En dan moet ik eerst naar buiten om het nieuws op te halen. Geen zin in, het nieuws is er zonder mij ook wel maar ik ben wel benieuwd. Hoe gaat dat aflopen met die dam? Die pijpleidingen? Dat wist rutte toch ook zeker? Ik kan die man niet handelen. Hoelang zitten we daar nog mee opgescheept?
En dan dat verhaal over, ‘iedere Nederlander krijgt te maken met een datalek’. Tsja, het kan aan mij liggen maar, zijn er mensen die geloven dat het internet veilig is? Ooit werkte ik in de software, security nog wel, wat een farce is dat. Geldverslindende projecten verkocht ik die geen fuck hielpen. Bezigheidstherapie voor witte boorden criminelen. Geloof me alles is verbonden met elkaar, alles ligt op straat.
Maar de Nederlander vind dat niet zo erg. Wij laten graag de gordijnen open staan zodat iedereen het nieuwe bankstel kan zien staan of de oversized tv waar we 24×7 op en voor zitten. We hebben geen geheimen, ze mogen alles van ons weten. Nou ze weten alles al van je!
Goed genoeg gefulmineerd. Laat ik weer een dag overleven! Waar gaat het leven om? Wat is de zin… Dat wij een ander idee hebben van de zin van leven dan men had in de tijden van het oude testament is een ding wat zeker is. Hoe men in die tijd met een mensenleven omsprong is niet te vergelijken met vandaag. Is er wel ‘zin van leven’? Of doet het er niets toe? Dat laatste geloof ik niet, maar wat is mijn geloof waard. Pfffff, laat ik maar wat gaan doen, kan wel wat ontspanning gebruiken. Ik kom er wel!
En ik heb er vooral zelf aan gewerkt, dat maakt het nog leuker. Wel met de professionele ondersteuning van Bart,die af en toe langs kwam, maar ben toch trots. Kheb weer een hoop geleerd!
Onder andere dat je de dieseltank nooit leeg moet varen, das het eerste puntje, als ik dat niet had gedaan dat had ik hier niet gelegen. Tis sws wennen dat veel dingen op kunnen gaan aan boord. Zo heb ik al een x geen water gehad, was de watertank leeg. Ik kook op alcohol, of bio-ethanol, dat kan ook leeg. De accu’s kunnen leeg, en ikzelf ben redelijk leeg, of op eigenlijk….
Wat het moeilijkste is, als je zoals ik leef, is aanvoelen wanneer je teveel bent. En wat het leuke is is dat ik dat kan vergelijken met een jaar of 35 geleden. Je bent tegenwoordig veel sneller teveel. En dat terwijl mensen veel meer hebben. Op zich is dat raar maar toch ook weer niet. Mensen in Nederland hebben veel nodig om gelukkig te zijn en dan blijkt het veel lastiger te zijn om te delen. Nu viel me 35 jaar geleden al op dat hoe armer de landen waren waar ik was hoe gastvrijer de mensen waren, maar in die tijd werd je hier in Nederland ook wat makkelijker toegelaten dan tegenwoordig. Das voorbij, de Nederlander zorgt goed voor zichzelf, de (r)overheid zorgt wel voor de rest, daar betalen ze belasting voor.
Nu stel ik me ook erg afhankelijk en kwetsbaar op. Een 55 jarige zou toch beter voor zichzelf moeten kunnen zorgen. Ruim 3 jaar zwerf ik nu door dit landje en wie weet is het tijd om wat anders te gaan doen. Den Nederlander blijft de aankomende maanden toch wel feesten, consumeren en goed voor zichzelf zorgen, afleiding is er genoeg.
Mijn laatste sleepie was een geweldige man die het net als ik nog nooit gedaan had en het daarom wel moet kunnen. En het is gelukt! De boot ligt waar hij moet liggen, nu aan de klus.
Handige koertje moet uit het arsenaal worden getoverd. Ooit zat tie er, kheb hem, al vroeg, aan de kant gezet. Handig zijn is leuk maar kan ook verdomd lastig zijn. Voor je het weet sta je ieder weekend ergens op een trapje om de boel op te knappen, voor mensen die je eigenlijk helemaal niet zo goed kent, maar die jouw hulp hebben ingeroepen omdat je zo handig bent. Je moet ook niet alles goed willen kunnen, al heb ik op dit moment meer aan handig zijn dan aan goed kunnen BBQ’n.
