het wel slim was om boontjes te telen op een ander contingent, waar honger wordt geleden, om onze gulzige monden te voeden. Of het niet slimmer was om de kostbare grond in Senegal te gebruiken om Senegalezen te voeden. Veel verder dan dat hij er wel blij mee was vanwege de kwaliteit van de handgeplukte bonen kwam hij niet. Hoeveel die pluksters verdienden heb ik niet gevraagd.

Jullie opa appte mij gisteren, na bovenstaand voorval, dat het hem zo’n pijn deed wat er in de derde wereldlanden gebeurt. Die zielige kindertjes appte hij. Ik wees hem op onze verantwoordelijkheid rondom dit fenomeen maar drong niet echt tot hem door. Waarschijnlijk at hij gisterenavond boontjes, uit Senegal of Egypte. Smakelijk pa.

Ondanks dat ik een heerlijk bed heb lukt het me niet om de slaap langer dan een paar uurtjes te vinden. Er spookt teveel door mijn hoofd, ik zie teveel op ons afkomen, het gaat veel te hard..

Mijn plan was om, vannacht, alle crisissen, in dit stukkie, onder elkaar te zetten maar dat is onmogelijk. Het zijn er teveel. Als je per continent gaat turven dan houd het niet op. Er komen er ook elke dag bij, nu weer bij de Poolse grens. Vluchtelingen, kinderen en ouderen, worden ingezet voor politieke spelletjes. Belarus krijgt van ons de schuld. Persoonlijk vraag ik mij af waarom? Is het Lukashenko zijn schuld dat de westerse wereld Afghanistan in 21 jaar volledig naar de klote heeft geholpen? Dat al die vluchtelingen uit dat land nu naar Duitsland, de UK en Nederland willen? Je kan hem verwijten dat hij ze een handje helpt maar je kan dat ook zien als humanitair, hadden wij deze mensen zelf niet op moeten halen?

De meeste mensen om mij heen letten er niet zo op. Eigenlijk is niemand er mee bezig. Verder dan wat gemekker over de hoge benzineprijzen komen ze niet. Zich verdiepen in de redenen van deze absurde prijsstijgingen is al helemaal teveel gevraagd, wat deze doet met mensen die in derde wereldlanden wonen willen ze niet weten.

Met mondvod lopen ze weer door de supermarkt, verschrikte ogen als ik luid zingend voorbij loop. Hoelang hou ik dat nog vol, hoelang krijg ik nog de kans? Steeds meer stemmen gaan op om de Covid-delinquenten te elimineren. De bevolking wordt met beproefde propaganda klaargestoomd om tweedeling normaal te vinden. In democratische landen om ons heen mogen andersdenkenden al niet meer naar hun werk, niet meer in het openbaar vervoer, niet meer deelnemen aan het sociale leven. In Australië worden ze opgesloten in concentratiekampen.

Laat ik het klein houden. Vandaag wil ik weckpotten schoon gaan koken. De kelder moet vol. Bonen, aardappels en uien zijn binnen. Maar das niet genoeg. Leuk werk, ik heb er zin an.

Je leest het in de artikelen of de columns in de krant. Je hoort het op de radio of ziet het in het nieuws. Een voorbeeldje? “Vooruit, nog even de basis. Inderdaad neemt de bescherming van vaccins tegen infectie geleidelijk af. Dat is volstrekt normaal overigens: een tijdje na vaccinatie laat het immuunsysteem zijn hoogste staat van paraatheid een beetje zakken.”

De auteur van dit misbaksel is Maarten Keulemans, een notoire Corona ophitser. Hij is historicus, noemt zich wetenschapsjournalist en cultureel antropoloog. ‘Vooruit nog even de basis’ schrijft hij aan zijn domme lezers, deze man weet hoe het zit. Met tegenzin ruimt hij plek in zijn column, om zijn achterlijke lezerspubliek te informeren wat toch zo overduidelijk is. Vermoeiend…

Nu kan ik ingaan op de BS die Maarten hier uitpoept maar daar gaat dit stukkie niet over. Het gaat over het toontje. Dat toontje hoort bij een bepaald soort mensen. Je komt ze je hele leven tegen. Het zijn altijd van die types waarvan je weet dat ze vroeger veel gepest zijn. Te dikke bril op, als laatste gekozen worden bij de gymlessen, dat kapsel wat net niet in is. Je hoort ze nooit in de klas maar ze halen wel hoge cijfers. Studeren is wat ze op de been houd. ‘S nachts liggen ze in hun bedjes, dromend over wraak. Scienta Potentia Est, Scienta Potentia Est, herhalend tot ze in slaap sukkelen.

