Categorie: Niet gecategoriseerd

Mijn vroegere leventje. Met smartphone, in een dikke auto naar een chique restaurant rijden heeft toch een andere vibe dan de keuken schrobben waar je eten hebt gemaakt voor 160 ontheemden. Nee, daar hoef ik niet lang over na te denken, dat mis ik niet. Met het eten maken en het schrobben van die keuken doe ik veel nuttiger werk, althans dat vind ik, en ik hoop die 160 mensen ook. Ik wil niemand kwetsen maar in mijn ogen doen de meeste mensen nutteloos werk, daar ben ik al jaren van overtuigd, al voor mijn wappie periode riep ik dat. Bezigheidstherapie, dat is waar heel veel mensen mee bezig zijn, gesubsidieerd, dat dan weer wel.

Wat is dan bezigheidstherapie en wat is nuttig werk, volgens mij? Want ook voor collega’s waar ik nu mee werk heb ik het gevoel dat ze alleen maar bezig zijn zodat ze bezig zijn en geld verdienen. Nou volgens mij ligt het aan liefde. Er is geen liefde meer, geen drang om iets moois te maken van hetgeen waar je mee bezig bent. Als je naar onze architectuur kijkt dan begrijp je precies wat ik bedoel. We werken niet om iets bij te dragen aan een samenleving, we werken niet om iets moois achter te laten, om nuttig te zijn. Nee, we werken voor de volgende vakantie, de nieuwe auto, voor een geweldig concert, voor onze eigen plek, Maar is dat echt het belangrijkste? Ik kan me herinneren dat dat vroeger anders was. En dan bedoel ik met vroeger niet toen ik nog een klein Koertje was maar ik bedoel vroeger vroeger.

Het hoogste streven in een mensenleven is dat je hetzelf goed hebt, en als je het niet goed hebt dan zorg je daarvoor. Het gaat er niet om wat je achterlaat voor volgende generaties, het gaat erom te zorgen dat je nu alles kan kopen wat je hartje begeert. Wat voor een teringzooi we achterlaten daar kijken we niet naar.

Als ik de bijbel lees dan kom ik tot heel andere conclusies over waar het in dit leven om draait. Als Jezus bezig was geweest met het vinden van een eigen plek toen ie 33 was dan hadden we nu geen Christendom gehad. Als Paulus lekker was gaan chillen met zijn vienden ipv de hele wereld rond te reizen om Gods woord te verkondigen dan hadden we waarschijnlijk nooit over Jezus gehoord. Maar ook in de modernere tijden zijn voorbeelden genoeg te vinden van mensen die niet bezig waren met zichzelf maar bereid waren of zijn geweest zichzelf weg te cijferen voor een ander, en daar draait het volgens mij om. Maar ja, kom daar maar eens om in deze tijd. Denk niet dat je volle zalen trekt met dit soort gedachten. En toch ben ik ervan overtuigd dat dat de enige manier gaat zijn om uit deze chaos te komen. Uit dit volledig doorgedraaide gekkenhuis. Door met liefde en aandacht iets achter te laten voor anderen, er is toch niets mooiers?

Al die conspiracy verhalen over het elite feestje in Davos. Noemi van de Pol schrijft dat, Noemi met een streepje op de e. Noemi is geboren in 1989 en heeft veel gestudeerd schrijft ze zelf. Haar laatste master was iets met politieke communicatie en journalistiek. Politieke communicatie en journalistiek, en daar heeft ze een master in gedaan. Die Noemi, ze eet vast graag insecten en compenseert haar reislust, net als die d666 smurf, met mammon. Laten we Noemi maar niet meer noemen, ze is het niet waard.