Over BBQ’n gesproken, omdat ik zo dom ben geweest geen diesel in de tank te gooien mis ik nu nog steeds mijn driepoot met vuurschaal. En dat is jammer want er wacht een haan op me. Waar ik werk, op dit moment, hebben ze een haan die blind is. Dat arme beest zit in z’n eentje in een kooitje, krijgt eten maar heeft verder niets om voor te leven. De eigenaren weten niet zo goed wat ze met het beest aan moeten, ik zie meteen een op de Q gebakken haantje, lekker!
Die haan moet ff wachten, straks op de fiets naar de watersportwinkel en hopen dat ze de filters hebben die ik nodig heb. Het gaat vast weer goed komen, kheb voor hetere vuren gestaan. En er komen nog veel hetere vuren aan…
En belangrijker! Een heel groot meer. Een vriendelijke jongeman heeft me een sleepie gegund, hij is er zelfs voor omgevaren. Mijn liftbordje heeft gewerkt! Nog 1 meer en dan zijn we waar we wezen moeten. Joepie!
Kheb pech. De boot komt geen meter meer vooruit. Natuurlijk volledig mijn eigen schuld, het motortje, de boot, zelfs Sam kan er niets aan doen, alleen ikke. Kan mezelf wel voor mijn kop slaan maar dat heeft ook zo weinig zin. Ermee dealen, iets anders zit er niet op.
Als er 1 ding belangrijk is voor een dieselmotor is het diesel. En zeker als je nog 10 liter in een jerrycan hebt staan is het vrij zielig als je stil komt te liggen vanwege geen diesel in de tank. Als je een dieseltank volledig leeg vaart dan komt er prut in de filters, veel prut. En das het geval. En aangezien ik voor gisteren niet eens wist dat er filters waren, laat staan waar, heb ik weer een hoop geleerd. En dat pikken we dan weer ff mee…
Tis alleen dat ik de boot hier niet meer aan de praat krijg. Ik heb hulp nodig en die kan ik vinden in een plaatsje hier een kilometer of wat vandaan. Dus daar moet ik heen, met de boot. Op zoek dus naar een sleepie. Het wordt weer een innoverende dag.
Ondertussen lees ik gestaag verder in Numeri. Wat een strijd is dat toch tussen God, Mozes, Aäron en het volk. Het volk mort en dan vallen Mozes en Aäron weer op hun aangezicht en dan gaat toch niet het hele volk dood maar maar een klein gedeelte. Aäron is al dood, ik ben nu bij Mozes die niet verder mee mag en dood gaat. De dood is niet een plotseling iets in het oude testament, net als het stoppen van een dieselmotor is er altijd een goede reden….
Er gaat zoveel door me heen dat ik niet in staat ben er iets van te maken. Ik kan het gaan hebben over Numeri, waar ik bijna doorheen ben, maar dat dekt de lading niet. Er gebeurt zoveel en niemand ziet het.
Sorry dit stukkie gaat niet lukken, staar nu al ruim een uur naar deze alinea maar er komt geen tekst. Morgen gat het vast weer goed komen, kheb ze gewoon ff niet op een rijtje. Maar goed dat wisten we al… Heb een mooie dag….
De zuivel krijgt er 12% bij! 12%? Heb je daar nog wat aan? Ach de gemiddelde consumerende zombie heeft het toch niet in de gaten. Ik had gisteren een mooi gesprek met een moeder van 2 dochters. We spraken over de problemen van de jeugd, hoe ongelukkig en depressief ze zijn. Hoe drugs en drankmisbruik schering en inslag is en studies niet af worden gemaakt. 1 van haar dochters verblijft, op dit moment, in Australië maar vind daar niet waar ze naar op zoek is, vertelde de moeder. Ik herhaal die zin nog een x: ‘1 van haar dochters is aan het backpacken in Australië en vind daar niet waar ze naar op zoek is.’
En toch zei deze moeder dat de jeugd tegenwoordig veel meer kansen heeft dan dat wij vroeger hadden. Kansen voor wat? Om met een goedgevulde creditcard dezelfde festivals en ‘artiesten’ te bezoeken die hier in Nederland optreden? Om samen met de andere;, waaronder, duizenden Nederlandse jongeren die backpackend door Australië trekken high en stom dronken te worden? Backpacken door Australië is geen avontuur maar een industrie, goed gereguleerd door de commercie, gefinancierd door pa en ma.
