Bommen in, Irak, Syrië, Beiroet, in Kiev, in Iran of Moskou. En het is nu al zolang aan de gang dat het went. Maar tijdens de vele oorlogen die ik in mijn leven heb langs zien komen, heb ik nooit gedacht dat wij er nog eens ééntje zouden gaan beginnen, tot nu toe.
Ik probeerde me vannacht voor te stellen hoe het is om in een schuilkelder te zitten of onder een tafel omdat de bommen om je heen aan alle kanten inslaan. Waar ik vooral mee bezig was, was met Sam, hoe leg ik hem uit dat het wel meevalt?
Tis niet dat ik voor mijzelf bang ben maar man, man, wat schaam ik me voor de volgende generaties. Wat hebben wij een kansen gehad om er iets anders van te maken, en wat zijn we zielige wezens dat we dat niet hebben gedaan. Gevallen voor spiegeltjes en kraaltjes, wat een triestheid.
