Heb behoefte aan een orgel, ben een beetje klaar met de drumstellen en gierende gitaren. Ik weet tis 2023, en dingen veranderen nou eenmaal maar ik heb er niets mee. In Zwitserland was er geen orgel, geen gitaren, geen drumstel, helemaal niets, alleen August, de Afrikaanse pastoor, die uit volle borst stond te zingen. Dat vond ik ook een beetje kaal, iets van begeleiding vind ik dan wel weer leuk. En dan vooral een orgel, dat hoort erbij, toch? Man, man wat ben ik een ouwe lul aan het worden.
Wat ik vooral zoek is duiding, gelukkig is er een hoop te vinden via internet. Een vriend heeft mij afgelopen jaar meegenomen naar een kerk in Drachten en de voorganger van die kerk vind ik echt goed. Jacob heet tie, mooie naam voor een voorganger. Jacob maakt filmpjes en die zet hij op youtube, bemoedigingen noemt hij ze, en dat zijn het ook en daarnaast leer ik er veel van. Maar wat leuker is is als je het life kan doen, daar moet ik achteraan. Gewoon met mensen praten over God, de Bijbel, Jezus, dat soort dingen. Dat moet toch wel te vinden zijn?
Kheb een baan en dat is hartstikke tof. Geweldig om weer te mogen werken, maar als ik ga werken dan doe ik mee, en dan komt er een hoop op mij af. En toch denk ik dat ik het moet doen, dat ik meer kan bereiken als ik weer, een klein beetje, meedoe, wat de gevolgen ook gaan zijn.
Zo heb ik gisteren een gesprek gehad met een bank. Als je gaat werken heb je een bankrekening nodig en die heb ik niet. De medewerker van het kantoor, de baas, snapte er niets van, hoe kan je leven zonder een bankrekening? Nou das idd lastig. Denk bv aan het kopen van een treinkaartje. Dat is praktisch onmogelijk gemaakt en daarnaast 1 euro duurder dan een digitaal kaartje. Absurd toch? En toch laten wij het toe. En dat terwijl het staat beschreven in Openbaringen, dat er een tijd komt waarin je niet meer mee kan doen als je niet het teken van het beest bij je draagt. De bankdirecteur kende het verhaal, hij heeft het niet gezegd maar ik denk wel dat hij een gelovig man is. Het gaat om ons, wij laten het toe, het kwaad gaat wel door.
Volgende week heb ik een afspraak bij de gemeente, man wat zie ik daar tegenop. Toch denk ik dat ik het moet doen. Je kan niet zeggen dat ik niet geprobeerd heb om er onder uit te komen. Maar ik geloof dat God andere plannen met me heeft. Dat ik niet in het buitenland hoor te zijn, dat ik hier moet zijn. Kheb het geprobeerd, met een bootje ben ik gevlucht maar niet verder gekomen dan halverwege Belgie. Zwitserland is het ook niet geworden, ik geloof dat ik hier moet zijn en dan moet ik weer, een beetje, mee gaan doen. Maar ik wil geen app en dat hoefde niet van deze bankdirecteur, gelukkig…
Kheb het hier al vaker opgeschreven, ik ben de slechtste onheilsprofeet ooit. Hoe vaak ik al niet voorspelt heb, de afgelopen jaren, dat het nu toch echt wel een keer moet zijn afgelopen, dat ze niet eeuwig door kunnen gaan met het bijdrukken van eurooootjes, ontelbaar. Maar ze kunnen het wel, en doen het ook, dus is er niets aan de hand.
Gisteren zat ik in een gezelschap van deugmensen. Links, idealistisch en tsja wat nog meer? Volgens de mannen, waarmee ik in een discussie was beland (moet ik niet meer doen) is er geen verschil tussen een nagemaakt eiwitmolecuul of een echte. Maakt het niet uit of een plantje opgroeit onder een lamp of dattie echt zonlicht tot zich neemt. Is de mensheid niet voor niets gevaxxxt, anders waren we allemaal dood geweest. Toen haakte ik af en ben ik naar huis gegaan.
We hebben het ook over maanlandingen gehad, of dat echt mogelijk is, over oorlogen, waarom die worden gevoerd. Nergens kwamen we tot elkaar, en ondertussen propten ze mij in het pvv/tRump hoekje. biden is in hun ogen een held, geertje de duivel. Dat het geen f*ck uitmaakt, dat het vleugels zijn van dezelfde vogel, daar hadden ze nog nooit van gehoord, volwassen mannen, tis zo triest.