De kansen die deze moeder ziet zijn niets meer dan fantomen. Ik had vroeger veel kansen vertelde ik haar! Omdat mijn moeder thuis was toen ik jong was. Omdat ze er was als ik weer eens gevallen was of ruzie had met het buurjongetje. Dat gaf mij de kans om op ontdekking te gaan! In vertrouwen dat er altijd iemand was die er voor me was als ik haar nodig had. Volgens mij missen de jongeren dat, volgens mij missen wij dat, dat vertrouwen dat er iemand is als je het nodig hebt.
En toen kwam als vanzelf die zin weer naar boven: ‘Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert.’ Ontroeren, ontroert worden, gebeurt dat nog wel eens? Leren we dat nog? Wat een mooie zin is het toch. Dat vond die moeder ook, gelukkig….
Twee weken geleden had ik nog nooit van poeren gehoord, maar een veranda kan erop rusten, mits je ze in het zand slaat. De grond hier in Fryslan is alweer keihard, de sloten staan droog, de boeren rijden af en aan om het gras te oogsten. Ondanks een klets, maar dan ook kletsnatte winter is al het water wat is binnengekomen alweer professioneel afgevoerd. Een weekje wat warmer weer en de angstporno over klimaatverandering en droogteproblemen kunnen weer uit de kast, en alles is weer zoals het was…
Het is schokkend om te zien hoe wij onszelf, een leven lang, voor de gek kunnen houden alleen maar omdat we bang zijn te verliezen wat we denken te hebben. En het maakt echt geen reet uit wie ik spreek. Als ik met zo’n boer praat over hoe we omgaan met het beetje land wat we hier in Nederland hebben en hoe we ons rentmeesterschap verkwanselen voor een paar rot centen dan zegt zo’n man steevast dat dat nodig is om zijn bedrijf te runnen. Maar hetzelfde geld voor de eigenaresse van de kledingwinkel als het gaat om de gigantische vervuiling die haar business teweeg brengt. Dat is nodig om een succesvol bedrijfje op te zetten en dat heeft ze weer nodig om op vakantie te gaan, naar festivals en feestjes, om gelukkig te zijn. Dit is nou eenmaal het systeem waar we inzitten en we willen niets opgeven, we hebben het verdiend.
Ik val in herhaling, sorry! Ben ik hier wel op de goede plek? Ik had gehoopt hier in Fryslan nog mannen te vinden maar volgens Linn zijn die er niet. Zij kan het weten, ze is 19. Ze brullen misschien af en toe wat harder maar tis niets meer dan lawaai. Ook de Friezen zitten tot hun nek in de welvaartdrek. Tis niet anders…
Schaatsen in juni, moet kunnen toch? Neeeee, het zonnetje schijnt al, het wordt een prachtige dag maar jeetje wat was het koud vannacht.
Central Bank Digital Currency, CBDC, hij komt eraan zegt nu.nl. Een digitale euro die de fysieke euro komt vervangen. Cash is vies en je kan het niet goed controleren, en aangezien de ecb al die briefjes drukt, vinden ze dat het hun geld is, en dat ze het recht hebben om te weten wat ermee gebeurt. En de Nederlanders zijn het ermee eens.
Tuurlijk wordt er hier en daar wel wat gemopperd op Twitter, of een andere alternatieve site, maar de gemiddelde Nederlander zal het een rotzorg zijn. Trouwens ook die mopperaars gaan gewoon door met het gebruiken van hun bankpas, met het meedoen aan deze krankzinnige wereld, tis allemaal 1 pot nat.
Mijn geloof in de Nederlander was al nul, helaas verdwijnt tie ook ten aanzien van de Friezen. Tis te vroeg, het consumeren zit te diep, de afstand is te groot, we zijn te lang verwend. In opstand komen als het je direct raakt zit er hier nog wat meer in maar zodra het om iets gaat wat nog wat verder weg staat moet een ander er maar voor zorgen. Zelf nu al keuzes maken en kiezen voor elkaar ipv voor dit systeem gaat veel te ver. Dat kan niet, das onmogelijk, daar begint niemand aan. En waarschijnlijk hebben ze gelijk, ben ik, hier, degene die gestoord is, klotezooi.