Mijn gasten waren gisteren zo blij met de kip die ik voor ze gemaakt had! Dat is veel belangrijker dan die mafkezen in Davos. Tis een raar gezelschap mijn gasten, van hoofddoek tot wibra-slipper met bijpassend joggingpak alles loopt er rond. Ontheemd omdat je alleen vanuit chaos iets beters kan opbouwen, omdat je iets eerst moet afbreken voordat je het Build Back Better kan. En de mensen waar ik voor mag koken zijn gebroken, alleen hoop houd ze overeind. Hoop op een veilig plekkie in ons landje omdat ze denken dat ze hier gelukkiger gaan worden. Het is fijn dat we elkaar voor geen meter kunnen verstaan, ik moet niet met ze gaan praten, ik moet het houden bij eten maken.

Vandaag heb ik kalfsvlees op het menu staan. Gisteren in de marinade gezet met veel knoflook, pepers en komijn. En natuurlijk mijn 5 geheime ingrediënten, Dankbaarheid, Barmhartigheid, Nederigheid, Verwondering en natuurlijk Liefde. Want die mensen kunnen er ook geen reet aan doen, beseffen niet dat ze een speelbal zijn van die gasten die zich vanaf vandaag in Davos laten fêteren. En ze zijn niet enige, de hele wereld wordt bestuurd door een groepje omhooggevallen machtswellustelingen. Wij zijn net zo goed slachtoffer als de asielzoekers waarvoor ik mag koken. Want ik ben net zo ontheemd, maar dan in mijn eigen land. Alleen ga ik ervoor vechten om mezelf weer thuis te voelen. En dat zouden we allemaal moeten doen….

Niet de enige die moeite heeft met het hervinden van een plekkie in de maatschappij. Met het weer vertrouwen van instanties, want dat merkte ik na mijn stukkie van gisteren zeker, daar ligt een groot issue. Het gaat ook niet zozeer om de individuele ambtenaar, dat die man of vrouw het niet zo kwaad bedoelt dat geloof ik best. Ze doen hun werk, omdat ze een hypotheek hebben, schoolgaande kinderen, een onbedwingbare neiging om 5x per jaar op vakantie te gaan, noem het maar, daar moet je voor werken. En wat dat werk inhoud? Ach dat maakt niet zoveel uit, als je er maar veel geld mee verdient.

Wij zijn het enige dier dat werkt om te overleven, want daar werken we voor toch? Al zien we het waarschijnlijk niet meer zo maar zo is het begonnen. We zijn het land gaan bewerken om eten te kunnen kweken wat we dan konden opslaan om later op te kunnen eten. Zo is het toch begonnen? Dat is wat de geschiedenis ons leert. Tegenwoordig overleef je in onze maatschappij ook wel als je niet werkt. Ik geef elke dag mensen te eten die niet mogen werken om hun recht op eten niet te verliezen. Zo gaat het in 2024.

Tegenwoordig werken we dus niet om te overleven maar om het beter te hebben. Hoe meer mammon, hoe leuker je leven is. Althans dat is wat we denken. Jaren geleden schreef ik al een stukkie over de boom, de boom des levens. Hoe het onderin de boom het drukst is met mensen zonder geld, en hoe iedereen alleen maar bezig is met te proberen om hoger in de boom te komen. Terwijl je ook uit de boom kan stappen, wat kan weglopen van de boom en de waanzin kan aanschouwen van al die mensen die alleen maar bezig zijn met geld in plaats van te overleven.

Over leven, daar moet ik over gaan schrijven. Ik ben al een tijdje bezig om een onderwerp te verzinnen voor wat langere vehalen die ik kan gaan voorlezen. Mijn stukkies zijn daar niet voor geschikt, dat zijn hersenspinsels van een grumpy old man. Maar ik wil graag wat verhalen gaan schrijven die ik kan voorlezen, waar weet ik nog niet precies maar dat komt vast allemaal wel goed. Het onderwerp Over Leven is een goeie, daar ga ik vandaag maar eens over nadenken. Heeft dit stukkie toch al weer wat opgelevert, zo zie je maar, ik schrijf ze niet voor niets!