Voordat ik erheen ging had ik er best zin an, maar ik moet het niet meer doen. Ik pas niet meer in leuke gezelschappen, tis niet anders. We hebben het natuurlijk ook over God gehad, en dat er iets was dat geloofden zij ook wel, maar de bijbel, pfffff. Bewijzen, dat moest ik maar eens doen, bewijzen dat de maanlanding niet heeft plaatsgevonden, bewijzen dat een plantje wat opgroeit in de natuur beter voor je is dan een plantje onder een lamp, bewijzen dat God er is. Andersom hoefde niet, dat is al bewezen, toch? Iedereen gelooft toch dat neil op de maan heeft rondgelopen? Dat kasplantjes hartstikke gezond zijn en dat God iets is wat er wel is maar alleen als het uitkomt.
Dat het niets gaat worden is op zich al bekend, daar gaat het ook niet om. Dat die gnoom samen met zijn zoon walgelijke dingen heeft uitgevreten en dat ze zich gruwelijk verrijkt hebben, daar gaat het ook niet om. Afleiding daar gaat het om, meer is het niet, alles draait om afleiding, tis een film waarin we zitten, het heeft niets met het echte leven te maken. Wij, het gepeupel, dienen beziggehouden te worden zodat we niet gaan nadenken. Brood en spelen dat is wat ze ons geven, al is het een duur broodje…
61 miljard was ‘m beloofd, 200 miljoen krijgt tie, dat scheelt ff wat. Ik geef hem nog een maand, misschien anderhalf maar zeker niet langer, eerder minder. En die gnoom? Ben echt van mening dat hij het ook niet gaat redden tot november 2024. Niet dat tie afgezet gaat worden, dat zeker niet maar er zijn andere mogelijkheden om een zittend president te verwijderen, das vaker gebeurt, ik zeg maximaal tot de zomer, dan issie weg, foetsie, verschwunden.
xi was in Vietnam gisteren, die wereldleiders reizen de laatste tijd wat af. Nu is het, als ik foto’s van hem zie, niet echt een lachenbekje die xi, maar toch denk ik dattie zich stiekem toch wel zit te verkneuteren. Kan niet anders, samen met zijn grote, kleine vriend poetin issie een compleet nieuwe wereldorde aan het creëren, daar moet tie lol in hebben, kan niet anders.
10 miljard kreeg victor gisterenavond van die heks ursula, ben benieuwd offie nu mee gaat doen. 10 miljard, persoonljk vind ik het een fooi als je ziet wat elensky de afgelopen jaren heeft binnengeharkt. Ik denk niet dat victor zich laat overhalen. Die grote, kleine vriend van xi heeft vast wel ff gebeld afgelopen nacht. 10 miljard, kamaradsky, njet!
En toch veranderd er niets voor de gemiddelde nederlander. Alles wordt wat duurder maar ach de lonen gaan omhoog en wacht daar komt nog wat subsidie aan! Waarom zou je je druk maken, gewoon lekker doorgaan waar je mee bezig bent en geloven dat dilan y. samen met geert w. ons gaan redden. Geniet er nog even van lieve lezers, het duurt niet lang meer en dan dondert dit kaartenhuis in elkaar. Zowel de fed als de ecb printen weer 24×7 dollars en euroooootjes, het houd echt een x op. Nog een maand of 2, misschien 3 maar ik denk zelf eerder minder en dan wordt alles onbetaalbaar, en begint de totale ineenstorting van het westen. De ineenstorting van het romeinse rijk zal erbij verbleken, het gaat de moeder der ineenstortingen worden en wij mogen het meemaken. Wat een bofkontjes!
Dat ik helemaal niets meer geloof van wat mij geleerd is op school, of wat ik lees in de kranten, of hoe de geschiedenis is verlopen. Ik geloof helemaal niets. Ooit toen ik bij Compaq Computer werkte werd ik verrast met een bezoekje aan neil armstrong, die actornaut. Nu een jaar of 25 later ben ik er van overtuigd dat die man nooit naar de maan is geweest, dat dat onmogelijk was in 1969, en ik geloof dat het nog steeds onmogelijk is.
