Categorie: Niet gecategoriseerd

Ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken. De ‘Wat kan ik er aan doen’ ik doe toch mijn best mentaliteit, dat is waar ik het meest moeite mee heb, en ik heb zo het idee dat ik dit al vaker heb meegemaakt en dat het daarom zo frusterend is. Vooral omdat er zoveel is! Er is nog nooit zoveel geweest. We zouden het als mensheid zo goed kunnen hebben. Maar we vinden, of beter ons is geleerd, dat je eerst voor jezelf moet zorgen, ik zie het ook bij de ontheemden die ik te eten mag geven, een zelfzuchtigere groep mensen bij elkaar kan je je niet voorstellen. Daar zitten we als land, als bevolking, echt op te wachten.

Nu probeer ik me niet te laten beinvloeden maar tis lastig, geloof me. Als ik een schaal met dadels neerzet dan moet je die uitdelen want anders zijn alle dadels weg bij de eerste 10 man die er langslopen. Ze scheppen gewoon hun hele bord vol, denken niet aan de anderen die misschien ook nog een dadeltje willen, ze zijn alleen met zichzelf bezig en misschien is dat wel te begrijpen, ik weet niet wat ze hebben meegemaakt. Maar man, man, wat erger ik me eraan.

Maar goed, dat zijn de ontheemden, wat ik al zei, je weet niet wat ze hebben meegemaakt. Kan ik het ze kwalijk nemen dat ze vooral bezig zijn met zichzelf? Mijn landgenoten, alles en iedereen om me heen doet hetzelfde, we denken alleen aan onszelf, zelfs als we doen alsof we het voor een ander doen. Das een lastige en ik wil hier niet beweren dat mensen die liefdadigheids werk doen dat puur en alleen voor zichzelf doen maar wel dat we het hebben geinstitutionaliseerd, er zit een model achter, tis een deel van het systeem en dat is zo fout.

Het Joodse volk heeft 40 jaren in een woestijn doorgebracht terwijl ze niets bij zich hadden. Geen voedsel. water of kledingwinkels waren er, men had alleen elkaar en het vertrouwen in God. Ik probeer me voor te stellen hoe dat gegaan is 40 jaren lang. Tis nogal wat! 40 jaar, in de ogen van een tiener ben je oud als je 40 bent. 40 jaar lang erop vertrouwen dat God voor je zorgt, ik begrijp wel dat de twijfel er af en toe insloeg, ik heb hetzelfde en ik heb God nog geen jaar geleden weer gevonden. Want wat ik om me heen zie is zo verwarrend, zo niet zoals het hoort, onmenselijk bijna, en toch moet ik door.

Al ga ik dit niet lang meer volhouden, sorry het is me teveel. De wereld is compleet gestoord, ik zoek graag de eenzaamheid weer op. Voor Sam is het ook niet te doen, hij zit te lang en teveel alleen. Maar vandaag ga ik weer koken, en ik stop er gewoon weer veel liefde in, wat barmhartigheid, een beetje verwondering, nederigheid en dankbaarheid, en dan vinden ze het vast wel weer lekker.

Maar ik weet wat ik moet doen om te leren. Laatst keek ik naar een preek die ging over vasten en dat is wat ik moet gaan doen. Vasten is jezelf voedsel onthouden en de tijd die je daarmee bespaart gebruiken om God te eren. Maar het hoeft geen voedsel te zijn, dat hoorde ik toen voor het eerst. Je onthoud je van iets waar je dagelijks mee bezig bent, dat kan dus ook je telefoon zijn of sex of zoals in mijn geval het eindeloos bezig zijn met het zoeken naar zogenaamd nieuws. Afgelopen jaar op mijn bootje kon ik dat niet omdat ik geen internet had maar hier in ons chaletje heb ik wel wifi en doe ik niets anders. En het brengt me helemaal niets, ja depressies, een diep ongelukkig gevoel.

