Categorie: Niet gecategoriseerd

Al was hij gisteren wat flets. Er hing zoveel zooi in de lucht dat het zonnetje er lastig doorheen kwam, Sahara zand, echt?

Wat denken jullie? Is die aanslag daar in NY een op zich zelf staand dingetje of het begin van een reeks? Persoonlijk verwacht ik nog wel een bommetje in de aankomende weken, ergens in het “vrije” westen. Er komt teveel aan het licht, rookgordijnen moeten worden opgetrokken, alles om de waarheid te verdoezelen.

Het is vandaag witte donderdag. Een nederige dag. Nederig, raar woord niet? De dag van het laatste avondmaal waar Jezus voordat hij met zijn 12 discipelen aan tafel ging hun voeten waste. Een nederige taak. Een slaven taak. Jezus wist al wat de aankomende dagen zouden gaan brengen, dat het niet echt een gezellig weekend ging worden. Aan een kruis genageld worden is geen leuk vooruitzicht! In plaats van voeten wassen had tie ook de kuierlatten kunnen nemen. Dat deed hij niet, wat een bikkel!

Nederigheid, opoffering, iets over hebben voor een ander. Het zijn geen populaire woorden meer. Ergens recht op hebben en je deel opeisen ligt meer in ons straatje. Het gekke is dat die waarden, de egoïstische waarden, vooral geaard zijn in onze westerse, op christelijke normen en waarden, gebouwde wereld. Hoezeer ik het ook probeer te ontlopen het komt iedere x weer uit op het geloof, daar ligt het ontstaan van deze chaos, zou de oplossing er ook te vinden zijn?

Vandaar dat ik een aantal bijbels heb aangeschaft. Oude bijbels. Kleine en grote bijbels. In 1 van de kleinere staat geschreven: Voor je verjaardag, van je Vader. Hahahaha, dat zou wat zijn! Dat je in deze tijd een bijbel krijgt van je vader voor je verjaardag. Das nog eens wat anders dan een rijbewijs of een vakantie naar Ibiza.

Ik ga beginnen bij het eind, de openbaringen van Johannes. Gisterenavond heb ik de eerste bladzijden gescand en ben tot de conclusie gekomen dat snellezen er niet in zit. Wat een teksten man! Dus denk ik dat voorlezen wel slim is, dan moet ik me beter concentreren op de tekst. En dan kan ik meteen wat filosoferen over wat ze nou precies bedoelen. Maak ik er een vlogje van, beetje humor erbij, wie weet leer ik er wat van. Daar gaat het tenslotte om in het leven, dat je blijft leren, leren nederig te zijn.

Alles en iedereen is hier ziek… En wie loopt er te sjouwen met paracetamol, joodse penicilline en beschuitjes? Tuurlijk de onverzekerde, niet gevaxxte, nog steeds gewonde, te harige paljas. Maar met liefde hoor! Tis toch leuk al die blaffende, verhitte, koortsige koppies om je heen.

Kheb groot nieuws! In mei vorig jaar heb ik aan die dikke van het rivm gevraagd of hij mij uit zijn systeem wil halen. En wat denk je! Gisteren ontving ik het besluit via de mail, het is zover, hij heeft mijn verzoek gehonoreerd. Koertje Krouwel staat niet meer geregistreerd als gevaxt of ongevaxt, koertje staat er gewoon niet meer in. Of dat verstandig is? Who cares!!! The universe is my bodyguard, A new dawn is upon us….

Mijn plannetje krijgt steeds meer inhoud. Het heeft alleen zoveel impact op mijn leven. Het gaat betekenen dat ik dus echt afscheid moet gaan nemen van een 24×7 werkende iPhone. Dat ding leid gewoon teveel af, dat besef ik me elke dag. Er is altijd wel een berichtje, een videootje, een belangrijk artikel of Breaking News wat ogenschijnlijk belangrijk genoeg is om je beperkte tijd op te eisen. Als ik mijzelf wil losmaken van de gekte om me heen en wil ontdekken wat er in mij gebeurt dan heb ik helemaal niets aan die informatie das een ding wat zeker is. Maar man wat zie ik er tegenop, ik was 1 van de eerste met een blackberry, dat ding hangt al ruim 22 jaar aan mijn oor. Slokt al die tijd al mijn aandacht en energie op, waar moet ik die gaan laten straks? Kan ik wel zonder al die info?

