Ik loop al weer twee dagen in de korte broek. Meepikken wat je meepikken kan, lekker hoor.
Geen nieuws meer volgen, volgens mij heb ik er wel eens eerder over geschreven. Ik begrijp heel goed dat miljoenen mensen zijn afgehaakt van het nieuws. Want wat een leugens, wat een bagger, wat een totale onzin wordt ons voorgehouden in het journaille. Alles is een leugen dus waarom zou je dat volgen? Ik snap dat het voor veel mensen geen enkele zin heeft, maar ik kan het niet.
Wat mij intrigeert zijn de parallellen die je kan trekken, de vergelijkingen, de lessen die we ZOUDEN kunnen leren van het verleden maar niet doen. Hoe we iedere keer weer in dezelfde valkuilen lopen, schapen die we zijn.
Er is niets nieuws onder de zon, dus ook niets om bang voor te zijn, zolang je jezelf maar, durft, te herinneren. Dan ga je de patronen herkennen, het is zo doorzichtig, je moet het alleen willen zien.
Niet dat ik er zo goed in ben. Ik trap er nog geregeld in. Het zit er ook zo ingebakken, je krijgt het tenslotte van jongs af aan mee. Hoe anders zou het kunnen zijn! Er zijn voorbeelden genoeg, alleen horen of lezen we daar niet over. Daarom moeten we onszelf herinneren, er zit niets anders op.