Dus ga ik er mee stoppen. Ga ik weer meer bezig zijn met waar het echt om gaat. Meer in de bijbel lezen, meer wandelen met Sam, meer schrijven. Want dat het een zooitje is rondom mij dat weet ik ondertussen wel en dat heel veel mensen hun kop in het zand steken en absoluut niet op mij zitten te wachten om hem eruit te halen, daar ben ik ook wel achter. Ik merk namelijk dat ik er absoluut niet gelukkiger van wordt, van het uitpluizen van het nieuws, depressiever dat wel en daar heb ik geen reet aan. Vorig jaar op mijn bootje zonder 24×7 internet toegang was ik veel gelukkiger dus ga ik vasten, weg met de tig telegram groepen die ik volg, de rumble celebrities, de youtube fear mongers. Terug naar mijn stukkie schrijven in de ochtend, posten, misschien even de voorpagina bekijken van een of ander krant en weer door, bezig zijn met belangrijkere dingen als Sam en de Bijbel, ik kan me namelijk herinneren dat ik daar veel gelukkiger van word.

Ik vraag mij wel af hoe het is om jezelf eten te onthouden, in de bijbel wordt veel gevast. Mozes zat dagenlang op de berg Sinai zonder te eten, Jezus ging de woestijn in om te vasten, David vaste toen hij hoorde dat zijn zoon door God zou worden weggenomen, als straf voor zijn zonden. Er wordt veel gevast in de bijbel maar ook in latere jaren was het heel normaal om te vasten. Binnenkort is het weer Ramadan, over iets meer dan een maand volgens mij, Het heeft wel wat zo’n traditie vind ik waarin je bewust, met elkaar, iets laat voor God. Kom daar maar eens om in onze westerse wereld waar individualisme de boventoon voert. Gisteren hoorde ik het weer, dat ik voor mezelf met zorgen, dat iedereen voor zichzelf moet zorgen. Ik blijf erbij dat het volgens mij anders moet en kan. Dat God nog beter voor ons zorgt als wij meer voor elkaar zouden zorgen dan voor onszelf. Maar als ik dat probeer uit te leggen dan komt het er nog zo verrot uit, mensen kijken me dan aan of ik totaal gestoord ben. Misschien hebben ze daarin wel gelijk maar ik weet dat God voor je zorgt als je volledig op hem vertrouwd. Dat heeft Hij mij meerdere malen laten zien, voelen en beleven. Daarom kan ik er nog niets van en daarom moet ik het anders gaan doen. Weer meer vertrouwen op Hem en stoppen met dat eindeloze nieuws. Kheb het eerder gedaan, kweet dat ik het kan…

Ben er nog niet helemaal doorheen, ga er ook nog niet verder op in maar de beste man kent zijn klassiekers, das zeker! Het witte huis waarschuwt zijn onderdanen om niet naar het interview te kijken, in mijn ogen kunnen ze geen betere reclame maken maar goed wie ben ik.

3845 mensen zijn er in week 4 van dit jaar gestorven, in 2022 waren het er 3182. 2022? He? Hoe kan dat? In 2022 liepen we met mondvodden voor, mochten we niet bij elkaar op bezoek en spoten we mensen met een 100% veilig en effectief middel in omdat we anders allemaal dood zouden gaan? En nu gaan we dood en is er niets aan de hand. Nergens een melding, geen onderzoeken naar waar deze oversterfte vandaan komt. Iedere dag gaan er 100 mensen meer dood dan 2 jaar geleden en als ik verder terug ga kom je op nog hogere getallen, maar er is niets aan de hand. Misselijk word ik ervan, kotsmisselijk.

De beurzen stijgen ondertussen tot ongekende hoogte. De rabobank maakt 86% winst omdat ze de rente die ze krijgen over het geld van hun spaarders in hun eigen zak steken. In Canada heeft justin castro een nieuwe wet geregeld. Mensen die arm zijn wordt geadviseerd om zelfmoord te plegen met hulp van doktoren. Als je annorexia hebt of een andere mentaal probleem adviseren ze je om ook een spuitje te gaan halen, waar heb ik dat eerder gehoord? In de UK hebben ze een nieuwe wet aangenomen deze week, mensen die misinformatie verspreiden gaan de gevangenis in. Ik moet op gaan passen. Boeren in heel Europa vechten voor hun bestaan, in West-Afrika worden er dagelijks Christenen afgeslacht omdat ze Christen zijn. Kotsmisselijk, echt, ik word er kotsmisselijk van.