Zielige, zwakke, getroebleerde, psychisch gestoorde zielen dolend in hun eigen waanwereld gebouwd op gestolen ervaringen. Zelf niet in staat het leven te leven vullen ze het in met de wetenschap van een ander. Ipv een eigen boek te schrijven herhalen ze de strofen van grote denkers en filosofen maar snappen de essentie niet, vandaar dat toontje.

Wat mij verontrust is dat dit soort mensen in tijden van onzekerheid en chaos hun kans schoon zien. Verstoken van een eigen mening, van een eigen leven, verkondigen ze een wetenschappelijke waarheid verschoond van mededogen of liefde. Niet in staat de kern van ons zijn te doorgronden, niet in staat mede te leven.

Maar wel om te haten, een haat zo diep dat alles geoorloofd is. Er zitten veel Keulemannetjes op belangrijke posities in onze maatschappij. Ze zijn rechter, schooldirecteur, minister van gezondheid of gemeenteraadslid. Kijk maar is om je heen. Zoek de Keulemannetjes in jouw omgeving. En laat ze dit x niet links liggen zoals vroeger op het schoolplein. Want geloof me, ze hebben gelijk, Kennis is Macht.

Nog 1 en dan zijn jullie voor de wet allemaal volwassen. Hou het daar alsjeblieft bij kids, blijf verder zoveel mogelijk kind, anders ga je nog geloven wat de volwassenen zeggen. Of nog erger anders ga je je gedragen als een volwassene.

Dit moet een vrolijk stukkie worden. Je wordt tenslotte maar 1x in je leven 18. Je wordt maar 1x in je leven volwassen. Volwassen, raar woord, vinden jullie niet? Het betekent ‘volgroeid’ of ‘rijp’ volgens het woordenboek. Rijp klinkt niet echt fris vind ik. Ik voel me nog steeds niet rijp, nou voor de slacht misschien, maar dat heeft andere redenen.

Nee, dit wordt een leuk stukkie! Geen gezeik over ouders die van hun kids eisen dat ze gevaxxt worden. Of van ouders die openlijk in de kranten aangeven dat ze klaar zijn met een deel van de bevolking omdat die zich niet schikken naar het narratief. Wat een wereld om 18 in te worden! Maar goed daar ga ik het niet over hebben.

Ik ga het hebben over hoe trots ik op je ben. Dat je je eigen weg durft te bewandelen. Je geweldige uitstraling waar zalen stil van worden. Je doorzettingsvermogen, je discipline en je stralende lach. Prachtig hoe je open staat voor juist die mensen die het nodig hebben. Niet zoekt naar klatergoud maar schoonheid vind in muurbloempjes. Een gouden hart, dat klopt in jou, man wat ben ik trots.

Blijf jezelf meissie! Laat je niet opnaaien door gehersenspoelde, bange meelopers die zichzelf niet durven te zijn. Die jou gaan verwijten dat je onaangepast bent. Dat je je niet schikt naar de wensen van de meerderheid. Hou je rug recht want de meerderheid heeft het niet vaak bij het rechte eind, dat heeft de geschiedenis ons wel geleerd. Geniet van elke dag, ieder uur. Geef aandacht aan de kleine dingen. Luister naar een merel, herken de kleuren van een bloem. Voel de warmte van een herfstzonnetje, proef de smaak van chocola (Tsja er is nou eenmaal niets lekkerderder dan chocola). Ofterwijl!!!! Ga genieten lieverd! Maak er een topdaggie van! Ik hou van je, hele fijne verjaardag. Dikke dikke kussssss

De wereldwijde mars vanwege het klimaat gisteren. “Tienduizenden mensen” kopten de kranten en interviewden geïndoctrineerde zielige blonde meisjes die geen kinderen op deze aardkloot willen uitpoepen. Verwende, onuitstaanbare semi-intellectuelen die zelf nergens onderzoek naar doen omdat ze het te druk hebben met zelfontplooiing en een moeilijk veganistisch dieet. Volledig gebrainwasht door de klimaathoax, BLM, CRT, Antifa, Woke en wat er allemaal niet meer verzonnen wordt om ons mensen te ontmenselijken.

Vandaag de wereldwijde wappie mars. Er zullen vast geen lange interviews te vinden zijn in de kranten morgen. Misschien een foto van een wappie met een bloem die door een volledig in oorlogstenue gestoken, doorgesnoven, bromsnor in elkaar geslagen wordt. Daaronder meelijwekkende taal over de risico’s die deze agenten lopen tijdens het uitoefenen van hun taak. Wappies met bloemen rammen is levensgevaarlijk.