Nou dat laatste ben ik wel van overtuigd! Van welke kant je het ook bekijkt het draait allemaal om angst. Die angst niet meer 24×7 tot mij nemen, maar meer gedoseerd, kan niets anders dan positiviteit opleveren. En de tijd die overblijft dan steken in onderzoek. Op zoek naar de bron! Naar dat ene kleine momentje wat ik ooit ervaarde toen ik een jaar of 14 was, in het dorpshuis van Dodewaard, tijdens een gospelconcert. Dat moment was er niet voor niets dat besef ik me steeds meer.

Vandaag maar eens langs de telefoonwinkel, zal wel weer een lijdensweg zijn om zo’n abonnement te veranderen. Er ligt al een oude Nokia klaar om de iPhone te vervangen. Ik blijf zeker mijn stukkies schrijven, zal er alleen meer moeite voor moeten doen. Vrijdag lijkt mij het moment voor mijn nieuwe smartphoneloze leven. Heb ik er de ballen voor? Man, wat vind ik het eng…

Ik ben met van alles bezig maar alles wil nog niet doen wat ik wil. Zo is het hartstikke leuk om te gaan vloggen maar dan moet ik wel wat nuttigs gaan doen. De zoveelste ouwe man die een beetje loopt te klagen, zuchten en steunen over hoe kut alles wel niet is daar zit niemand op te wachten. En dat vind ik ook niet leuk, ik wil er iets van leren, dat jullie er misschien iets van gaan leren, dat lijkt mij leuk!

Nu heb ik wel een plannetje, maar dat heeft meteen weer zoveel voeten in de aarde, ik moet ff kijken of dat wel haalbaar is. De eerste voorbereidingen heb ik al getroffen en het lijkt erop dat het zo bedoeld is. Gisteren heb ik, via marktplaats, een paar boeken aangeschaft. Oude boeken, duizenden jaren geleden al geschreven. In 1 van die boeken heeft de eigenaresse, met de hand, een kort gedichtje geschreven, een gedichtje speciaal voor mij. Ik hoop dat de eigenaresse van het boekje het okay vind dat ik haar schrijven hier herdruk. Mocht ze dit ooit lezen dan alvast een ontzettend dankjewel!

Ik met mijn toga. Met mijn paljas aan. Al staat het mij niet aan. Ik ben Gods harlekijn

En staat u dit niet aan. Bedenk dan met z’n allen. Wanneer ik uit wil vallen Trekt hij de touwtjes aan

Ik weet nog goed dat jullie opa onze tuin in Dodewaard, van een klein grasveldje veranderde in een stenen stoep. Zelfs een grasveldje van 2 bij 3 was te veel om bij te houden, daar had niemand zin in. Daarnaast van wroeten in de grond wordt je vies en moe. En waarom zou je? Eten was er in die tijd genoeg! Nooit meer honger hadden we na WW2 afgesproken en ons landje produceerde voedsel als nooit tevoren. Nooit meer honger…

Mijn opa, dus de vader van jullie opa, had wel een tuin. Een hele grote tuin. Daar verbouwde hij groenten voor het hele jaar. Dat deed hij niet omdat hij dat leuk vond, hij had een bloedhekel aan tuinieren. Hij deed dat omdat dat moest, om te overleven. Zijn vrouw, mijn oma dus, stond als er geoogst werd de boel in weckpotten te stoppen en dan ging het de kelder in. Zo kwam de familie de winter door, gezellig.

Dat tuinieren nooit mijn hobby is geweest komt dus niet doordat ik veel in een tuin heb moeten werken vroeger, ik heb het meer geërfd, een overgeërfde hekel aan tuinieren. Althans dat dacht ik! Want eigenlijk is tuinieren best wel leuk! Je moet alleen geduld hebben en niet bang zijn voor vieze handen. Ik probeer het een beetje te benaderen als het roosteren van een heel varken of een lammetje, het duurt ff maar dan heb je wel wat!

Nou ja, dat moeten we natuurlijk nog maar afwachten! Er zijn zoveel gevaren voor al mijn zaailingen die nu gaan genieten van de eerste zonnige warme lentedagen van 2022. Maar daar gaan we niet vanuit. Ik ga goed voor ze zorgen! Veel liefde geven en warme woordjes tegen spreken. De eerste kopjes komen al boven de grond uit, tis best spannend eigenlijk! Man wat leer ik elke dag toch veel…

Man wat ben ik klaar met die kou en regen. Hmmm terwijl ik dit opschrijf begint het weer te regenen. Maar goed, ik zei het al, het gaat beter weer worden, joepie!

Maart mag dan wel droog zijn geweest maar warm wassie allerminst. En daar heb ik behoefte aan, warmte, de zon op mijn huid, zwoele zomeravonden. Ik ben vast niet de enige.