Maar dit weekend gaan we carnaval vieren, we doen net of er niets aan de hand is. Nou ik niet, kheb niets met carnaval, nooit gehad, maar een groot deel van Nederland gaat vanaf vandaag helemaal los. Even al je zorgen vergeten, lekker uit de ban springen, de boel de boel laten, alle zorgen zijn voor morgen, als er al zorgen zijn.

Ik kan me de vredesdemonstratie van 1981 nog goed herinneren, ruim 400.000 mensen stonden er toen op de Dam. Als jongetje van 13 vond ik het fascinerend dat er zoveel mensen gezamenlijk bijeen kwamen om hun onvrede te laten horen over de plannen van het kabinet. Op dit moment hebben we geen kabinet in Nederland en het ziet er naar uit dat dat nog wel een tijdje zo blijft. Toch gaat wat er in Den Haag zit door met de meest draconische maatregelingen er door te drukken die we ooit hebben meegemaakt. Zonder verantwoordelijk te zijn drukt een hugooootje zijn plannetjes in de bouw door, weten we niet meer wie nou verantwoordelijk is voor ministeries als financiele zaken of gezondheidszorg omdat ministers gewoon weglopen. Maar niemand maakt zich druk. Op mijn werk is men bezig met een nieuwe auto of de aankomende zomervakantie. Sorry, nog 1x dan, ik ben kotsmisselijk.

De nieuwe cijfers van vandaag; https://www.cbs.nl/nl-nl/cijfers/detail/70895ned

Wat ik er dan mee doe moet ik zelf weten maar dan zijn zij ervan af. De meneer aan de andere kant van de lijn vroeg me of ik daarnaast langs de kvk wil gaan om mijn 2 bedrijven uit te schrijven, daar zou ik ze een groot plezier mee doen, misschien dat ik zo vriendelijk wil zijn?

Hij belde me naar aanleiding van de 2 brieven die ze me gestuurd hadden in van die mooie blauwe enveloppen. In mijn antwoord op die brieven had ik vermeld dat de eigenaar van die 2 bedrijven niet meer bestaat net als de bedrijven zelf. Hij begreep me maar ja er waren nou eenmaal procedures die gevolgd moesten worden want anders liep alles in de soep, of ik hem misschien kon helpen?

Nadat ik opgehangen had kwam Linn haar kamer uit, ze had alles gehoord. “Nou”, zei ze, “Ben benieuwd hoelang het duurt voor ze je komen ophalen, zal me niets verbazen als ze een dwangbuis meenemen.” Persoonlijk denk ik dat het wel meevalt, de beste man was erg vriendelijk en begrijpend, hij had maar 1 opdracht en dat was om mij te overtuigen dat ik toch een beetje mee moest doen omdat hij anders zijn taakje niet kon uitvoeren. Verder interesseerde het hem geen moer, hij deed zijn werk, dwangbuizen op mensen afsturen hoort daar, volgens mij, niet bij. Nou ja, we gaan het zien…

Tucker is bij de poetin op bezoek geweest om hem te interviewen en volgens de televaag is de Russische media nu in rep en roer. cnn, ooit mijn favoriete tv-station, komt ook met doom en gloom berichten over Tucker. De beste man is de spreekbuis van de leider van Rusland, een verrader en een bedrieger. Nu volg ik de Russische media een beetje en weet ik dat er van paniek totaal geen sprake is. Tucker volg ik ook al een aantal jaren en ik moet zeggen dat ik zijn, onafhankelijke, berichtgeving over bv de covid-hoax heel erg waardeer. Het is ongelooflijk hoe de westerse media alles wat er plaatsvind 360 graden omdraait, hoe journalisten zich voor de karretjes van het narratief laten spannen omdat ze bang zijn te verliezen wat ze denken te hebben. Er is echt geen 1 station wat een ietwat genuanceerd beeld geeft over wat Tucker in Moskou heeft gedaan, de beste man wordt totaal afgebrand, geridiculiseerd en zwart gemaakt. Zo’n Nederlands journalistje durft zelfs te zeggen dat hij, alsof er iemand geinteresseerd is naar zijn mening, niets met Tucker heeft. Wat een poppenkast, het is werkelijk stuitend.

