Categorie: Geen categorie

Ik ben moe. Alles wat er om mij heen gebeurt put me ongelooflijk uit. Ik zie kinderen die net kunnen lopen met een mondkapje het terras op komen. Wij hebben zo’n zuil staan waar je je handen kan desinfecteren en daar helpt papa nog even mee zodat ze eerst hun handjes desinfecteren. Er wordt ze verteld om afstand te houden van anderen, ze mogen niet gaan spelen want dan kan het gebeuren, het Virus kan ze dan besmetten!
Gisteren was het hier Bevrijdingsdag, op 15 augustus zijn de Fransen bevrijd van de Duitsers. Dat wordt niet echt grootst gevierd zoals bij ons, ik denk dat wij sws het enige land zijn waar feestdagen zo massaal samen gevierd werden. Ik zeg bewust samen omdat samen iets vieren mooi is. Dat geeft vertrouwen en verbind.
Volgens onze leiders zijn we op dit moment samen een virus aan het bestrijden. Daarvoor moeten we heel veel andere dingen die we samen deden opgeven. Samen het virus bestrijden betekent niet meer samen feesten, drinken, onverwachts lekker gaan eten, een kroeg induiken of het bed. Samen heeft een heel andere betekenis. Samen heeft een negatieve klank want als je samen bent wordt je ziek. En dat wil ik niet! Samen is iets moois, iets wat mensen nodig hebben, samen moeten we het leven vieren! En de dood..

https://youtu.be/9qjHLbhcL00

Persoonlijk ben ik gek op mosselen, niet altijd geweest want van huis uit heb ik het eten van wat uit de zee komt niet meegekregen. Toen ik het huis uit was ben ik mijzelf culinair gaan ontwikkelen. Ik nam mijzelf voor alles te eten wat mij werd aangeboden, lust ik niet verdween uit mijn leven. Iets kan slecht bereid zijn, je kan moeten wennen aan een smaak maar alles is te eten, zeker als je honger hebt. Btw mensen die slecht eten bereiden mogen wat mij betreft verplicht in quarantaine, liefst in kampen, das populair tegenwoordig!
Mosselen zijn gezond, ze zitten vol vitamines, mineralen en voedingsstoffen en daarnaast is er geen milieubewuster voedsel dan mosselen. Je hangt ze op in zee en het groeit. Ideaal, totaal geen last van, ze zuiveren het water zelfs. Iedereen aan de mossel zeg ik!
Daarnaast is mosselen slecht bereiden bijna onmogelijk. Er staat op 1 ding de doodsstraf en das te lang laten koken. Dan worden het harde rubberen balletjes. Recept! Snij een uitje, een worteltje en wat selderij, stop in de pan, ff smoren en dan de mosselen erbij, kilootje pp. Witte wijn erbij, geen slechte gewoon een lekkere. Aan de kook brengen en dan komt het, schudden met de deksel op de pan. Zijn ze open? Beetle room en peterselie erbij en smullen maar…

Das tegenwoordig best een lastige. Gisteren is er een supermarkt gesloten. Een kleine buurtsuper van een ondernemer die zich volgens de instanties niet aan de 1.5 meterplicht hield. Uitgebreid werd er ingegaan op hoe vaak hij die overtreden had om het feit te rechtvaardigen dat het bedrijfje van de man dicht moet. Mensen die zich ertegen verzetten werden als radicale tegenstanders weggezet. Nu ben ik al een tijdje niet meer in NL maar voordat ik wegging moest ik een acculader hebben. In de praxis waar ik deze kocht op een woensdagmiddag was geen sprake van 1.5 meter, je kon over de koppen lopen. Ook in een naastgelegen Aldi was het erg druk. Zijn er al grote winkelketens gesloten? Weten jullie dat?
Maurice de Hond is verwijdert van LinkedIn. Er zijn mensen die bepaald hebben dat de informatie die hij brengt niet voor ons geschikt is. Willem Engel is ook een tijdje verwijdert van LinkedIn. Niet omdat hij oproept tot radicaal gedrag maar tot nadenken.
De vrijheid om te ondernemen, te zeggen wat je wil, te lezen wat je denkt dat relevant voor je is en te leven zoals je wil leven is ons bij deze afgenomen. Nog steeds wil ik niet in complotten denken maar ik wordt steeds achterdochtiger. Waarom gebeurt dit? Wat zit erachter?