Demonstreren is een recht, voor de 1 wat meer dan voor de ander. Heeft demonstreren zin? Totaal niet. Het leid alleen maar af. Het geeft ons de mogelijkheid door te gaan met ons destructieve leventje. Veel demonstranten gaan na de demo gezellig wat eten bij de Mac. De vegaburgers waren gisteren niet aan te slepen. Stappen na de demo in hun nieuwe elektrische SUV, waarvan de batterijen, nu al, meer schade aan het milieu hebben gebracht dan 100 dieselauto’s van 15 jaar oud. Laten het er 50 zijn. Een paar uurtjes demonstreren en we kunnen weer door in onze absurde, volledig uit de klauwen gelopen, consumptiemaatschappij. Gefinancierd door de derde wereldlanden.

Ik ga vandaag, bij de gratie van het weer, een kippenhok beitsen. Of bladeren uit goten verwijderen. Daarnaast heb ik wat spek en ontzettende lekkere uien. Tis spek wat niet zorgt voor een plas water in je pan, en uien van een oeroud Hollands ras, met smaak. Wat je daar allemaal niet mee kan maken! Ik verheug me er nu al op.

Man wat zie ik daar tegenop. Ik heb er geen zin meer in. De blikken, het gezeik. Zoals 1 van jullie al zei, ik ben Corona moe pa, nou ik ook lieverds.

Alles om ons heen dondert in elkaar, alles is een leugen, niemand respecteert elkaar meer, we worden bewust tegen elkaar opgezet. Wat een wereld hebben we voor jullie opgebouwd, gehoorzaam of sterf.

Want er gaan veel mensen sterven deze winter. Is het niet aan ziekten dan wel aan honger of geweld. Bewust wordt de wereld ondergedompeld in een crisis van ongekende omvang. Laat ik een voorbeeld noemen.

Californië heeft in juli de regels voor vrachtwagens veranderd. Wagens van voor 2014 mogen de staat niet meer ivm klimaatregeltjes. Nu wil het feit dat rond de 60% van de vrachtwagens die rondrijden in de US van voor 2014 zijn, wat betekend dat er te weinig vrachtwagens zijn om de containers die aankomen in de havens van Californië naar de plaats van bestemming te vervoeren. 40% van de boten die aankomen in Amerika maken gebruik van deze havens. Jullie kunnen je voorstellen dat dat problemen geeft.

Das ook gebeurt. Naast lange wachtrijen om gelost te worden staan de havens van LA en SF vol met containers die wachten op vervoer naar de binnenlanden van het grote land. Nu hebben de autoriteiten van de staat, afgelopen week, bedacht dat ze de eigenaren van die containers, in dit geval eerst de reders van de schepen, gaan beboeten voor het te lang laten staan van hun containers in de havens. $100 per dag. Op de grootste schepen worden zo’n 22.000 containers vervoerd. Ik neem aan dat jullie wel begrijpen wat er nu gaat gebeuren.

De gevolgen van deze ramp zijn niet meteen zichtbaar, dat duurt een maand of 2. Het komt bovenop de al bestaande crisissen, ontelbaar in getal op dit moment. Lieverds laten we verbinden, alternatieven opzetten en elkaar opzoeken. Centra bouwen waar we ons voorbereiden op wat komen gaat. Ik hoop dat jullie van bonen en erwten houden! Ik heb zo’n 150 kilo ingeslagen.

Een heel minimaal beetje minder, is dat Nederlands? Je hebt een heel brood of een half brood maar bestaat een “ heel minimaal beetje”? Hoeveel zou dat zijn? Een “heel minimaal beetje minder”? Goedemorgen slager mag ik van u een heel minimaal beetje minder ham? Nee niet een beetje meer, minder graag.

Bij dit soort artikelen staat geen naam. Geschreven door nu.nl staat onder het artikel. Jammer is dat, ik zou de journalist die dit geschreven heeft graag een x ontmoeten. Kunnen we samen een ranja drinken voor we op de schommel gaan.

Oversterfte schiet omhoog in oktober! In oktober stierven 1250 meer mensen dan verwacht. Die zinnen snap ik wel. Ondanks dat de vaccins de afgelopen tijd maar een heel minimaal beetje minder effectief zijn geworden vallen de bejaarden als mussen van een te heet zinken dak. Gelukkig niet alleen de bejaarden, deze strijd is er 1 die we samen doen, uit naastenliefde, dus ook jongeren gaan gezellig mee dood.

En het is pas het begin!! De winter is nog niet eens echt lekker op stoom. Een goede griepepidemie begint pas in december. Ik zit er steeds vaker over te denken om doodgraver te worden. Maar dan met een bulldozer, die gaan we wel nodig hebben.