Vandaag komt het interview online. Elon heeft aangegeven dat hij het volledige interview, ongecensureerd, op zijn platform zal uitzenden. Ik ben benieuwd. Al zie ik de poetin wel vaker spreken een interview met Tucker is toch anders dan met 1 van de Russische journalisten. 18.00 Eastern time, volgens mij is het dan middernacht bij ons, zet Tucker het interview op zijn website www.tuckercarlson.com. Ik ben benieuwd, persoonlijk heb ik namelijk niets met de meeste westerse journalistjes, als mijn mening er al toe doet…

Geen 1 boze reactie op mijn stukkie van gisteren, geen ‘nu stop ik met lezen, dit kan je niet zeggen’ wat ik in de afgelopen, bijna, 4 jaar best wel vaak heb gehoord. Vind dat altijd jammer, niet zozeer dat ze mijn stukkie niet meer lezen, dat zal me een rotzorg zijn maar dat ze zich zo op de kast laten jagen door een stukkie wat ik schrijf. Als dat je al teveel is, en je het idee hebt dat je de schrijver moet corrigeren, dan ben je ver heen. Het zijn maar stukkies, geschreven met een slaperig hoofd, die moet je niet te serieus nemen. dat moet je mij sws niet.

Maar nu ff serieus, dat bevallen en waarom mannen er niet bij horen te zijn. Misschien dat er mannen zijn die de roze wolk hebben gezien maar ik niet. Bloed, poep, pis en nog veel meer vocht waarvan ik niet de hoogte was dat dat in een mens zat en dan als klap op de vuurpijl een klein, nou klein ik wil niet lullig zijn maar als je dat hoofdje eruit ziet komen en je denkt aan de geweldige nachten die jij, daar, hebt doorgebracht en je denkt aan hoe klein jou gereedschapje is, dan zakt de moed je in de schoenen. Maar dat even daar gelaten, dat hoofdje onder het bloed, verwrongen, verdrukt en, sorry dat ik het zeg, zo lelijk, wat is daar mooi aan? Ik maak mooie kinderen, ben echt trots op alle 4 ondanks dat ik 1 van mijn dochters al bijna 24 jaar niet gezien heb, durf ik dat te zeggen. Maar als ze net geboren zijn, als ze uit de baarmoeder komen, sorry, er is niets moois aan. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er een trauma aan heb overgehouden.

Duizenden jaren was het niet nodig voor de man om erbij te zijn, bevallen was een vrouwending. Het was iets waar vrouwen zorg voor namen terwijl wij mannen ergens nagelbijtend af zaten te wachten. Het is trouwens nog steeds niet in alle landen zo dat de man erbij hoeft te zijn, waar dat de standaard is in Nederland. Zo had ik in die tijd een Ierse kennis die de bevallingen van zijn 6 kinderen afwachtte in de kroeg, met zijn vader, schoonvader, broers en vrienden, terwijl zijn moeder, zussen en de vrouwelijke familie van zijn vrouw zorgden dat alles goed kwam. In mijn ogen een natuurlijkere omgeving voor de man. Maar de afgelopen, zeg 50 jaar, moeten wij erbij zijn, en verder niemand van de familie, en dat heeft ervoor gezorgt dat er nu zelfs mannen zijn die denken dat ze zelf kinderen kunnen krijgen, sukkels. Maar goed das weer een ander verhaal of leg ik nu verbanden die te ver gezocht zijn?

