Koert Krouwel

Sorry, deze zin pompte door mijn hoofd vannacht. Zou niet weten wat ik er mee moet maar ik raak de zin niet kwijt. Mijn olielampje krijgt de kajuit ondertussen niet warm, tis te koud, maar het zonnetje schijnt! Der is geen wind en het is, op de vogels, na doodstil hier. Heerlijk.

Kheb het er nooit over, maar het niet meer drinken bevalt me best. Mijn conditie is toppie! Ik mocht wat spullen opruimen en versjouwen gisteren en dat ging zo makkelijk, voor dat ik het wist was het weg. Balken, bomen, lange takken, ik trok, smeet, brak, duwde en binnen no-time was alles opgeruimd. Ik was er zelf verbaasd over. Een jaar geleden zou ik helemaal kapot geweest zijn en nu, nergens last van. Ik voelde me weer 16, lichamelijk dan, ik moet er niet aan denken weer 16 te zijn. Klusjes doen op een boerderij, das lang geleden….

Als jongen werkte ik vaak voor boeren of tuinders, ik begon op mijn 8ste als boompjeslegger, kheb het vast al eens verteld. Ik denk nog vaak aan het hooien, dat vond ik machtige werk. De boer stond dan op de kar en ik liep met een riek over het veld om de hooibalen op de kar te gooien. Ik had verschrikkelijk veel last van hooikoorts en liep daar snotterend over dat land onder de rode bulten van het hooi, zweet en de zon. Als ik dan thuis kwam ging ik onder een koude douche staan omdat alles zo jeukte en mijn neus en ogen niet stopten met het laten lopen van allerlei soorten vocht. Machtig werk, alles in je liet je voelen dat je leeft, heerlijk!

Vandaag mag ik helpen 4 bomen te rooien, leuk! 2 zijn er al omgevallen, de andere twee staan op instorten. Hooikoorts heb ik niet meer, daar ben ik overheen gegroeid, das wel fijn. We houden het vandaag bij sjouwen en zweten. Op dit moment vooral rillen van de kou maar ik verdom het om de kachel aan te steken. Tis 19 mei! Belachelijk🤠

Iemand vroeg me of ik ondanks Hemelvaart toch even langs kon komen. Of ik niet gelovig ben. Ik ben zeker gelovig maar niet in die verhalen. Dat Jezus hier heeft rondgelopen daar ben ik van overtuigd, maar zijn stukkies zijn niet zo goed bewaard gebleven. Er is een sprookje gemaakt van wat hij echt heeft verteld, en wij trappen er hier in het noorden al een jaartje of 1000 in.

Das ook zo’n mooi verhaal. Die Friezen. Al voordat Jezus geboren werd zwierven ze over de aarde. Er zijn sporen gevonden van Zuid-Amerika tot India van de zeevarende Friezen. Tot ruim 1000 jaar na Christus boden ze weerstand tegen het christendom maar wij moeten geloven dat ze in die duizenden jaren dat ze hier woonden, tot het christendom ze kwam ‘bevrijden’ als een stelletje wilden elkaar hebben afgeslacht. Ook de Friezen hebben hun stukkies niet goed opgeslagen. De geschiedenis is altijd HIS story nooit die van jou.

Ik ga zo koffiedrinken, of eigenlijk ga ik op sollicitatie. Morgen vertel ik er meer over eerst maar ff aangenomen worden🤠. Niet als kok dat is een brug te ver hier in dit kutlandje, daar moet ik wat anders op verzinnen! Wil deze zomer nog wel wat BBQ’n! De horeca is een gemeenschap van gewillige schapen die zich blindelings naar de slachtbank laten leiden. En net als schapen beginnen ze pas te janken als ze in het slachthuis staan, als ze de dood ruiken, sukkels.

Ik ben er zo klaar mee. Overal worden we over voorgelogen maar iedereen blijft meelopen. Iedere week beloven ze ons prachtig weer maar het blijft koud. Zelfs een GP kan niet doorgaan vanwege het noodweer in Italië maar we blijven strijden tegen de opwarming. De schapen blijven elektrische auto’s kopen, zonnepanelen en warmtepompen, want SAMEN gaan we het redden, je doet het voor een ander. Ook hier in Fryslan.

