Koert Krouwel

Ben net pas wakker, tis al 8.00 uur. Het was dan ook een inspannende dag gisteren. Allemaal dingen gedaan die ik nog nooit gedaan heb en dat vraagt aandacht en energie. Maar de boot ligt weer in het water, er zit nieuw vetkoord op de plek waar het moet zitten en zo nog wat van dat soort klussen. Gelukkig zijn er mensen die me helpen, 2 weken geleden had ik nog nooit gehoord van vetkoord, ik ben een gezegend mens.

Vandaag helpt Klaas me met een waterlock te plaatsen. Tsja, je kan je zaterdag toch niet beter besteden! Gelukkig ben ik niet de enige die niet meteen wist wat een waterlock is, al die scheepsbenamingen, het lijkt wel een andere taal. Maar ik leer het wel, stukkie bij beetje.

Ik had beloofd dit weekend wat op te schrijven over de nabije toekomst, over nieuwe avonturen. Mijn dochter vroeg me een paar maanden geleden of ik haar niet een stukkie weg wilde brengen. Ze wil een pelgrimstocht gaan ondernemen, de Santiago de Compostela route. Ik was daar zelf totaal niet mee bezig maar zei: “Tuurlijk, dat kan wel, maar moet je wel alles opgeven hier, ik zou er ff goed over nadenken.” En nu heeft ze der baan opgezegd, der huur en is ze bezig met haar afscheidstournee door Nederland.

Dussssss, ik ga Linn een stukkie wegbrengen, hoever weet ik nog niet. 36 jaar geleden vertrok ik in mijn eentje, dit x gaan we met z’n tweeën, ongelooflijk. Hoe de route zich gaat vormen is nog een raadsel, waar we langs gaan een vraag maar dat we een onzekere toekomst te gemoed gaan een zekerheidje!

Maar wat zullen er een hoop nieuwe verhalen ontstaan, nieuwe belevenissen om mijn stukkies te vullen. Mensen die we gaan ontmoeten en wie weet ervan kunnen overtuigen dat zekerheden niet bestaan. Vertrouwen daarentegen wel, in de mensen om ons heen, in jezelf maar vooral in God.

Alles begint een beetje op te raken na een week op de wal. Vooral stroom! Om de motor aan te zetten in alleen de accu’s op te laden vind in weer zo overdreven. Maar de boot is er helemaal klaar voor! Vandaag hoop ik dat de scheepswerfmeneer tijd heeft om hem weer te water te laten. Ze hebben daar alleen een familiedingetje, maar ach dan duurt het wat langer.

Gisteren liep een oudere man met een rollator langs, hij maakte me een compliment aangaande de boot. ‘Hij zit er goed in, onderhoud is alles’ zei tie, ik glom van trots.

Een kort stukkie en foto’s van het resultaat! We gaan een spannende toekomst tegemoet, de Mithrandir en zijn bemanning, daarover dit weekend meer!

Maar het is tijd! Nog 1 dagje op de wal en dan gaat de Mithrandir weer het water in. Blij vooruitzicht dat mij streelt! Hoop dat het zonnetje vandaag blijft schijnen, gisteren was het de hele middag redelijk beroerd. Wat ook weer iets positiefs met zich meebracht, ik had tijd om te lezen.

Van een trouwe lezer kreeg ik, gisteren, een tekst van een dominee waarin Jozef en Jeremia met elkaar vergeleken worden. Voor mij toch wel een ogenopener. Zoals ik al schreef gaf Jeremia mij kracht en troost terwijl het eigenlijk alleen maar gaat over hel en verdoemenis. Het was en is zijn innerlijke geloof, zijn vertrouwen en volledige overgave aan wat God voor hem in petto heeft wat mij die kracht en troost gaf en geeft. Het geloof dat dit leven niet bedoeld is om je te verstoppen en te proberen er maar, voor jezelf, het beste van te maken maar dat er een taak is om elkaar te waarschuwen, te helpen, er voor elkaar te zijn. Al hebben je medemensen een hard voorhoofd of zijn ze zoals God zegt een weerbarstig volk.