En gisterenavond bedacht ik me in 1x dat ik wel eens de lamme kan zijn. Ik ben ziek, zwaar getraumatiseerd, daar kom ik steeds meer achter. Ik vertrouw geen enkele instelling meer en heb veel moeite om de mensen om mij heen te vertrouwen. Ik neem niemand iets kwalijk, dat heeft geen enkel nut, maar ik vertrouw gewoon niets of niemand.

Want het zijn de gewone mensen geweest die mij hun winkel uit stuurden omdat ik geen mondvod droeg. Het waren 9 gewone politieagenten die mij met 5 auto’s uit mijn campertje kwamen trekken. Het was een gewone leraar die mij uitlegde waarom mijn zoon zich aan zulke belachelijke regels moest houden. Het was een gewone huisarts die het mijn dochter kwalijk nam dat ze niet gevaxxxt was en dat zij daarom een compleet belachelijk plastic maanmannetjes pak aandeed om Linn te ontvangen omdat ze een keelontsteking had. Het waren Ingrid en Henk die het fanatiekst waren in het volgen van de regeltjes. rutte schudde gewoon handen, die trok zich nergens wat van aan.

Dinsdag gaat tie naar Davos, rutte. ‘Rebuilding trust’ is het thema van het jaarlijkse wef feestje, trust, daar kan ik wel wat van gebruiken. Want ik ben het echt kwijt, en ik merk dat ik daar onder lijd. Niet heel erg, nog niet, maar ik ben ervan overtuigd dat dit niet zomaar verdwijnt en dat er een grote kans is dat het alleen maar erger wordt. Want ik heb het ook bij kerken. Daar mocht ik op een gegeven moment ook niet meer in. Of nog erger, dat ik er wel in mocht en dat de voorganger, met mondvod voor, Covid vergeleek met het woord van Jezus, dat het zich net zo snel over de wereld verspreidde, zo triest! Dat heb ik hem ook verteld toen ik hem tegenkwam tijdens een wandeling met Sam. Hij vroeg me waarom hij me niet meer zag in de kerk. Nou dat heb ik hem even uitgelegd.

Ik ben een zwaar getraumatiseerde covid-hoax zieke. Je kan er lacherig over doen maar ik heb er echt last van. Ik lig dan niet op een brancard maar mijn wantrouwen zorgt ervoor dat ik me het liefst heel diep wegstop ergens waar niemand me ziet. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik er in Fryslan minder last van had dan hier. Gelukkig is het weer bijna lente, nog even deze 2 donkere maanden door en dan kijken we weer verder. Er kan zoveel gebeuren in 2 maanden…

Dat we zo goed hebben geholpen met het bombaderen van de Houthi’s. De US heeft samen met de UK en nog een stuk of 8 landen, waaronder dus Nederland, Houthiland gebombadeerd en daar heeft biden ons voor bedankt. Ik ben benieuwd of markie nu samen met die scandinavische trots zit te wezen op de bank. Het zal zijn sollicitatie om Navo baasje te worden geen kwaad hebben gedaan zo’n steuntje in biden zijn rug. Dat Houthiland al jaren het toneel is van bombardementen, zinloos geweld en oorlog is niet ons probleem, markie gaat voor die hoge Navo post, daar mogen best nog wat Yemenieten voor sterven.

fauci, kent iemand hem nog? Heeft gisteren toegegeven, tijdens een openbare hoorzitting in de Amerikaanse senaat, dat dat hele social distancing gedoe tijdens de corona-hoax niet gebaseerd was op science. Hij heeft aangegeven dat social distancing er eigenlijk zomaar in 1x was. Het leek ze wel een goed idee om de mensen bang te maken om elkaar aan te raken. Had niets te maken met ‘Wetenschap’, het was er zomaar in 1x en heeft wereldwijd geleid tot de meest schrijnende situatie’s. Mensen die eenzaam stierven, kinderen die hun ouders niet mochten zien, gruwelijke beelden heb ik voorbij zien komen van eenzame en verloren gehandicapten omdat bij elkaar in de buurt komen volgens de ‘wetenschap’ dodelijk was. En nu laat die gnoom weten dat het nergens op gebaseerd was, het was er zomaar in 1x, hou me tegen alsjeblieft.

