Dat is wat ik elke dag probeer te doen. Ik maak me niet meer druk over de toekomst. Iedere dag leven alsof het de laatste is, zorgen dat je op die dag iets achterlaat waar andere mensen wat aan hebben. Dat hoeft niet veel te zijn, een glimlach, een momentje van verwondering of iets lekkers om te eten. En dat laatste gaat goed!
Ik moet bekennen, ik heb mijn stress momentjes. Hoe stop ik, ondanks de drukte, zoveel mogelijk liefde in het eten. Daarom is mijn mep (mise en place) heeeeeeel belangrijk. Daar kan ik mijn vijf, geheime, ingrediënten het beste in kwijt. En als de lege borden terugkomen in de keuken dan ben ik dankbaar, dankbaar dat ik dit mag doen.
Deze week mag ik Picanha bereiden, ik denk toch wel mijn favoriete stukje vlees van de koe. Mwah, niet alleen bij de koe🤠. Ik had er vijf en heb er nu nog maar ééntje over. Vanavond ga ik de laatste op de borden placeren, ik heb er zin an!
