Ik mis ‘m. Koud maakt niet uit maar dit pisweer ben ik ondertussen wel zat. En we blijven maar lezen dat we in het warmste jaar ooit zitten, zijn er echt nog mensen die dat geloven?
De preek, gisteren in de kerk, was mwah. De hele dag was mwah. Jutta was mwah, Patrick was slechter dan mwah, alleen Jenning was toppie. Jenning tegen Jordan dat gaat wat worden!
Tis ff een laatste maandag van het jaar stukkie, kheb er gewoon geen zin an, nergens an, als ik eerlijk ben. Op internet lees ik, in de hardcore wappie kanalen, dat de tRump in Mara Lago niet de echte tRump is. Sorry maar je moet er toch niet aan denken dat er 2 tRumpen zijn? Ik lees dat de nato erop staat dat elensky number 5 de oproep leeftijd naar 18 jaar verlaagd en dat er, vanuit Oekraïne, nu heel veel jeugd vakanties worden georganiseerd voor jongens van 16/17 jaar naar het buitenland. Das niet gek, toch?
Het gaat maar door, het houd niet op. Ik heb er echt geen zin meer an…
In 2024 was het, net als voorgaande jaren, weer het best verkochte boek ter wereld. Voor een duizenden jaren geleden geproduceerd boek is dat toch knap. Ik ben veel bezig met de bijbel en hoe hij tot stand is gekomen. Heel veel mannen hebben zich daar eeuwenlang in verdiept, voor mij is het slechts een kwestie van lezen en luisteren.
Zo volg ik nu een Joodse professor die les geeft aan een universiteit in Ontario, een Imran die ergens op een zonovergoten eiland woont en natuurlijk lees ik zelf in de bijbel. Daarnaast ga ik naar de kerk, lees Evangelie’s die niet in de bijbel staan en probeer zelf een beetje na te denken, dat laatste is het gevaarlijkst tegenwoordig, zelf nadenken is niet meer nodig.
Vandaag ga ik naar de kerk, op zondag. In 322 na Christus heeft Constantijn de zondag ingesteld als heilige dag. Daarvoor was het de zaterdag waarop wij wereldwijd de enige God eerden. Om het christendom een boost te geven werd de zondag genomen aangezien de pegans, de heidenen, in Edom (Europa) die dag al eeuwen gebruikten om hun goden te aanbidden. Dat sloot beter aan bij hun tradities. Op zondag vereerden de heidenen de zon, das geen verrassing denk ik.
Ik vind het ongelooflijk boeiend om door de geschiedenis te grasduinen. Dat vond ik vroeger al, als klein Koertje, maar het gaat me nu veel makkelijker af. Als ik vroeger vragen stelde aan mijn godsdienst of geschiedenis leraar dan kreeg ik meestal een snauw of werd de klas uitgestuurd.
Nu moet ik bekennen dat ik vanaf mijn, zeg vijftiende, andere interesses kreeg en mijn interesse in geschiedenis heb verlegd naar zo veel mogelijk uit mijn leven en vrouwen te halen. Of dat slim was is een tweede maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Anders had ik nu niets te doen.
Ik heb nog zoveel vragen. Mijn grootste is hoe wij erop komen dat God een heer is, een vader, een man. Daar kan ik met mijn hoofd niet bij. In mijn hoofd is God zoveel meer dan een vader! Dat ben ik tenslotte zelf ook, maar dan een hopeloos geval. Vandaar mijn liefde voor het Aramese gebed wat begint met Bron van Zijn. Voor mij is God een Bron, een Bron waar ik uit mag putten. Dank, duizend maal dank Bron van Zijn.
Dat wilde ik al een tijdje maar soms red ik het niet met 1 stukkie per dag. Tientallen filmpjes komen voorbij van gewone mensen die op straat lopen, in Syrië, en dan doodgeschoten worden. Onder het geschreeuw van een God die groot is schieten ze hun geweren leeg op ongewapende mensen. ‘Alawiet, Christen of Koerd?’ Dan mag je dood, terwijl de mannen roepen dat Allah akhbar is, walgelijk.
Ik zet ze hier niet neer, kheb er wel een paar gedownload al kan ik er bijna niet naar kijken. Op één van de filmpjes moest de hele familie toekijken hoe die baarden, onder luid geschreeuw, een oudere man in een kuil flikkerden en daarna met tientallen kogels aan stukken schoten. Maar wij moeten hier geloven dat die gasten zijn veranderd en nu thee slurpende lieverdjes zijn, krankzinnig.