https://www.foxnews.com/health/fauci-admits-social-distancing-not-based-science-sort-just-appeared

En morgen krijgen we de belangrijkste verkiezingen van dit jaar, die in Taiwan. Twee kandidaten nemen het tegen elkaar op, een pro-chinese en een anti-chinese. Beschuldigingen vanuit het westen dat xi de verkiezingen probeert te beinvloeden, lees ik overal. Dat het westen hetzelfde doet lees ik dan weer in de alternatieve media en zo bereiden we ons voor op de zoveelste oorlog. Wat vooral belangrijk is is dat wij, het klootjesvolk, er niet teveel van weten. Daarom komen we dit nieuws ook bijna niet tegen in de kranten of op de tv. Maar vergeet niet, Socrates zei het duizenden jaren geleden al, Onwetendheid is de bron van alle kwaad.

Van elke dag een stukkie schrijven over hoe slecht het gaat in de wereld terwijl het, hier, helemaal niet slecht gaat. De regering blijft met geld smijten, bedrijven geven record bedragen uit om hun personeel te houden, personeel is sws niet aan te slepen. Al die tekorten waar ik het wel eens over heb gehad blijven uit, alles is volop te krijgen, misschien wat duurder dan 4 jaar geleden maar het is er nog. Wat er om ons heen gebeurt lijkt wel geen invloed te hebben op ons landje, het gaat hartstikke goed in Nederland, ik denk niet dat we ooit zo rijk zijn geweest met z’n allen.

Vanmorgen dacht ik daarover na, wordt ik er wel eens moe van. Nee, niet echt. Kheb eigenlijk vaak zin om zo rond een uur of 18.00 nog een stukkie te schrijven maar dat vind ik weer wat overdreven, 1 x per dag gezemel over hoe slecht, ik denk, dat het gaat, is wel genoeg, toch?

Nee, moe wordt ik van de leugens in MSM. Het is echt ongelooflijk wat een BS er door journalisten wordt verzonnen. Ik ga het hier nu niet herhalen, dat doe ik al vaak genoeg, maar tis van een niveau, verschrikkelijk. Het enige waar ik nog een beetje met plezier naar kan luisteren, en van kan genieten, is sport. Al mis ik de Russen bij het schaatsen, die kan je er goed bij hebben!

Nee, ik word er niet moe van, ook niet teleurgesteld, of verdrietig, ik blijf het leuk vinden om als ik wakker word met mijn duffe kop ff een stukkie in elkaar te flansen. Het zal wel een afwijking zijn, het stelt allemaal niet zoveel voor, ik ga gewoon nog ff door…

En meteen maar uitgeslapen! Lekker hoor 4 dagen werken, maar volgens mij is het nog teveel. Om een goede balans tussen prive en werk te verkrijgen moet je, volgens mij, naar nog minder dagen werken. Zeker als je jong bent, er is zoveel meer te doen dan werken, werken is zonde van je tijd.

Hahahaha, ben benieuwd of ik weer van alles over mij heen krijg. Nee dat zal wel niet, werken is niet zo’n heftig onderwerp als virussen of ziek zijn. Ik ben ervan overtuigd dat ik weer een aantal mensen flink tegen de schenen heb geschopt met mijn ‘virussen bestaan niet’ en ‘veel ziektes zijn aanstellerij’, dat zijn geen populaire uitspraken. Ik ben er echt van overtuigd dat wij onszelf zowel ziek als beter kunnen maken. En daarnaast hebben we gelukkig nog een voedingsindustrie en een pharma die meehelpen om ons ziek te maken, want aan zieken kan je wat verdienen, lang leven ziek zijn.