Waarom ik het niet geloof? Die foto van nixon die aan het bellen is met neil via een land telefoon. Dat kan niet! Is onmogelijk. Maar goed er zijn zoveel dingen die niet kloppen aan dat hele verhaal, daar wil ik het nu niet over hebben, daar ga ik graag de discussie met mensen over aan. Dit stukkie gaat over geloven niet om de bewijzen die er zijn om dat hele maanlanding verhaal de prullebak in te verwijzen. Ik geloof niets meer. Hieronder staan een paar foto’s van bouwwerken uit vroegere tijden. Gehouwen uit 1 stuk graniet in een tijd dat de mensen volgens de geschiedschrijving nog rondliepen in een berenvel en niets anders hadden dan een primitieve beitel en een hamer. Althans dat is wat ik moet geloven. Met de huidige technologie kunnen wij dit niet nadoen, onmogelijk! Onze voorouders waren in staat zo’n gebouw binnen een jaar of 20 neer te zetten. Ze deden er geen eeuwen over, nee, binnen 20 jaar stond het er. En dat met een beitel en een hamertje, dat moet ik geloven, nee dus.
‘Sta op, en herinner jezelf’ is een uitspraak van Jezus. In onze huidige bijbel kom je hem niet tegen maar in het Evangelie van Thomas, of in andere gnosistische teksten kom je deze zin wel tegen. Sta op en herinner jezelf, want het is hier niet begonnen en het houd hier niet op, we zijn zoveel meer, dat is wat ik geloof. Maar vraag me nog niet hoe het precies zit, daar probeer ik nog achter te komen…
Waarover moet ik het dan hebben? Das nu ff een dingetje, genoeg om over te schrijven maar je moet wel kiezen en das niet altijd makkelijk. Ik wilde het gaan hebben over hoe wij in mijn ogen niet meer kunnen communiceren, we allemaal in ons eigen bubbeltje leven en alleen maar op zoek zijn naar bevestiging van onze eigen realiteit, je eigen waarheid. Vaak zoek je tijdens een gesprek nog even conformatie in een app of op een website om je standpunt kracht bij te zetten. Je bent niet de enige die de waarheid kent, kijk maar: L. Hannes zegt het ook.
Nu ga ik het er toch over hebben, het zit me dan ook hoog. Ik heb vroeger zo genoten van het discussiëren met mensen. En vooral als je er dan niet uitkwam, als je het niet eens werd maar ook niet kon achterhalen wie nou gelijk had. Dat bestaat niet meer in deze tijd, antwoorden zijn altijd voorradig, er is altijd wel iemand te vinden die het met je eens is of die je verhaal ondersteunt, online, aan de andere kant van de wereld, dat dan weer wel.
Wat raar is, online discussiëren we ook niet meer, althans ik kom het niet veel meer tegen. We kruipen vooral bij elkaar in de reet als we een plekkie gevonden hebben waar we ons, denken, thuis te voelen. Ergens commentaar op geven, of het er niet mee eens zijn, is not done in de talloze app-groepjes, vriendenclubjes of parallelle samenlevingen. We zoeken niet naar discussie, we zoeken naar mensen die mee willen glijen, als palingen in een emmer snot. En ben je dan toch zo brutaal om ergens op te reageren dan, en daar issie weer, cancellen we elkaar. Hoppa ontvriend, toedeledokie.
Een goeie discussie, van een uurtje of 2, met een paar mensen discussiëren over de stand van de oorlog in het oosten, of die in het midden-oosten. Of een discussie over de prikkies, de lockdowns of mijn favoriet de mondvodden, ik kom ze niet tegen. Met mensen die gevaxxxt zijn praat je niet over die periode en mensen die zich niet hebben laten prikken, tsja daar heeft een discussie over wel of niet vaxxxen niet zoveel zin mee. Maar niet alleen over covid, je kan ook niet meer oh’n over het lhbtqrstvw gedoe, over migratie, of over of Black of All lives matter. Nergens wordt meer over gediscussieerd, wat een gemis, zo jammer, echt klote, hotseknots…
Tijden veranderen nou eenmaal, deal with it. Gisteren stond er weer een band in de kerk, op zich ben ik daar ondertussen wel aan gewend. Een band hoort erbij in moderne kerken, met nieuwe swingende liedjes. De oude psalmen kom je niet veel meer tegen. Snap ik, kan ik mee omgaan, gisteren stond er dan ook een best wel goede zangeres te swingen. Maar toen, begon, de voorganger door de muziek heen te praten en toen was ik de weg kwijt, wist niet meer waar ik naar moest luisteren. Ik ben echt een oude man aan het worden.