En dan ben ik negatief, hahahahaha, het zal wel. De waarheid is negatief. Ik ben juist heel positief! Alleen geen schaap. De wereld is prachtig, der wonen, hier in Nederland, het alleen geen kerels meer. Jammer…

Heb ik in de winter nooit zo’n last van maar tis geen winter. Warm weer, please! Kheb het nodig. Sam interesseert het helemaal niets. Zijn er mensen die ook een hond hebben die nooit onder een deken willen liggen? Het maakt niet uit hoe koud het is, Sam wil er niet aan. Een deken over zich heen vind hij helemaal niets. Koud man.

Kheb op het moment een olielamp aan staan, die geven meer warmte dan licht, een mooie bijkomstigheid. Tis een kleine ruimte zo’n boot, 1 zo’n vlammetje warmt het hier binnen al flink op. Ik heb een kacheltje maar goed, wie doet er een kachel aan half mei? Das absurd. Gelukkig zie ik het zonnetje heel vaag door de bomen schijnen, het komt goed…

Het komt goed, loslaten koertje. Ik wil in bed blijven liggen, tis koud in de wereld, steenkoud.

Was ook wel weer eens tijd. Tja tis, nu ik niet welkom ben in de jachthaven, wat lastiger daar in de buurt te parkeren met de Mithrandir. Maar het was een feest. Wat zijn het toch machtige dieren.

Der is nog 1 uitdaging, Sam. Die gaat tekeer als een opgefokte bull-terriër zodra die de langoren ziet. Hij vind het helemaal niets, is er schijtsbenauwd voor, das wel jammer. Moet er eigenlijk elke dag ff heen met hem zodat tie aan ze gaat wennen. Maar moeten bestaat niet in mijn wereld, het gaat zoals het gaat, we nemen de tijd, daar issie voor.

Je hoort me niet klagen maar tis best koud op het moment. Is het niet bijna juni? Is poetinnetje ondertussen al verslagen? Moeten we al beelden van zelensky gaan vereren? Is biden al herkozen? Heeft Feyenoord de Cl al gewonnen? Hoe minder je het volgt, hoe helderder je het ziet, op Feyenoord na dan, man wat doet dat een pijn🤠.

Kheb een zeiltje over het luik gespannen, nu lekt het niet meer. Doordat het gootje overstroomde waarin het luik glijd druppelde er water naar binnen. Hmm het regent niet maar het hagelt nu volgens mij. Tis wat met het weer. Tis wat met de wereld. Wat issie mooi!

Juist de kleine dingen beginnen mij steeds meer op te vallen. Kleine dingen die het verschil maken, al zien de meeste mensen het niet. Kleine subtiele veranderingen in iemand zijn stem, of houding verraden al ruim voor ze wat zeggen hun intenties. Ik was er altijd al redelijk goed in maar, tis een onmisbare competentie voor een colporteur, maar het wordt alleen maar erger. Kweet niet of ik er blij mee moet zijn.

Het levert wel leuke situaties op. Gisteren liep er een man langs mijn bootje toen ik met Sam aan kwam lopen nadat we Lucius op de bus hadden gezet. Samen met zijn vrouw en hond wassie onderweg naar iets. Zijn hond liep met de staart een beetje tussen de poten achter hun aan, stevig aan de riem. Zijn vrouw keurde mij geen blik waardig maar ik zag dat ik zijn aandacht had getrokken. Vrouwlief had zo uit de vogue kunnen stappen, denk niet dat er nog veel echts aan haar vastzit. Ik had Sam al een tijdje loslopen, zodat tie op de boot kon klimmen, de man keek gefascineerd toe. “Kijk, kijk” zei hij tegen zijn vrouw, “Die hond loopt zelf de boot op.” De vrouw keek niet op of om, “Loopt tie nooit weg?” Vroeg de man aan mij. “Nee hoor, dat mag hij niet.” En ik lachte. De man lachte ook, zijn vrouw niet en de hond ook niet. “Mooi hoor” zei hij, “Succes.”

De man zag iets heel anders dan de vrouw dat was duidelijk. De vrouw zag een harige, onverzorgde man met een hond, verder niets. De man zag iets heel anders, zijn ‘mooi hoor’ ging niet alleen over Sam die alleen de boot opstapte, in zijn ‘mooi hoor’ zat een droom verborgen.

Maar ik heb er geen zin an. Wat ik schrijf klopt toch niet, het gaat hartstikke goed, niets aan het handje, rutte en zijn bende zorgen voor ons. Als dat de trend is dan moet dat maar, we nemen er nog 1.