Tis ook ongelooflijk wat voor een kuddedier de mens is. Ik zit nu natuurlijk 4 dagen per week in de trein met een heleboel andere mensen. En dat gedrag van al die mensen is zo triest. Iedereen zit ten eerste naar zijn of haar telefoon te staren, tis echt onbeschrijfelijk maar het is echt waar. Wat een stompzinnig gezicht is dat toch al die mensen, in zo’n trein, die voorovergebogen naar dat ding aan het kijken zijn. Contact leggen met iemand is not done, we zijn bezig in ons eigen wereldje, fuck de rest.

En dan als we bij een station aankomen dan schrikken de mensen op. En als dan 1 iemand opstaat dan staat de rest ook op. Al duurt het nog best lang voordat de trein stilstaat. En dan staan al die mensen daar in het gangpad te staan, sommigen gaan dan maar weer even zitten als ze doorhebben dat het nog wel even gaat duren maar de meeste blijven staan want anders moeten ze weer naast iemand anders gaan zitten en dan moet je weer contact maken en das toch wel heel vervelend. Het is een fascinerend gezicht, mensen in een trein….

Maar stop met dat gepikeerde gedoe, met dat toontje, zo van: “nou Koertje dat mag je niet zeggen dat is echt onzin.” Als je het niet met me eens bent, prima! Laat het me weten als je daar behoefte aan hebt maar laat het daarbij. Ga vooral niet proberen mij te overtuigen met zielige verhalen over dat ik het fout zie. Dat gaat de toekomst nog wel uitwijzen, als ik de feiten bekijk staat mijn mening vast, virussen bestaan niet. En heb je daar moeite mee, stop met het lezen van mijn stukkies.

In mijn wereld worden we maar van 3 dingen ziek, gif, een shock/trauma of een extern aangebrachte verwondingen zoals een messteek of een granaatscherf. Maar als iemand wil geloven dat virussen bestaan, be my guest. De Duitse bondskanselier wil dat we meer wapens naar die trekpop sturen, lekker doen als je gelooft dat dat nog zin heeft. Ik ben er al maanden van overtuigd dat Rusland de oorlog gewonnen heeft, laat me.

Ik zal het nog erger maken, mijn wereld is niet rond, Neil is nooit op de maan geweest, de Titanic heeft nooit een ijsberg gezien en onze jaartelling klopt niet, er zijn honderden jaren bij verzonnen. Ik heb het al vaker geschreven, alles is een leugen in mijn wereld. En geloof me das best vermoeiend, tis veel makkelijker om mee te gaan in het narratief maar die fase ben ik allang voorbij. Het enige waar ik heel zeker van ben is dat God bestaat en dat Hij voor mij zorgt, gelukkig maar.

Zei de asielzoeker meneer tegen mij. Het was zijn reactie op de lamsstoofpot die ik voor ze gemaakt had. Het was ook lekker, toch fijn dat zij dat ook vonden. Tis wat, honderden/duizenden mensen (160 waar ik werk) doen de hele dag niets anders dan wachten tot ze mogen eten, meer mogen ze niet doen. Totaal ontheemd wachten ze tot het leven beter wordt, niet in staat er ook maar iets zelf aan te doen. Volledig overgeleverd aan de grillen van, tja van wie? Wie bepaald de status van asielzoekers? Ik ben nog nooit een asielzoekerstatusbepaler tegen gekomen. Sommige mensen zitten al ruim een jaar waar ik nu werk, een jaar lang helemaal niets doen, niet zelf eten maken, niet zelf bepalen wat je eet, totaal afhankelijk zijn, de hele dag doorbrengen met wachten, verschrikkelijk.