Je weet wel van die wezens op 2 benen met een heeeeeel klein beentje daar tussen? Je hebt ook vrouwen rondlopen, die missen dat beentje maar helaas hebben, veel vrouwen, tegenwoordig wel meer ballen dan de gemiddelde man. Man, man wat is het triest gesteld met de mannen in Nederland, hopeloos, ik kan er niets anders van maken.

Maar het is ook niet makkelijk om man te zijn in Nederland. Je mag eigenlijk niet meer man zijn he, als je je mannelijk opsteld dan heb je een probleem in onze gefeminiseerde wereld. Op onze scholen maken we geen mannen meer, jongetjes worden verplicht om met poppen te spelen door de kinderjuf, ik schreef daar deze zomer al over, mannen worden niet meer gemaakt. Je kan je afvragen of het erg is. Zou de wereld niet beter af zijn zonder dat machogedrag? En nu ga ik me op glad ijs begeven maar ach dat kan ik er wel bij hebben. Volgens een gezamelijke kennis van Linn en mij haat ik vrouwen sws dus wat maakt het uit. Ik ben ervan overtuigd dat in een wereld met vrouwen aan de macht er alleen maar oorlog zou zijn en wij als mens allang waren uitgestorven. Sorry dames, jullie zijn krengen.

Het grootste probleem van gelijkheid tussen mannen en vrouwen is dat vrouwen totaal geen humor hebben, geen relativeringsvermogen, geen ‘laat maar gaan’ mentaliteit. Dat ze ontzettend haatdragend zijn, alles persoonlijk opnemen en niet kunnen zeggen: “ach man zand erover, laten we een biertje drinken.” Dus wat krijg je? Wat hebben wij mannen gedaan om toch met ze te kunnen werken? We zijn mietjes geworden, mannen zonder ballen, continu bezig met onszelf te corrigeren, op mij na dan. Ik haat ze toch:-)

Gaat me vast weer een paar lezeressen kosten dit stukkie, ach, dat moet dan maar. Volgens wordpress worden het er toch steeds minder, wat dan wel weer raar is aangezien er elke week wel mensen bijkomen die zich abonneren om mijn stukkie te kunnen lezen, maar ja, het zij zo. Ik moet het kwijt, tis vroeg en wat maakt het uit.

Mannen en vrouwen, volgens mij is er een wezenlijk verschil en zouden we dat moeten koesteren. Is de mooiste beleving op aarde het krijgen van kinderen (al vind ik persoonlijk dat wij mannen niets te zoeken hebben bij een bevalling maar daarover later meer) en aangezien wij mannen dat (nog) niet kunnen zouden vrouwen zich daarop moeten concentreren. Zou dat de belangrijkste taak moeten zijn voor vrouwen en zouden we onze samenleving daarop moeten inrichten. En dat betekend niet dat we vrouwen weer aan de ketting moeten leggen bij het aanrecht want koken kunnen de meeste vrouwen toch niet meer, maar wel dat het krijgen van kinderen en het zorgen voor, en opvoeden van je kinderen weer gezien gaat worden als een prachtig vak, iets waar geen geld tegenop kan, waar God ons man en vrouw voor heeft gemaakt.

Om te vechten tegen de poetin. Nederland speelt er een grote rol in, we staan overal met de neus vooraan. Hoelang nog? Hoelang blijven we de grootste aggressor die de wereld ooit heeft gekend nog volgen? Nou, tot het eind, tot ons landje volledig kapot is, het is niet anders.

Ik had hoop toen we met 250.000 mensen door Amsterdam liepen. Het voelt geweldig als zoveel mensen samen zijn voor 1 doel. Maar we waren er helemaal niet voor 1 doel. Ik moet het het kwaad nageven hij is een master in het verdelen van de mensen. Kijk naar de boeren in Europa, elk land heeft zijn eigen reden om de straat op te gaan. Het lijkt of er een gezamenlijk doel is maar dat is fictie. De boeren worden gestuurd door dezelfde mensen die bezig zijn een Europees leger op te zetten alleen weten ze het zelf niet. Tijdens die grote demonstratie tegen de covid onzin werden we gestuurd, we voelden ons strijders maar waren niets meer dan pionnen. Je hebt chaos en totale verwoesting nodig om iets opnieuw op te bouwen, het is een duivels plan, maar hij pakt het slim aan.