Ik had, vandaag, een fel betoog voor ogen over alle misstanden in de wereld maar het komt er weer eens niet uit. Het grote probleem is dat ik nog niet in staat ben op te schrijven wat ik wil zeggen. Ik krijg het niet voor elkaar zinnen te vormen met de woorden die door mijn hoofd heen schieten. Om het in kooktermen te houden, er liggen verschillende ingrediënten voor me maar ik ken ze niet allemaal. Er zitten onbekende smaken tussen maar ook bekende waarvan ik dacht dat ik ze niet lustte. Het is aan mij ze te leren kennen, ze opnieuw te leren waarderen en te verwerken in een prachtig gerecht.

De vraag is welke tools ik ga gebruiken. De BBQ? De oven of de vuurschaal? Daar ben ik met mijn stukkies nog niet uit. Maar er moet wel gekookt worden! Ik heb honger!

https://youtu.be/tl4yMOmTrYw

Dat hij vind dat hij niet heus bejegend wordt? Voor zijn gevoel kon hij niet anders. De keuzes die hij heeft gemaakt moeten wij respecteren, wantrouwen en twijfels over zijn integriteit zijn een kwalijke zaak. Dat je af en toe moet heulen met de vijand om te zorgen dat ze niet naar buiten pissen, om te zorgen dat je er zelf goed uitziet, dat hoort er nou eenmaal bij. Dat moeten we respecteren, het zijn zijn keuzes, tenslotte.

Ik krijg het vaak te horen, dat moet je maar respecteren. Of, dat is jouw mening, en die respecteer ik maar respecteer dan ook mijn mening. We hebben er allemaal last van, het zit in het systeem! Van jongs af aan leren we dat je op moet komen voor je “Eige”. Dat je uit moet komen voor je mening, dat je het verdiend om gehoord te worden of gewoon dat je het verdiend…

Iemand aanspreken op zijn of haar gedrag is “not done”. Dat doe je gewoon niet! Voorbeelden te over, of het nu gaat over al die b-sterretjes, onze politici, omt leden, strijders of lichtprofeten ze hebben allemaal ‘recht’ op hun eigen mening, en die moet ik respecteren. Die moet de hele wereld respecteren want daar hebben we recht op.

Zelf heb ik dus ook een hele eigen mening. Die mening zorgt dat ik zit waar ik nu zit, een veel te harige, onverzekerde, niet gevaxxte, gewonde, zieke levensgenieter die midden in de nacht de slaap niet kan vatten omdat hij vind dat hij nergens recht op heeft, vind dat hij niets verdiend.

Mijn mening sluit mij steeds verder uit van deze samenleving. Voor mij voelt het zo raar nu een winkel of restaurant binnen te lopen waar ik een paar maanden geleden niet in mocht vanwege het niet dragen van een mondvod of het ontbreken van een coronapas. Dat ik dan een gezellig praatje moet gaan maken met die mensen. Dat lukt me niet. Tis alsof ik dat eerder heb meegemaakt, tientallen jaren geleden.

Je kan, via de website van de tweede kamer, de debatten volgen, zouden er mensen zijn die dat volhouden? Een hele dag luisteren naar die over het paard getilde mannetjes en vrouwtjes die daar, open en bloot, ongelooflijk uit hun nek staan te lullen? Een hugoootje die het heeft over EER en GEWETEN, gatverdamme, mag ik het kotsbakje even…

Laat ik er maar over ophouden, het heeft geen enkele meerwaarde hier meer aandacht aan te besteden. Het lost zich vanzelf op, daar ben ik van overtuigd.

De cijfertjes zijn er weer van het cbs, ik had het er gisteren al ff over. De oversterfte zet flink door. Het gaat ‘spannend’ worden, nu het mooier weer word, of zich dat door gaat zetten. Elke week rond de 500 extra doden moet op een gegeven moment op gaan vallen, in een voor 85% gevaxxte wereld, zou je zeggen. Over de onverklaarbare oversterfte in november en december horen we nog steeds niets! Ben benieuwd of die bliksemafleider van een omzigt daar nog een x op terugkomt. Vast wel, als de aandacht weer ergens anders op gericht moet worden.