De voorganger had een goede preek. Gelukkig stopte de muziek na een tijdje en kon ik hem beter verstaan. De preek ging over het aanbidden, prijzen en bejubbelen van de Heer, en hoe belangrijk dat is. Als streng gereformeerd opgegroeid jongetje, in een dorpje waar ; “doe maar gewoon dan doede al gek genoeg,” het moto was, is het echt bejubelen van de Heer niet mijn tweede natuur, dat moet ik bekennen. De voorganger refereerde naar David, en dat verhaal heb ikzelf nu ook al twee x gelezen omdat het me intrigeerde. Hoe vrienden, vriendinnen, zelfs naasten van David zich voor hem schaamden omdat hij zo uit zijn dak ging als hij God aan het prijzen was. Ik moet bekennen dat zie je bij mij nog niet, daar valt nog wel wat te winnen.
Moet dat dan? Ja ik denk wel dat het belangrijk is dat ik wat schroom laat varen. Om nou net als David naakt door de straten te gaan dansen gaat mij nog wat ver maar ik mag mezelf best wel wat meer laten gaan. Tis natuurlijk veilig om lekker achterin de kerk te gaan zitten, daar fluisterend wat psalmen te zingen en dan weer naar huis maar dat is niet hoe ik Gods grootsheid eer aan doe, ik mag best wel wat meer laten zien.
Laat ik daar maar eens aan gaan werken. Als je binnenkort een krantenberichtje tegenkomt met ‘man gearresteerd voor naakt rondlopen in stad’ dan weet je dat het uit de hand is gelopen, maar daar ga ik niet van uit. Mijn gereformeerde inborst zit vrij diep merk ik, daar moet ik eerst maar eens vanaf….
Wat een guur en nat klote weer. En natuurlijk moest ik eruit, dingen regelen. Boodschappen doen, zorgen dat we huishouddoekjes in huis hebben bijvoorbeeld en wc-rommel. En natuurlijk ben ik de wc-borstel vergeten, dom, dom, dom. Nu zijn er heel veel dingen die ik graag tweedehands koop maar veel spullen zijn, tegenwoordig, tweedehands duurder dan nieuw. Waar zouden we zijn zonder de action, ongelooflijk, een nieuwe honden voerbak voor 99 cent, kan toch niet?
Toen ik de aldi uitkwam en stond te hannesen met al mijn rommel, kwam heel stilletjes een jongeman op mij afgefietst. Baardje, grote capuchon over zijn hoofd. Ik voelde even of ik nog wat kleingeld in mijn zak had om aan hem te geven, ik was ervan overtuigd dattie daarom kwam vragen. Psssssssst, pssssssssst, psssssssst, fluisterde hij mij toe. “Sorry, wat zeg je?” vroeg ik hem, “Kan ik wat voor je doen?” “Weet u dat Jezus van u houd” fluisterde hij nogmaals, heel schuchter, angstig en gegeneerd. Ik was totaal verrast, “Sorry, wat zeg je?” Weet u dat Jezus u lief heeft.” fluisterde hij weer. “Ja, dat weet ik, nou en of, Hij zorgt voor mij iedere dag.” Schreeuwde ik het bijna uit want ik begreep dat God mij kwam vertellen naar welke kerk ik vandaag moet, “Daar ben je eindelijk.” Zei ik er achteraan.
Na een kort, leuk gesprek, wilde ik verder. We stonden daar gruwelijk op de tocht voor die Aldi, Sam wilde naar huis, het was koud en nat. De jongeman snapte er niets van, zat mij met open mond aan te kijken. Ik had een foldertje van hem gekregen waarop het adres van de kerk stond waarheen ik zo ga. Tis niet zover fietsen, das wel fijn want het is nog steeds gruwelijk slecht weer. Vrijdagavond vroeg ik in een gebed of God mij wilde laten weten naar welke kerk ik moest gaan vandaag en hoppa daar komt een schuchtere jongeman het mij vertellen. Vertrouwen op God, tis niet altijd makkelijk dat moet ik bekennen maar man, man wat gebeurt er een hoop als je je overgeeft, dank U heer….