De Koerden, ik heb wat met Koerden, das niet gek toch? Meer dan 50 miljoen lopen er rond. Gelukkig is er maar 1 Koertje Krouwel op deze wereld, maar Koerden? Daar zijn er heel veel van. De Turken en de Koerden zijn geen vriendjes, Koerden hebben sws niet zoveel vrienden. Israël is een goede kennis, maar vriend? Op dit moment zijn het vooral de Christenen en de Alawieten die standrechtelijk worden afgemaakt in Syrië. De Koerden hebben nog iets van een eigen staat waar ze zich goed kunnen verdedigen, dat hebben de Alawieten en Christenen niet. Maar dat is de sultan van Turkije een doorn in het oog, de eerste schermutselingen hebben al plaatsgevonden. Niet dat je dat leest in onze rioolkrantjes, die hebben het druk met onvindbare Noord Koreanen.
Megalomane mannetjes dromen van een onverslaanbaar Ottomaans rijk, van een Groot Israël of een nieuw Kalifaat. En de bevolking? Die knallen we onder luid geschreeuw neer, gewoon omdat het kan, walgelijk…
Maar we hebben een hoop mensen blij gemaakt volgens mij. Dat is het fijne van kok zijn, je kan mensen snel blij maken door ze lekker eten voor te zetten op een voor hun speciale dag. Dat heb je niet met veel beroepen. Daarom kook ik graag.
Bijna 2025, het is een memorabel jaar geweest. Gelukkig heb ik mijn stukkies om af en toe ff terug te kijken. 2025 gaat niet rustiger worden das een ding wat zeker is. We stomen op naar een tweede wereldoorlog en buitenaardse wezentjes schijnen ons te komen bezoeken. Nu voel ik mezelf vaak buitenaards, wie weet kan ik me aansluiten.
Ik las laatst wat over ufo’s en buitenaardse invasies door de eeuwen heen. We zijn namelijk niet de eersten op deze aardkloot die moeten gaan vechten met marsmannetjes. Het komische is dat een ufo niet veel is veranderd, die ziet er eigenlijk al ruim honderd jaar hetzelfde uit. Rond met mysterieuze lichten, nou dat kennen we!
We gaan het zien, ik ga ff bijkomen van drukke kerstdagen, we zijn ze weer veilig doorgekomen. Het leven is mooi!
Veel te lang! Vandaar dat ik wat later ben. En het ff kort hou, ik moet zo weer aan het werk. Morgen ben ik er weer, en overmorgen, de rest van het jaar en volgend jaar. Zolang de stroom het blijft doen blijft ik stukkies schrijven, waarom niet?
Gisterenavond las de voorganger het Aramese Onze Vader voor in de versie van Bram Moerland, ongelooflijk. Wat ben ik een gezegend mens dat ik daar mocht zijn, het leven is mooi.
‘Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert. Ik geef U een naam opdat ik U een plaats kan geven in mijn leven. Bundel Uw licht in mijn – maak het nuttig.
Vestig Uw rijk van eenheid nu, Uw enige verlangen handelt dan samen met het onze. Voed ons dagelijks met brood en met inzicht. Maak de koorden van de fouten los die ons binden aan het verleden, opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven. Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.
Uit U wordt geboren: de alwerkzame wil, de levende kracht om te handelen, en het lied dat alles verfraait, en zich van eeuw tot eeuw vernieuwd.’
Het was een fijne dienst, tis altijd mooi om verrast te worden. Ik had nooit verwacht dat ik het Aramese Onze Vader ooit in een echte kerk zou horen. De wereld is aan het veranderen, het zal even duren maar ik ben er zeker van dat wij in staat gaan zijn om ‘de koorden van fouten die ons binden aan het verleden’ los te maken. Alleen moeten we het wel zelf doen, U bent er om ons de weg te wijzen, te troosten en op te vangen maar wij moeten de eerste stap zetten, op U vertrouwen. Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert.
Willy is een Australiër met een tumor die iedere dag een update geeft over de situatie in Oekraïne. Willy weet veel over oorlogen, hij heeft in het leger gezeten. Willy was erg voor Oekraïne in het begin maar dat is met de jaren wat veranderd. Niet dat hij nu voor Rusland is, tegendeel, maar hij probeert enigszins objectief te zijn en dan is het lastig om ‘heel erg’ voor Oekraïne te zijn.
Het zijn vooral de leugens en het verraad, daar heeft Willy de meeste moeite mee. Willy krijgt chemotherapie en daar kan hij niet zo goed tegen, dus soms zit hij daar best ziek te zijn, maar dan gaat hij toch door. Vanmorgen droop de woede en teleurstelling van zijn Telegram kanaal af, ik ben erg benieuwd naar zijn filmpje vandaag. Tot nu toe bracht hij zijn verhaal altijd aan de hand van informatie en landkaarten die hij kreeg vanuit Oekraïne, maar die informatie krijgt hij niet meer. Er is besloten, door elensky number 5, om geen informatie meer te delen over de frontlinie. Ik vind de zin die Willy gebruikt om zijn teleurstelling te verwoorden prachtig en daarom herhaal ik hem hier even:
When the truth is treated like propaganda, the lie it threatens must be monumental.