En dat terwijl het hier zo mooi is, al is het wel wat koud. Ik verdom het om de kachel aan te zetten, tis juni…. Wat ook wel leuk is, die pensioenen. Ik las iets over 1500 miljard wat verdeeld moet worden in 20 miljoen potjes. En dat dat eerlijk moet gaan gebeuren! Ten eerste welke 1500 miljard? Waar is tie? En tja, het zal aan mij liggen, ik moet dan meteen denken aan de toeslagenaffaire, aan de veilig en effectief uitspraken van hugoooootje, aan de tientallen zo niet honderden affaires die de afgelopen jaren voorbij zijn gekomen. Maar de Nederlander is weer lekker aan het werk vandaag, is goed voor zichzelf aan het zorgen. Zodat tie weer op vakantie kan, weer naar een concert, naar de Action, geld kan uitgeven, zodat tie kan consumeren….
Ik wil niet terug naar de middeleeuwen zei een vrouw tegen mij. 6 dagen in de week werkt ze zich een slag in de rondte om haar kop boven water te houden. Steeds meer spullen dringen zich op om gekocht te worden. Steeds meer concerten, festivals en leuke evenementen eisen haar aandacht op. Als je max niet hebt zien rijden dan heb je wat gemist. Niet bij het laatste concert van andreeetje geweest? Man, man in wat voor wereld leef jij? Flink en thuisbezorgd zorgen voor de inwendige mens, de basics van het leven zijn uitbesteed. Rennen, rennen, rennen, pas op je mist wat!
Sam wil uit, dat ga ik de aankomende tien jaar nooit missen. Iedere ochtend wil hij weer uit, saai beest. Uitgaan moet ook met de riem erbij, we liggen aan een eilandje en hij kan makkelijk alleen van de boot maar dat is niet uitgaan. Uitgaan is als ik meega en de riem meeneem. Dan is Sam het enthousiasts, dan gaan we echt uit🤠.
Ik raak steeds verder verwijderd van wat er om me heen gebeurt. En dan lees ik af en toe wat berichten in ‘strijders’ groepen en dan heb ik zin me nog verder terug te trekken. Terwijl dat nou niet de bedoeling is! De wereld heeft narren nodig, heul Veul narren.
Verbinding is een dingetje bij strijders! Dat doen ze door feestjes, demo’s, bijeenkomsten of gatherings te organiseren. Vaak tegen betaling want tja, er zijn nou eenmaal kosten. Op de dag zelf gaan we uit ons dak tijdens discussies, we dansen en drinken wat, want er moet wel geconsumeerd worden. Waarna we weer in ons autoooootje stappen om naar ons veilige huisje te gaan. Geweldige dag, het was zo mooi, wat hebben we ons weer heerlijk verbonden.
Iemand heeft me uitgenodigd vanmiddag om te komen eten. Zomaar onverwachts. Tis geen strijder die me heeft uitgenodigd, ook geen gelovige. Tis een gewone man, een aardige man die me vertelde dat zijn vrouw toch altijd veel te veel eten maakt. Hij nodigt mij uit in zijn huis, aan zijn tafel, om zijn eten mee op te eten in zijn veilige omgeving. En hoe taai Leviticus ook was, 1 boodschap denk ik er uit te hebben gehaald. Daar begint de verbinding.
Niet dat ik het allemaal snapte hoor, God spreekt over lossing en tiende en vijfden van mens, slaaf, vee en kleinvee op een manier die mijn hoed ver te boven gaat. Maar de onderliggende boodschap was, volgens mij, hoe je elkaar opvangt, met vreemdelingen en armen omgaat, hoe je je maaltijd deelt met anderen. Niet dat ik erop zit te wachten om iedere avond aan een andere tafel aan te schuiven, ik kook zelf veel te graag, maar tis een voorbeeld.
Af en toe krijg in de vraag, heb je wat hulp nodig? Dat komt eigenlijk altijd uit totaal onverwachte hoek. 1 Vriend komt meestal onverwachts langs, en altijd op het goede moment. Meestal zijn het niet de strijders, die zijn te druk met verbinden, met het redden van de wereld, hebben geen oog voor wat er om hen heen gebeurt. Terwijl de wereld verbeteren om je heen begint. Bij de buurvrouw die eenzaam is, de zwerver op de hoek van de straat. In je eigen huis of bootje🤠