Weerbarstig, mooi woord! Denk dat veel van mijn leraren en werkgevers die ik tot nu toe heb meegemaakt dat wel over mij zullen zeggen. Koertje is een weerbarstig mannetje. Daar achteraan zullen vast andere kwalificaties de revue passeren maar met weerbarstig kom je een heel eind. Volgens God waren de Israëlieten een weerbarstig volk omdat ze ondanks al zijn zegeningen niet tevreden waren en daarom andere goden zijn gaan vereren. Ze waren niet meer is staat zijn zegeningen te zien, zijn normaal gaan vinden wat niet normaal is en zochten naar meer. En vinden daarnaast dat ze het verdienen, ik blijf erbij, in het woord verdienen schuilt het kwaad.

Heel terloops werd het woord gisteren door een jongeman gebruikt. “Ik moet toch centjes verdienen.” Zei hij in de flits dat ik hem zag. Hij was agent. Is dat zo? Of werk je niet om centjes te verdienen maar om zoals in Genesis staat te zorgen voor deze wereld, voor elkaar. Waarvoor werken wij? Hotseknots, dat kan toch niet alleen maar zijn om 2x per jaar als een consumerende zombie op vakantie te kunnen?

De eerste lagen verf zitten er al op, vandaag nog een dagje verven en dan kannie drogen. Vrijdag gaat de Mithrandir er weer in, en dat is wel fijn want naar de wc gaan terwijl hij op het droge ligt is onhandig. Zo’n pomptoiletje is dan niet ideaal. Ten eerste pompt tie weinig water op, ten tweede is het lozen zo lastig, maar genoeg daarover! Krouwels staan bekend vanwege hun poep en pies verhalen, laat ik daar niet aan mee doen.

Wat heb ik er een prachtig weer bij overigens! Precies de juiste temperaturen om dit klusje goed te klaren en droog! Das toch wel handig als je aan het verven bent. Net als de accu’s komt de verf uit Nederland, van een relatief kleine fabriek in Leeuwarden. Tis ongelooflijk wat ik weer heb mogen ontvangen om deze klus te klaren, hoeveel mensen bereid zijn geweest mij te helpen. Dank daarvoor!

Mij is verteld dat de boot straks een stuk harder zal gaan en minder diesel zal verbruiken. Nou dat geloof ik wel. Die honderd kilo mosselen die we met ons meezeulden hoorde daar niet, dat gaat zeker schelen. Kan niet wachten tot vrijdag, wat een feest gaat dat worden. Maar nu eerst aan de slag, Oant Moarn!

En volgens mensen die verstand hebben van onderkanten van boten, ziet de onderkant van de Mithrandir er goed uit. Ondanks de, denk ik toch wel, minstens 100 kilo mosselen die er aan vast geplakt zaten, maar nu niet meer. 1 kant is al geschuurd, we gaan hard!

Het zijn wel drukke dagen, van lezen komt niet veel. Terwijl ik er weer in begin te komen. Jesaja vond ik echt pittig maar Jeremia is leesbaarder. Het gaat niet alleen over de grootsheid van God maar ook over wat Jeremia zelf meemaakt. En das niet mis! Jeremia koos niet voor het brede pad, de man had ballen, flinke ballen. Om rechtop te blijven staan terwijl je de gevangenis wordt ingegooid, geslagen wordt en vernederd dan moet je een rotsvast vertrouwen hebben, of zou ie net als ik gewoon stronteigenwijs zijn?

Dat kreeg ik gisteren te horen. Dat mensen die tegen het vaxxxin waren gewoon eigenwijze zeurpieten waren. Zou dat zo zijn? In de tijd van Jeremia was het onrustig in de wereld, best wel te vergelijken met wat we meemaken in de huidige tijd. Is het dan verstandig altijd mee te gaan met het narratief? Zouden onze huidige leiders niet net als de leiders in Jeremia’s tijd kunnen geloven in valse profeten? Heeft de god van het geld niet verschrikkelijk veel macht in onze samenleving, in dit systeem? Is het mogelijk dat……

Het gaat er de aankomende weken, maanden, jaren op aankomen. De keuzes die we gaan maken mag je als mens niet overlaten aan machtswellustelingen. Ik vind in Jeremia wat terug waar ik heel blij van wordt en kracht uitput. Das wel fijn, ik kan het gebruiken! De boot is nog lang niet klaar…

De boot gaat het water uit. Hier heb ik natuurgebieden voor ont-sint-jakobskruid, stallen uitgemest en andere leuke dingen gedaan. Tis zover, ben benieuwd wat we tegenkomen!