De wind is weg, das fijn voor mannen met een hoed die veel buiten zijn. De hoed niet opdoen bij het naar buitengaan is geen optie, naakter kan ik me niet voelen. Het gaat iets beter met mijn zij, al voelde ik me gisteren echt beroerd van de pijn. Bij alles wat je doet voel je het, je kan er niet omheen. Nog maar ff rustig an, tis vooral klote voor Sam omdat ik niet zover kan gooien met de bal. Ben druk aan het oefenen daarmee, het loslaten is nog een dingetje. Gelukkig heb ik er 2 en lukt het hem niet ze beide in zijn bek te proppen hoe hard hij dat ook probeert. Ik zie de zon! Dat geeft de burger moed🤠 Fijne dag:-)

Sam zijn bal weggooien, niet te doen. Juist die kleine dagelijkse handelingen zijn het lastigst omdat ik rechts ben. Proberen jullie je billen maar eens af te vegen met je linkerhand, dat gaat niet. Althans bij mij niet. Mijn linkerhand heeft die fijngevoeligheid niet, die jarenlange oefening om precies de juiste druk uit te oefenen op het papier. Mijn linkerhand scheurt het papier meteen kapot, details zal ik jullie besparen. Ik ga ervan uit dat het duidelijk is.

Ben benieuwd hoelang ik dit blijf voelen, hoop niet te lang. Volgende week beloven ze beter weer en dan moet er gewerkt worden in de tuin. Op dit moment is dat niet te doen, wat een snertweer. Die snert was wel lekker trouwens! Heb van de week maar een grote pan gemaakt. De bedoeling was om te gaan BBQ’n maar gezien het weer was snert een betere keuze, heerlijk! Dat dan weer wel:-)

Inflatie, het staat, eindelijk, op de voorpagina van onze flutkrantjes. Nu het weer ff niet meezit om te gebruiken als angstzaaier heeft men besloten het inflatiespook uit de kast te trekken, een mooie aanvulling op de oorlog. Afgelopen zondag schreef ik al dat het een roerig weekje ging worden, zou klaasje knot(sgek) vandaag of morgen zijn uitgestreken smoel weer tonen? Ons wijs makend dat het allemaal de schuld is van poetin, hij wast zijn handen in onschuld.

De week is nog niet voorbij, morgen is het alweer vrijdag. Ik volg nog steeds elke week de cijfers van het cbs aangaande het aantal doden. We zitten al weer weken in een oversterfte van 4 to 600 doden per week. Zorgvuldig wordt dit niet genoemd in onze rioolpers. 600 doden meer dan normaal, en das pas het begin. Ik ben er klaar voor! Jullie ook?

Ik glee uit op mijn crocs in het donker en viel met mijn rechterzijde op een balk. Precies onder mijn ribbenkast, auw…. Alles doet me pijn nu, elke beweging voel ik, zelfs ademen doet pijn, hotseknots.

Crocs zijn levensgevaarlijk als het regent, zo glad als spek. Maar ze zijn zo verdomd handig en lopen nu al 2 jaar best goed. Als het droog is, dat dan weer wel. Ik hoop dat de pijn snel verdwijnt, het zit op zo’n kloteplek waar je constant wel iets mee doet. Slapen was weer een crime, ik slaap graag op mijn rechterzijde maar jullie begrijpen dat dat er niet in zat.

Gelukkig werkt het weer mee de aankomende dagen! De wind en regen razen over het Friesche platteland. Kan ik, zonder me schuldig te voelen, diep wegkruipen en pijn gaan lijden, een paar dagen heel zielig zijn. Das ook best lekker. Auw…. ik ben zo zielig….

Ben ik gelukkig niet de enige! Het is heel simpel, ik moet nog minder gaan verwachten, we zijn er gewoon nog niet aan toe. Alles wat ik ooit heb geleerd of gelooft moet ik los gaan laten, nog veel verder dan tot nu toe verwacht. Er moet een alternatief komen roep ik al maandenlang, wat als die er al is.

Alleen niet zoals ik hem voor ogen zie. Er komen geen parallelle samenlevingen waar mensen zich in harmonie en liefde verbinden. Nog niet, nog lang niet. Het is klote maar Hollywood heeft gelijk, eerst moet alles kapot. We moeten alles verliezen voor we openstaan te vertrouwen. Vertrouwen in de kracht van het leven, vertrouwen in Zijn aanwezigheid.

Mijn eigen alternatief zijn, niets bouwen, maar het zijn. Jaaahhaaaa dat wakker liggen brengt je nog is tot iets! Duurt btw wel lang om het hier op te pennen hoor, deze paar alinea’s kosten me nu al uren. Gedachtes zijn moeilijk te vangen in een iPhone als ze niet voorgeprogrammeerd zijn.

Ben er nog lang niet uit hoor, dat duurt nog wel ff. Tis allemaal best veel. Je kan je vooral afvragen of het wel zin heeft, dat hoor ik zo vaak om mij heen. Je kan er toch niets aan veranderen, doe nou maar gewoon mee! En dat geloof ik dus wel, dat ik, jij, wij de verandering zijn. Dat niemand het ziet zou mijn probleem niet moeten zijn….