2 weken geleden kregen we uit het niets te horen dat we niet meer nodig waren in het restaurant waar we werkten. 1 week geleden kwamen we met de trein aan in Nederland en vandaag word ik wakker in ons eigenste chaletje. Tis teveel, het gaat te snel voor me, ben ook al wat ouder! En dan heb ik waarschijnlijk ook nog een baan, dinsdagavond`mag ik er langs gaan om de sfeer te proeven en te kijken of het me daar bevalt. Wat ontzettend fijn! Kheb nog wat meer sollicitaties lopen aankomende week maar het is wel heel tof om er zeker van te zijn dat we wat hebben. De winter duurt nog even, tis te koud om buiten te liggen…
Maar wat hebben we een lieve mensen om ons heen, mensen die ons echt helpen, hun huis openstellen zonder daar vragen bij te stellen, ons heen en weer rijden, financieel een handje helpen, tis echt ongelooflijk. Dankjulliewel!
Ik moet het toch even kwijt, de AG (Attorney General) van de staat Texas is, afgelopen week, een rechtszaak begonnen tegen pfizer. Ik weet we horen er hier in Nederland niet veel over maar in bv de UK en ook de US beginnen er al mensen schadevergoedingen te ontvangen voor de geleden schade door de vaxxxins. Ook in Duitsland komt steeds meer informatie vrij over wat er allemaal voor zooi in die prikkies zat. In ons landje blijft de media gewoon leugens verspreiden. Zonet lees ik dat corona het immuunsysteem verzwakt, wat een BS. Maar goed zolang de mensen het blijven slikken gaan ze door met al die onzin, de meeste mensen willen de waarheid volgens mij helemaal niet weten. Blijven liever geloven in de sprookjes van hugooootje en markie. Maar de waarheid komt eraan, dat kan toch niet zolang meer duren? Ach je weet het niet, de mens is in staat zich vrij lang een rad voor de ogen te laten draaien. Maar ik blijf het roepen, sorry ik kan niet anders!
En ik weet het nog niet. Het gaat over waar je je energie op moet richten en wanneer je de beste resultaten boekt. De afgelopen dagen ben ik druk geweest met het zoeken naar werk, struin alle vacaturesite’s af, bekijk de webpagina’s van restaurants hier in de buurt, ben er maar druk mee en maak me ook druk en das niet goed bedacht ik me gisteren. Druk maken moet ik mezelf om de dingen die het verdienen, zoals een goede kerk vinden, en daar ben ik me gisterenmiddag mee bezig gaan houden.
Zoals gezegd had ik gisterenochtend een sollicitatiegesprek, en dat is hem niet geworden. Veel te hoog niveau voor mij, dat kan ik niet, en dat was al snel duidelijk. Wat een man trouwens de eigenaar, als je 3x, tiijdens een sollicitatie, tegen de sollicitant moet zeggen dat je altijd eerlijk bent en 4x dat je nooit liegt dan begin ik persoonlijk te twijfelen, maar ja, wie ben ik. Verder een aardige, hardwerkende man, prachtige zaak! Ik hoop dat het hem goed gaat. Maar toen ik weer thuis kwam, dat was vrij laat want het was ruim een uur fietsen naar dat restaurant, besloot ik dus om niet verder te zoeken naar een baan maar mijn pijlen te gaan richten op een kerk. En terwijl ik daar mee bezig was ontving ik een mail van een bedrijf waar ik op sollicitatie mag komen en twee telefoontjes van bedrijven waarvan ik het totaal niet verwacht had, of ik langs kan komen voor een gesprek. Dus vanmiddag weer een gesprek, maandag heb ik een gesprek en dinsdag ook. Je zou zeggen, daar moet toch wel wat uitkomen!
Vandaag gaan we ons chaletje in. Fijn idee om weer een eigen plekkie te hebben. Hoe tof het hier ook is, het is iemands anders haar huis en daar wonen meer wezens die het allemaal maar moeten pikken. Dat doen ze dan ook wel maar toch… Der zijn 2 katten en die mogen van Sam niet in de huiskamer komen, kan je zeggen wat maakt dat uit, nou best wel, tis niet Sam’s zijn huis. Dus heel fijn dat we wat anders hebben gevonden, vanmiddag verhuizen, morgen een stukkie vanuit onze nieuwe woning, pfffff wat gaat het leven snel!