Tis een mooie ochtend, windstil en het zonnetje schijnt. Gisteren was het ook al zo’n prachtige ochtend maar begon het vanaf een uurtje of 12 te onweren. We gaan ervan uit dat vandaag niet het geval is. Dat zou onhandig zijn. Een paar daagjes droog nog, das beter voor het schuren en schilderen .

Nog even over Jeremia, wat een bikkel was dat! Profeet zijn is geen baantje voor mietjes, das zeker. Ik ga aan de slag! Tis tijd, kheb er weer zin in… Het gaat een mooie dag worden, leuk!

Die energietransitie is dus toch ergens goed voor. Komt alleen veel te laat. Dat ze Ethiopië erbij hebben gekozen snap ik persoonlijk niet maar poetins wegen zijn ondoorgrondelijk. 6 landen waaronder Saoedi-Arabië, het land waarmee Nixon in 1971 de petrodollar uitvond. Het leegroven van derde wereldlanden door Shell, Douwe Egberts en Unilever is voorbij. We zullen andere manieren moeten vinden om onze levenstandaard op peil te houden.

Wat is het jammer dat het ons niet is gelukt om de boel eerlijker te verdelen. We hebben de kans gehad. Kloterige is dat die mannetjes die de brics landen aansturen niet van plan zijn het anders te gaan doen. Tis ongelooflijk hoe de bijbel aansluit bij wat er om ons heen gebeurt. Iran, Rusland en China die samenwerken om elkaar, militair, te versterken. Het verval van de US, wat een puinhoop is het daar. In de UK begint aankomende week de eerste rechtszaak tegen astrazeneca. Twee slachtoffers van de prikcampagne worden door hun nabestaanden herdacht met een miljoenenclaim. Toch beginnen we hier weer gewoon met ronde 6, wat een waanzin.

Of het zogenaamde vaxxxin helpt tegen de nieuwe variant is niet bekend, dat beamen virilogen. Waar het dan wel nuttig voor is dat mogen we zelf verzinnen. In ieder geval voor onze bereidheid gewoon te doen wat er van ons gevraagd wordt zonder vragen te stellen. Om naar de mac te mogen gaan of op vakantie. Om onze baan te behouden. Daar is het goed voor.

Tis weer zondag, ooit begon ik mijn eerste stukkie op zo’n mooie dag nu bijna 3,5 jaar geleden. Als iemand me toen had gezegd dat ik 3.5 jaar later de bijbel zou lezen en dat dat mijn geloof in God zou versterken had ik hem of haar voor gek verklaard. God leek toen verder weg dan ooit. Maar als ik terugkijk op de afgelopen 3.5 jaar en zie wat Hij voor mij heeft gedaan is het zonneklaar dat Hij er voor me is. Gisteren liet Hij mij zien dat Hij er is, samen met mijn moeder. Een prachtige regenboog verscheen aan de horizon terwijl we net aankwamen op ons vertrouwde eilandje. Het viel me weer toe, dank U Heer.

Vannacht had ik er 1! 1 mug das geen mug, toch? Maar ik heb hem laten smullen, mijn arm buiten de dekens gelegd zodat hij zich lekker te goed kon doen aan mijn bloed. Die beestjes moeten toch ook leven? Waar zouden we zijn zonder de mug?

Ik ben opgegroeid met een natuurlijke haat tegen muggen. Mijn vader was panisch voor die beesten. Op ons bootje, waar we met z’n vijven in sliepen zaten we, gezamenlijke, hele nachten achter ze aan. Niet dat dat hielp want de boot was van binnen bekleed met donker hout dus je vind zo’n mug nooit. Maar zulk soort nachten gaan je niet in je kouwe kleren zitten, die vergeet je niet, met z’n allen tegen zo’n klein muggetje en dattie dan wint, das een eyeopener.

Zijn er nog plekken waar het, nog steeds, barst van de muggen? Hier zijn ze, bijna, niet meer maar waren ze wel. Wij voeren vroeger altijd in Fryslan en daar speelden die lange nachten zich dan ook af. Niet dat ik die muggenrijke plekken dan ga opzoeken, zo erg mis ik ze nou ook weer niet, maar ik ben gewoon benieuwd. Ze zullen hier niet voor niets zijn?