Mijn jongste zoon is er! Hij wordt bijna 18 en is voor de eerste x op de boot. Het 1 heeft niets met het ander te maken maar tis wel zo. Hij slaapt nog, das een goed teken! Sam is zich al een tijdje aan het uitsloven, hij wil der uit, en dan gaat tie zich continu omdraaien en met zijn bek lawaai maken, zich uitrekken, down-doggen, noem maar op, nou hij wacht maar ff.

Laat alles maar instorten hoor ik van mensen om me heen, ik zorg wel voor mezelluf. Ze hebben geen idee. Wakker? Ik geloof er niet in. Alles is een droom, we nemen hem alleen te serieus. Mensen blijven ook dromen, let maar eens op. We zijn nooit tevreden met het nu, moeten altijd meer. Ik heb geen dromen meer naar meer, ik wil niets meer, ik Ben.

Een volgens de overlevering eeuwenoud monnikenpad tussen Rottevalle en Harkema. Kweet niet offie nog verder loopt want bij Harkema ben ik ermee opgehouden. Tis een zandpad, nog steeds, maar met een strookje moderniteit zodat er fiets en bromfietsers overheen kunnen. Das dan wel weer jammer want dat doen ze ook.

Vooral de drukke weg naast het pad viel mij op, het verkeer raasde eroverheen met een oorverdovend lawaai. Ik heb bijna 20 jaar in Vianen gewoond tussen de A2 en de A27, het was daar nooit stil maar tis me nooit echt opgevallen. Gisteren wel, wat een herrie, jammer.

Ik werd gisteren zomaar uitgenodigd om een hapje mee te eten! Sinds mijn dakloosheid is dat de tweede x dat dat is gebeurd. Kheb daar ook gedoucht, het was een tijd geleden dat ik niet in een openbare douchegelegenheid stond, is toch anders. Lucius komt zo, man wat kijk ik daar naar uit. Ben benieuwd wat hij van het varen vind, nu eerst maar ff zorgen dat ik mijn routine op ga pakken, schoonmaken, pfffffff, maar het zonnetje schijnt! Het wordt een geweldig weekend, we gaan ervan genieten🤠

Dat mijn 55ste een bijzonder jaar zou worden wist ik maar dat ik nu al meer gejankt heb dan de afgelopen 40 jaar had ik niet verwacht. Gisteren was ik bezig met iets wat routine moet gaan worden, schoonmaken. Ik moet eerlijke bekennen dat ik daar geen ster in ben, pas als iets echt vies is denk ik van, hmmmm misschien een x iets aan doen. Nu is mij uitgelegd dat als je het een beetje bijhoud het minder vies wordt, ik doe mijn best!!

Maar tijdens het schoonmaken zette ik de radio ff aan en daar begonnen de Beegees net aan hun grote hit ‘Tragedy‘. Ik ging in de houding staan om ff lekker te gaan swingen en daar kwamen de tranen. Waarom? Ik zou het niet weten, huilen als een klein kind maar der was geen enkele reden toe. Er was niemand, ik had me geen pijn gedaan, kheb nog ff gedacht of het misschien die hoge piepstemmetjes van de Beegees waren maar daar heb ik al zo vaak, vrolijk, op gedanst dus dat kon het niet zijn. Ben maar ff bij Sam geen zitten en met zijn kop op mijn schoot mijn tranen de vrije loop gelaten. Ik weet nog steeds niet waarom.

Vanavond is er weer een Skaai meeting. Het heeft even geduurd maar er is weer tijd voor gevonden. Tijd. Kreeg gisteren een appje van een vriend dat tie te weinig tijd heeft, dat er 50 uur in een dag moeten zitten. Anders krijgt hij het niet af. Tijd. Er is te weinig van volgens dit systeem. Geen tijd voor de kinderen, geen tijd om lekker eten te maken dus maar een pizza, geen tijd om samen te zijn. Wat een fucking onzin. Tijd. Hahahahaha, der is geen tijd. Sukkelzzzzz zijn we…