En allemaal hopen ze dat ze hier mogen blijven. Dat ze Nederlander mogen worden. Het zijn stuk voor stuk ook best lieve mensen, je kan ze er best bij hebben, lachen lief, houden de deur open als ik eraan kom met mijn karren, gewone aardige mensen, het zouden je buren kunnen zijn. Daarnaast, ik had het er laatst al over, is de Nederlander toch aan het uitsterven dus we kunnen er best wat vreemdelingen bij hebben. Zo blijft ons landje een beetje in evenwicht, jullie eruit, wij derin.

Gisteren kwam ik Mariska tegen, Mariska is denk ik mijn leeftijd, misschien iets ouder en ze zat gisterenochtend op straat te bedelen. Ik had geen geld bij me, maar heb wel even een praatje met der gemaakt. Ze sliep in het park, wel van de grond af hoor, verzekerde ze me, tussen de eenden en de waterhoentjes. Waar ze blij mee was, vertelde ze me, is dat ze, na jaren, eindelijk geen uitkering meer had, dat ze niet meer afhankelijk was van de gemeente, van de uitkeringsstatusbepalers. Vastberaden zat ze daar, trots op haar herwonnen vrijheid, die was haar meer waard dan een huis of een zekere maaltijd, vandaag neem ik wat geld voor haar mee.

Eigenlijk niemand, op Jezus en misschien Jozef na, doet wat God van hem of haar vraagt. Men maakt fouten bij het leven, maar God vergeeft, zolang je maar op Hem vertrouwt en bereid bent Hem te zoeken. En dat zoeken dat gebeurt eigenlijk altijd op dezefde wijze, door jezelf af te zonderen, door 30 of 40 dagen de woestijn in te trekken, door afstand te doen van je bezittingen, kluizenaar te worden. Dat soort dingen doen eigenlijk alle zichzelf respecterende hoofdpersonen uit de bijbel. Maar ook daarna verlaten volgelingen van Jezus hun aardse bezittingen voor meer inzicht in wat Hij van ons vraagt, das war einmal, daar moet je in de huidige tijd niet mee aankomen.

Als ik de bijbel bestudeer kom ik bij gelovigen de wil tegen om alles te laten vallen om Hem onvoorwaardelijk te volgen. Das nogal wat. Paulus schrijft dat als God weet wat een vogel nodig heeft om te overleven Hij echt wel weet wat wij als mensen nodig hebben. 40 jaar heeft Hij zijn volk in een woestijn laten leven, ik ben dan meteen benieuwd hoe ze zichzelf hebben bedropen. Het moeten toch een 4 miljoen mensen geweest zijn die zich daar rond die berg in de Sinai hadden verzameld, dat zijn een hoop broodjes elke dag, een hele hoop. En je kan nou niet zeggen dat dat volk zich zo gelovig gedroeg en toch zorgde God voor hen.

We hebben tegenwoordig heel veel nodig om te overleven. Gisteren hoorde ik een collega zeggen dat ze zonder haar telefoon niet zou kunnen leven. Een hoop mensen denken dat tegenwoordig, ik zou dan willen gillen: “Je gaat pas leven zonder je telefoon!!” Maar ik gil niet zo snel meer, daar ben ik mee gestopt, gillen heeft geen zin. Als ze het me vragen dan geef ik antwoord maar er wordt niet zoveel gevraagd. Misschien dat het in de omgeving waar ik werk erger is maar volgens mij praten mensen niet meer met elkaar. Ja, over werk, over het weer mischien, maar niet over wat er om ons heen gebeurt of over hoe je je echt voelt. Er wordt niet meer gepraat, en we zonderen ons niet meer af om God te leren kennen maar zitten de hele dag op onze telefoon. We worden geleefd terwijl iedereen denkt dattie opzoek is naar zichzelf, want pas als je jezelf kent en van jezelf houd dan kan je pas van een ander houden. En om onszelf te leren kennen hebben we zoveel nodig, cursussen, retraites, coaches, goeroes, ga zo maar door. Het is een hoax, geven maakt je mens, delen maakt je mens, er zijn voor een ander maakt je mens, jezelf wegcijferen maakt je mens. Kom daar nog maar eens om…