Waarom ben ik zo radicaal? Heb ik moeite me aan te passen, kan ik volgens mijn vader niet voor een baas werken? Om daar een goede analyse van te maken moeten we ff terug naar de lagere school, denk dat ik in de tweede zat. Het was een strenge christelijk school, we leerden alleen psalmen want gezangen waren niet van de Heer. In de hoek staan was heel gewoon en een fysieke correctie hoorde erbij, natuurlijk allemaal in naam van God! Bij mij in de klas zaten kids van alle leeftijden. ADHD, Autisme of dyslexie bestonden nog niet je was gewoon slim of niet slim en daar moest je het mee doen. Zo hielp ik Willem Wouters graag, hij zat al een paar jaartjes langer op de lagere school, kwam uit een gezin van 13 kids en had een broertje dood aan leren. Hij was ook beresterk dus handig om bevriend mee te zijn. In ruil voor afkijken zorgde hij een beetje voor mij. Want ik was niet zo populair. Ik sprak als eerste geen Dooiewerds, dat kreeg ik er op de 1 of andere manier niet in. En ten tweede kon ik best een beetje leren en daar wordt je nooit populair van. Zo kan ik mij tot op de dag van vandaag herinneren dat Tanja van Drempt midden op het schoolplein tegen mij zei: “Gij bin geen Dooiewerdse en zal ôk nooit een Dooiewerdse worre”. Ik besloot toen om nooit iets te worre…

Natuurlijk met liefde mevrouw. Ik vertelde haar al dat het belangrijkste ingrediënt bij het maken van sparerîbs tijd is. Tijd is bij BBQ’n sws belangrijk, langzaam aan geeft het beste resultaat.
Het recept! Zorg voor mooie goed gesneden sparerîbs die koopt u bij uw lokale slager. Dan begint, vind ik, het leukste werk, het vliesje van de binnenkant van de sparerîb trekken. Ik werk altijd met een bot mes, die steek je tussen het vlies en een botje. Beetje friemelen en dan trek je het vlies er zo van af. Ik smeer ze dan in met mosterd, gewoon een goedkope, geen grove maar fijne mosterd en hop de rub eroverheen. Ik maak zelf mijn rub. Knoflookpoeder, grof zeezout, basterdsuiker, Hongaarse paprikapoeder en peper. Dat smeer je op de rîbs en dan rook ik ze een uurtje op een laag vuurtje. Haal ze eruit en leg ze in een grote bak met een beetje appelsap. Goed dichtmaken die bak met aluminiumfolie en hop op de Q. Zorg ervoor dat de temp rond de 100 graden is. Uurtje of 4 laten staan en ondertussen een mobsausje maken. Ketjap, chilisaus en ketchup meer hoeft niet, maar een beetje drank kan altijd:-). Leg de rîbs nog even op een hete Q en smeer ze in met de mobsaus. Heelijke sticky sparerîbs, smakelijk!

Mooi woord voor Wordfeud! Zag gisteren foto’s voorbij komen op feestboek. Tsja als je 6 uur lang in het zelfde doekje aan het ademen bent terwijl het 30 of meer graden buiten is dan wil het wel lukken. Ik blijf het gek vindend , er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat het werkt en toch wordt het wereldwijd ingezet. Hier in Cavalaire-sur-Mer is het nu overal verplicht. Het schijnt dat je zelfs op het strand een kapje op moet terwijl je ligt te zonnen. Niemand doet dat.
Ze doen hier niet aan 1.5 meter maar aan 1 meter. Wat zou beter zijn denken jullie? Beide zijn totaal uit de lucht gegrepen. Maar het maakt niet uit of het helpt toch? We roepen het met z’n allen en hoppa het is een waarheid en we houden afstand als het ons uitkomt. In de praktijk lukt het toch niet. Maar het gaat om het idee!
Ik ben moe, moe van de tegenstellingen, moe van de desinformatie, moe van het gezeur. Ik ben er heilig van overtuigd dat wij als mensen meer dan in staat zijn op verantwoorde wijze met elkaar om te gaan zonder verboden of regels. Dat mensen kunnen nadenken en elkaar niet express in het gezicht gaan hoesten of uit het niets een tongzoen gaan geven. Maar schijnbaar mogen we elkaar niet vertrouwen. Moeten we elkaar wantrouwen. Wantrouwen is het nieuwe normaal!

Daarin roeptoeteren ze dat jullie niet moeten zeuren en dat zij het veel zwaarder hebben gehad. Trap er niet in! Wat een verschrikkelijk opportunistisch gezwets! Omdat zij in de problemen zitten, omdat zij tot de risicogroep behoren moeten jullie je leven omgooien! Volgens de teksten van deze mensen is dat een kleine opoffering in vergelijking met wat zij hebben meegemaakt. Nou sorry, walgelijk!
Deze mensen hebben, samen met mij, deze gruwelijk oneerlijke wereld opgebouwd. Wij hebben er zo’n zooitje van gemaakt. Het milieu is volledig naar de knoppen, er zijn meer vluchtelingen dan ooit, de ongelijkheid op de wereld is ongekend en wij hebben toegelaten dat de economie niet draait om mensen maar om geld. Deze generatie heeft samen met de mijne gezorgd voor jullie studieschuld. Voor een ongekende woningnood, vooral onder jongeren, vanwege belachelijke huizenprijzen, voor meer verboden dan ooit.
En dan de toekomst, we gaan naar de diepste recessie ooit. Staatsschulden zijn nog nooit zo hoog geweest. De wereld verhard, mensen worden bang gemaakt voor elkaar. Niemand weet wat de toekomst brengt. Niet luisteren lieverds, please LEEF!