Het is overal hetzelfde. In parallelle samenlevingen, spirituele clubjes, kerken, gemeenschappen, strijdersgroepen of wat voor organisatie’s dan ook die zoeken naar verbinding. We laten ons alleen maar meer verdelen. Er is geen hoger doel, al die organisatie’s zijn bezig met hun eigen waarheid en als je daar niet in meegaat hoor je er niet bij. De ene strijdersgroep is voor de Palestijnen de ander voor de Israelieten. Bij de ene kerk moet je gedoopt worden bij de ander is een aflaatje genoeg. We zijn niet meer in staat onszelf, onze mening, ons ego, onze waarheid van ons af te schudden en te geloven dat er maar 1 waarheid is, 1 doel, 1 manier om ons doel te bereiken. Dat je daar geen yogabroek voor hoeft aan te doen, geen mening hoeft te hebben over Israel of Oekraine, niet hoeft te voldoen aan regeltjes opgesteld door oude mannen die allang dood zijn. In Mattheus doet Jezus niet anders dan ingaan tegen de wetten van de farizeers. Zijn discipelen vasten niet, plukken aren op sabbath, eten onrein voedsel, het gaat maar door. Jezus zegt zo duidelijk dat het niet is wat we in onze mond stoppen wat onrein is maar wat er uit ons hart komt via onze mond. En wat doen wij? Elke kerk, iedere gemeenschap, clubje of strijdersgroep heeft ik weet niet hoeveel regeltjes om zijn of haar waarheid af te bakenen. Voldoe je er niet aan dan hoor je er niet bij. Terwijl ik in het Nieuwe Testament juist lees dat Jezus geen onderscheid maakte, iedereen hoorde erbij. Wij zijn het die de voorwaarden scheppen voor het erbij horen en daar maakt het kwaad handig gebruik van, dat moet ik hem nageven.

Lastig stukkie weer, ik had hier gisteren over willen schrijven maar ja, toen versliep ik mij. Nog een dag extra hierover kunnen nadenken en toch ben ik alweer ruim 2 uur bezig. Tis zo’n lastig onderwerp, het ligt zo in onze natuur om mensen te overtuigen van onze waarheid voordat we accepteren dat ze toetreden tot ons clubje. En hoe meer ik de bijbel lees, hoe meer ik geloof dat ik niemand hoef te overtuigen, niemand hoef te vrezen of zijn of haar regeltjes, wetjes of geboden hoef te volgen. Dat zodra ik dat doe ik tegen Zijn wil inga. Volgens mij is het enige wat Hij van mij vraagt in Hem te geloven met heel mij hart en te vertrouwen op Zijn woord. En dat ik dat uitstraal, dat ik niet bang ben voor de gevolgen, dat ik met een blij hart probeer lekker eten te maken voor ontheemden. Dat ik leef naar Zijn woord, das alles, geloof ik, maar goed wie ben ik…

Dat gebeurt niet vaak. Maar was gisteren al erg moe toen ik thuis kwam van werk, daar ligt het aan. Verdorie, ik heb zoveel te vertellen. Bijvoorbeeld over de dollar, de de-dollarization. Over erdogan, die droomt van een groot Turks rijk. Over de poetin, emancipatie, tRump en over Sam. Maar goed geen tijd voor, sorry.

Wat wel heel fijn is dat zijn de vogeltjes die ik hoor fluiten, ze kondigen de lente aan. Pffff ik kan niet wachten, ben er echt klaar voor! Nieuwe avonturen, nieuwe kansen, en een instortende wereld. Mijn 55ste jaar op deze aardkloot was een heel bijzondere, en dat gevoel had ik al voordat ik 55 werd. God heeft mij afgelopen jaar de kans gegeven Hem weer lief te hebben. Hij heeft zich in volle glorie aan mij kenbaar gemaakt. Veel bijzonderder dan dat kan je niet meemaken dus wat dat betreft gaat mijn 56ste levensjaar een saai jaar worden. Maar wie weet wordt het wel gewoon heel lekker weer en kunnen Sam en ik weer lekker eindeloos buiten spelen. Dat zou al fijn zijn, ik heb zin in de lente!