Deze zin kan je zo plotten op de coronahoax, op de klimaathoax, op de boerenhoax, op de lhbtqrstvwuxhoax. Alles is één grote leugen. Jaaaaa, we leven in Bijbelse tijden en vanavond is het kerstavond. En ik mag naar de kerk. Een vriend van mij gaat mee, dat is gezellig… Fijne kerstavond!
Sowieso was het weer een topweekend! 3 van mijn kids om me heen, ontzettend verliezen tijdens het spelletjes doen, en heel veel met elkaar praten, over domme dingen maar, jeetje, wat heb ik fantastische kids, vooral over hoe we kunnen verbinden.
Je hoort me veel over mienskip, maar zoals altijd, heeft degene met het hoogste woord zijn zaakjes het minst op orde. Edoch! Ik werk eraan, nu hopen dat er nog genoeg tijd is om de pijn te helen…
Er wordt veel Fries gesproken in de kerk waar ik de afgelopen weken heen ben gegaan, en dat is goed! We zingen zelfs veel liederen in het Fries. Op de heenweg naar de kerk reed ik op met een mevrouw die mij gewoon in het Fries bleef aanspreken. Heerlijk vind ik dat, ik hou van dit land.
Hoe meer ik mijzelf in de Bijbel verdiep hoe meer ik besef dat het gaat om het collectief, om collectief succes. Dat het niet gaat om mij maar om mijn omgeving, het land, de kinderen (bern), onze voorvaderen, alles wat ons verbindt. Dat collectief vind je hier nog, mienskip noemen ze dat, het is fijn daar onderdeel van te mogen zijn. Houden van je land, je cultuur, je geschiedenis en er goed voor zorgen! Dat is wat er volgens mij van ons wordt gevraagd. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn?
Dat was lang geleden! Maar wat een rotspel is dat🤠. En hoe geweldig is het dat ik het met mijn kids mag spelen. Ik ben een gezegend mens, al stonden er bij mij nog 3 pionnen op stal toen Fleur al gewonnen had. Vooral de 1 was favoriet bij mij en daar heb je niet veel aan bij mens-erger-je-nieten.
En zo naar de kerk, vierde adventsdag. Ik hoop dat ik naar binnen mag. Dan spareribs marineren voor morgen en daarna zien we wel weer. Op zich zou ik een flink eind moeten gaan wandelen met Sam, maar bij regen heeft hij daar gelukkig niet zoveel behoefte aan. En het schijnt weer baggerweer te worden vandaag. Maar joepie de poepie! De lente komt er aan, ik kan ‘m al bijna ruiken.
We moeten verbinden, dat hoor ik overal, maar hoe moeilijk is dat? Verbinden betekent tegenwoordig dat je het met elkaar eens moet zijn. Gisterenavond waren mijn kids en ik het heel vaak niet met elkaar eens, dat kan ook niet anders met zo’n wappie vader. Maar toch hebben we, in mijn ogen, een hele gezellige avond gehad. Er is meer wat ons bind dan een mening, een geloof of een standpunt. Wat ben ik dankbaar dat we de tijd nemen om daar achter te komen.
‘Brand in hel’ schreeuwt de kop in de Telegraaf, wie geeft daar opdracht toe? Mij doet zo’n kop zo pijn. Het staat er om te verbinden, angst verbind, das een feit. Gelukkig heb ik gisteren weer ervaren dat liefde een veel sterkere verbinding geeft, ik wens het de wereld toe deze kerst…
De lente komt er weer aan, dat werd tijd. Tis dan ook wel het enige mooie aan deze dag, man, man wat een nieuws. Maar het is pas het begin, er staat ons nog heel wat te wachten.
To build back better, you have to break it down first. Daarvoor zijn op alle strategische plekken marionetten neergezet. Alles is controlled, ze zijn er tenslotte al een tijdje mee bezig. Ja, ja, hier is de conspiracy denker weer. Niets is toeval, toeval bestaat niet.
Angst gaat zich de komende dagen cultiveren. Angst van een ongekende proportie. Oude koeien zullen uit de sloot worden gehaald, nieuwe buitelen over elkaar heen. Alles om tot een grand finale te komen, The New World Order, het staat al op de dollar biljetten.
Ik heb de afgelopen 5 jaar geprobeerd om het anders te doen maar, helaas, gefaald. Nu is dat ’the story of my life’ dus das geen verrassing. Buckle up! Het gaan enerverende dagen worden. Onthou dat alles wat zich gaat afspelen geregisseerd is. Het kwaad is toe aan de laatste ronde, Le Grande Finale of is het La?