In alles worden we ipv verenigd uit elkaar gedreven. Het gaat niet meer om het zoeken naar een compromis maar om het zaaien van verdeeldheid. Maakt niet uit waarover, BLM, Covid, mondkapjes, klimaat of wel of niet borstvoeding in het openbaar het is voor of tegen, een tussenweg is er niet. Vooral in Amerika gaat het hard, het zal mij niet verbazen als het daar volledig uit de hand loopt. Met een president die van verdeeldheid zaaien zijn moto heeft gemaakt lukt dat wel.
Maar ook hier doen we lekker mee. Ik had nooit verwacht dat ik dit zou schrijven maar het is een feit dat censuur wordt toegepast voor bepaalde berichten die mensen posten op social media. Berichten van Maurice de Hond worden bewust geweerd. Waar hij een paar jaar, of waren het maanden geleden, nog wekelijks aanschoof bij DWDD is hij nu persona non grata. Anderen krijgen alle ruimte. Zo las ik dat er van alles mis is met ons landje volgens Akwasi Owusu Ansah. Het was geen klein artikeltje maar een groot interview van een dus schijnbaar belangrijk man.
Hoe krijg je zo’n podium? En wanneer wordt het je weer afgepakt? Wie bepaalt dat? Kan ik dat terugbrengen tot een simpel das de verantwoordelijkheid van de journalist? Nee, daar ben ik van overtuigd. We worden gemanipuleerd. Blijf kritisch!

De middellandse zee als je achtertuin is errug lekker. Het is mooi om te zien wat de maan doet met de zee, bij volle maan staat het water veel hoger dan normaal. Dit jaar hadden we tijdens volle maan een mistral. Een mistral is een aflandige wind vanuit hier gezien een wind vanuit NL dus. Er stroomt dan zeewater de baai van Cavalaire-sur-Mer in en daardoor koelt de zee af, fascinerend. Ik moet er eens induiken hoe dat allemaal werkt.
Doordat er water vanuit de diepe zee de baai binnenstroomt besef je weer waarom Covid veel te mild is. Besef je weer dat wij bezig zijn deze aarde volledig te vernietigen. Je hoort er niet veel meer over. We zijn nu lekker bezig onszelf te redden en daar kan je geen afleiding bij gebruiken. De media bepaalt wel wat hip is en aandacht verdient daar hoeven wij ons niet druk over te maken. Maar wat schaam ik me weer kids, ongelooflijk wat er allemaal aan rotzooi wordt meegenomen vanuit de zee de baai in. Van alles kom je tegen maar vooral plastic, plastic en nog eens plastic. Je kan zien dat het oud plastic is, veel aangevreten zakjes. Vislijn kom je veel tegen gewikkeld om een stokje of een stuk wier.
Bemoedigend om te zien dat de meeste mensen er gewoon om heen zwemmen.

TV, PlayStation of computers waren er niet dus speelden we met buurmeisjes of jongetjes. Moeders lieten je buitenspelen zonder op te letten of je iets verkeerd deed. Zo deelde ik mijn snot met Linda toen ik 2 was, likte ik een snoepje van de straat en gaf hem daarna aan Peter de buurjongen die hem met smaak opat. Met Anthonie sprong ik slootje op mijn 6de wat vaak natte kleren tot gevolg had en een paar slokken slootwater.
Na school moest ik me altijd omkleden in mijn vieze kleren! Dat kennen jullie niet meer, een setje kleren die je aandoet om buiten te spelen zodat je niet alle kleren vies en kapot maakte. Dat vergat ik vaak waardoor ik vrij veel setjes vieze kleren bezat. Vies worden, snot uitdelen, bacteriën snoepen was voor mij normaal, ik hield ervan.
Op dit moment leren we kinderen tussen de 0 en 6 jaar dat ze hun handjes vaak moeten wassen. Dat een mondkapje goed is. Dat vies worden slecht is en dat bacteriën je doden. We leren ze dat je afstand moet houden van elkaar want dan hou je van elkaar. Dat knuffelen dodelijk kan zijn. We zetten gezonde kinderen in quarantaine voor een ziekte waar ze niet bevattelijk voor zijn en onthouden ze fysiek contact. Dat is voor kinderen van nu normaal. Angstig zijn voor elkaar.