Tis ook niet zozeer de steek, het jeukende bultje wat zo irritant is aan de mug maar vooral zijn irritante gezoem. Wat een lawaai maakt zo’n beestje. Waarom zuigt zo’n mug zich niet gewoon vol en verdwijnt tie dan zachtjes in een hoekje om al dat bloed langzaam te verteren. Nee, meneer mug gaat dan nog ff lekker rond je hoofd heen en weer vliegen. Nou is mijn hoofd redelijk beschermt, mijn baard en wilde haardos zorgen ervoor dat er weinig plek is om te prikken. De opmerking van mijn dochter dat ik een heel groot voorhoofd heb, die, volgens haar, een uitstekende landingsbaan is voor muggen gaat niet op. Voorhoofden zijn blijkbaar geen goede plek voor muggen om te prikken, zelfs niet als ze heel groot zijn. Daar zit waarschijnlijk te weinig bloed, tis hard hoor zo’n voorhoofd, zeker die van mij.

Over nederigheid. Komisch hoe het kan gaan in het leven. Tis niet raar dat mijn stukkies niet zo populair zijn. Nederigheid is niet iets waar je volle zalen mee trekt in deze tijd. Boos zijn, ontevreden zijn, tegen zijn, verdrietig, anti, kwaad of alwetend dat zijn de items waar men op zit te wachten. Jammer! Ben gisteren veel bezig geweest met het woord nederigheid en volgens mij verdient het een veel prominentere plek in onze samenleving.

Samen met dankbaarheid. Maar die had ik al eerder gevonden. Nederigheid en dankbaarheid, twee toverwoorden waar we de betekenis niet meer van kennen. Het enige wat je hoort tegenwoordig is dat jij het universum bent, dat alles draait om jou. Uren, dagen zijn we bezig om via veel te dure cursussen of vage workshops onszelf te ontdekken. Duiken we in ijswater, gaan we dagen lang op een berg zitten of in een klooster voor een retraite. Zouden we daar echt beter van worden? Of ligt het veel dichter bij ons?

Tis zo lastig, tis natuurlijk veel leuker om via een 10 daagse, stoere cursus, ergens in een lekker warm land, met een groepje gelijkgestemden (wat een kotswoord is dat) jezelf te vinden dan het te zoeken in je omgeving door nederig en dankbaar te zijn. Dat begrijp ik ook wel. Of dat je als westerling naar een ver land gaat en daar met andere westerlingen gaat vertellen aan die mensen hoe het moet. Want hoe je een eerlijke, democratische samenleving opbouwt daar weten wij alles van. Daarom zijn er nu meer dan een miljoen mensen in Nederland waaronder 250.000 kids die onder de armoedegrens leven.Daarom ben ik 2 jaar geleden door 9 politieagenten uit mijn campertje getrokken voor het niet dragen van een mondvod. Omdat wij in een perfecte samenleving wonen waarin we alle tijd hebben om via nutteloze activiteiten onszelf te ontdekken.

Genoeg gefulmineerd. Nederig zijn koertje. Hahahaha, doe mijn best Heer. Dank U voor de geweldige mensen die U op mijn pad stuurt.

Dat is de vertaling voor humble. Of beter het woord waar ik naar zocht om te beschrijven wat ik in deze tijd vaak mis. Veel lezers heb ik niet, volgens wordpress nog een man of 20 die dagelijks mijn stukkie lezen. Maar hoe fijn is het dan dat ze me wel helpen! Me voorzien van een nieuwe tel, met goede adviezen komen voor de boot of me dus gewoon helpen met mijn zoektocht naar God.

Het heeft een wat negatieve klank schreef ze erbij, en das waar. Nederigheid heeft in onze maatschappij ook niets te zoeken. Alles draait tenslotte om jou, jij bent het centre of the universe, jij moet vooral voor jezelf zorgen.

Maar wat anderen doen das hun eigen ding, ik vind het een geweldig woord. Niet dat veel mensen uit mijn verleden mij ermee zullen identificeren, met een nederig man. Maar wat een kracht moet je hebben om nederig te zijn, wat een bikkel moet je dan zijn. Volgens mijn raadgeefster vind je ze nog het meest bij de gereformeerden, het zal ook niet.

Niets is toeval, zeker niet dat ik uit een gereformeerd nest kom. Maar het zegt wel veel over mij. Dat ik niet eens op het woord nederig kon komen, wat een sukkel. Terwijl dat wel is waar ik naar heb gezocht, en weer heb gevonden in dat kleine dorpje in Fryslan. Niet bij de dominee’s maar wel bij de kerkgangers. Ik wist het alleen nog niet te benoemen, wat een helden daar in Fryslan, maar dat weten we al langer….