De drone die gebruikt is komt uit Iran dus mogen wij wraak nemen. Wie de aanslag op de amerikaanse basis precies heeft gepleegd is, nog, niet bekend maar dat maakt dus niets uit, de drone is van Iraanse makelij, dus mogen wij starten met het bombaderen van Iraanse stellingen volgens de amerikaanse minister van defensie.

En zo hebben we een, volgens mij, derde front. We bombaderen nu Rusland, Yemen en Iran/Irak/Syrie. Nog ff terug naar de ‘it doesn’t matter’ opmerking van Darth Vader. Wat nou als de poetin zo zou reageren vanwege de nutteloze bommen die Oekraine afschiet op, de burgers, van Belgrado. Wat als hij zou kijken naar wie die bommen heeft geleverd en daar de conclusie uit trekt dat hij het recht heeft om bv Polen, Finland of ik noem maar de wat, de haven van Rotterdam te bombaderen. Zouden wij dat ook heel normaal vinden? Of vergelijk ik nu appels met peren?

Zeg het maar hoor, ik kan het ondertussen hebben. Wat ik schrijf is sws desinformatie, dat is me in 2020 al duidelijk gemaakt. Helaas komt wel alles uit wat ik in 2020 schreef maar dat is waarschijnlijk toeval. Het gaat maar door, tis om mismoedig van te worden. Het westen heeft oorlogen nodig om de in eenstorting van hun rijk te verdoezelen. Amerika is afgeschreven als wereldleider maar weigert zijn plaats af te geven. Terwijl dat, naar mijn bescheiden mening, helemaal niet nodig is. Volgens mij gedragen de amerikanen zich als de grote klootzak die iedereen wel kent van de lagere school. Die jongen waar iedereen bang voor was, zelf de leraren durfden hem niet aan te pakken. De grootste bully van de school, dat is amerika, alleen pikken de andere scholieren het niet meer, ze zijn er klaar mee, en dat pikt de bully dan weer niet.

Dus gaat de bully, samen met zijn slijmerige, een beetje trieste vriendjes, in de aanval en dat gaat, dan weer altijd, gepaart met heel veel nutteloos en excessief geweld. Wat een triestheid dat nederland 1 van de slijmerigste vriendjes is. We zitten zover in de reet van amerika dat we er weleens niet meer uit kunnen komen. Kan wel janken…

Lekker weer een daggie op pad met Sam, Sam is er graag bij namelijk. Daarom een kort stukkie vandaag. We moeten vroeg op pad!

Ik keek net nog even naar 1 van mijn favoriete site’s. Nu weet ik dat de gemiddelde Nederlander totaal niet geïnteresseerd is in de ongelooflijke oversterfte die er momenteel over de hele wereld plaatsvind. Maar ik wel en daarom schrijf ik er af en toe ook over. Ik zoek daarnaast naar hoe onze gezondheidszorg zo heeft kunnen afdwalen naar 1 van de sectoren waar het meeste geld in wordt verdient. Op dit moment staat defensie natuurlijk bovenaan, de miljarden die daarin worden verbrand zijn niet aan te slepen. Maar nog niet zolang geleden was het de gezondheidszorg, 100% veilig en effectief.

De oversterfte in ons landje is ongekend en vind plaats onder alle leeftijdsgroepen en toch springt er 1 groep uit. Jongens, jonge mannen tussen de 15 en 40. Die gaan hard, tis iets met hartproblemen. Maar volgens mevrouw kant, ooit een linkse politicus maar nu volledig in dienst van het grootkapitaal, is er niets aan de hand.

Nou mevrouw kant, kijk even naar de foto’s hieronder ajb. Er is namelijk van alles aan de hand en dat wisten ze honderden jaren geleden al. Maar je hebt er vast goed aan verdient. Onthou alleen dat sommige mensen niet vergeten, fijne dag…