Ik ben bijna 57, mijn vader ging met pensioen op zijn 57ste. Raar idee om te beseffen. Ik heb zelf het idee dat ik nog nooit heb gewerkt, hoe kan ik dan met pensioen? Wat is pensioen? Dat je het verdient om op je luie reet achter de geraniums te zitten? Of vrijwilligerswerk te gaan doen zodat je ego nog het idee heeft dat je nuttig bezig bent? Met een camper door Ik heb mijn werk altijd leuk gevonden, als ik het niet leuk had zei ik er wat van en dan werd ik meestal ontslagen, of beter gezegd, dan maakte ik mezelf onmogelijk, nam ik zelf ontslag of moest de baas me wel ontslaan. Dan voelde ik me ff kut, was ik ff boos, werken kan ik wel, daar kon het toch niet aan liggen, maar het was schijnbaar niet de bedoeling dat je je werk leuk moest vinden. Nooit heb ik aan later gedacht, of dat ik dan te weinig tijd zou hebben om te genieten, ik geniet elke dag, anders leef ik niet, ik kan niet werken omdat het moet, ik moet werken omdat het kan omdat ik er tijd voor heb. We verzinnen van alles om maar gevangen te blijven in de matrix, tis veilig daar, je weet wat je hebt, geen tijd.

Gisterenavond heb ik heel even kunnen genieten van de zon hier aan het eilandje waar ik lig. Na een dag of 4 regen kwam hij even laten zien dattie er nog is, fijn. Kheb de kachel maar ff aangezet zonet, voor de eerste x. Tis wat vochtig en dat is niet lekker. Wat wil je?

Mistig is het nu, kan net de oevers zien van het vaste land. De wereld lijkt heel ver weg, ik hoor of zie er niets van. Zal ik hier gewoon blijven liggen? Helemaal alleen, laat ze de klere krijgen met hun gelul over crisissen, veranderingen, oorlogen en retorische geouwehoer. Hier bestaat het niet, bestaat het dan wel echt? Of is het allemaal een illusie, een film waarin we worden meegesleurd zonder dat we het weten. Is het mogelijk je er gewoon van te distantiëren? Van de angst, de verwarring en onzekerheid die je om je heen voelt? Hier op dit eilandje wel, hier ben ik alleen, maar lukt het me daar aan het vaste land? Tussen de mensen, de schapen, de hielenlikkers, de ‘ik heb het verdient’ sukkels? Lukt het me om net te doen of ik gek ben? Mwah dat lukt me wel, is me altijd goed afgegaan. Nee dat is het niet, tis niet mijn gekte, das te makkelijk, lukt het me om het anders te blijven doen?

Ik denk het wel, als ik terugkijk op mijn leven tot nu toe moet dat te doen zijn. Gaat me nog veel afwijzingen, afkeuring en boosheid opleveren maar dat heb ik dan maar te pikken. Tis toch niet echt, tis niet mijn angst die zorgt dat ík er niet bij pas, niet mijn onzekerheid of verwarring. Hier aan dit eilandje vond ik gisterenavond weer wat echt is, het ligt er ook zo dik bovenop. Bron van zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert, dank U.

Waarom zeggen mensen niet gewoon recht in mijn gezicht waarom ze me er niet bij willen hebben? Je had het moeten opnemen gisteren, hoe 2 overvloedige schapen mij staan uit te leggen waarom ik er niet bij pas. Alsof ik dat zelf niet weet.

Het leek allemaal zo mooi, te mooi dat moet ik bekennen. Toen ik voor het eerst met de eigenaren sprak besefte ik dat ook en dat ontroerde me. Tranen welde op in mijn ogen terwijl ik daar, met ze, zat te praten. Mensen die van mening zijn dat ze verdienen wat ze hebben, dat ze er hard voor hebben gewerkt. Ik zal dat moment nooit vergeten, dat gevoel wat me toen overviel was zo allesomvattend, zo mooi, terwijl ik tegelijkertijd besefte dat het daarom ook niet waarheid kon worden, dat ik het niet verdien.

Maar waarom zeggen ze dan niet gewoon tegen mij dat ik er niet bij pas. Dat als ik daar ga BBQ’n de sfeer volledig zal veranderen en dat ze dat niet willen. Waarom verzinnen ze allemaal kutsmoezen die nergens op slaan? Ik kan het echt wel hebben, tis niet de eerste x, kheb er nooit bijgepast.

“Ze moeten het je gunnen,” zei Linn gisteren tegen mij. En daar heeft ze verdomd gelijk in. Zo is het altijd geweest. Maar wat kijk ik terug op een mooi weekend! Alleen het dromen over de mogelijkheden was al geweldig. Nu weer verder op zoek naar een plekkie hier ergens in de buurt, als God dat wil.