Een stemming over het tegengaan van de verheerlijking van nazisme en aanverwante in de wereld. De resolutie is aangenomen, je zou zeggen, ‘Tuurlijk das logisch!’. Maar zo logisch is het niet.
Laat ik eerst even de uitslag van de stemming verklappen.
Deze stemming was DRIE dagen geleden. Het was Rusland die hem heeft ingediend. Dit is hoe de wereld is verdeeld tegenwoordig. Aan ons de vraag waar de nazi’s zich bevinden…
Ben een beetje dronken. Dat heb ik wel eens vaker gehad maar dit keer wil ik eens kijken of ik door kan slapen als ik de druk ervan afhaal.
Zoooooo dit gaat moeilijk! Gelukkig is er spellingcorrectie. Het leven is mooi, man wat geniet ik ervan…
Ff een kort stukkie. Wat een weer gisteren! Het is hier niet droog geweest. De hele dag regen, en geen motregen maar echt regen. Wat een weer.
Laten we vandaag hopen op een droog momentje. Mijn neef komt langs en de bedoeling is om een flink stuk te gaan lopen. Dat is leuker als het droog is. Zo leuk dattie mij op komt zoeken, dankbaar.
Sam moet uit, ik moet eruit. Het was een onrustige nacht, er gaat weer een hoop gebeuren. Maar nu eerst eruit, fijne dag…
Gisteren rond 18.30 kwamen de eerste berichten door. Donaldus zat in een bespreking, met het leger, over Venezuela. Zo rond 20.30 was het duidelijk dat er een nieuwe oorlog aan komt en dan moet je nog naar bed, klotezooi.
Meer dan de helft van de Amerikaanse marine ligt nu voor Venezuela. Dat is gigantisch! Venezuela is één van de armste landen ter wereld met prachtige ongerepte natuur en heel veel grondstoffen onder die natuur. We hebben meer olie dan Saoedi Arabië kraaide de winnares van de Nobelprijs voor vrede, en dat is allemaal voor jou Donaldus als je de huidige president maar wegjaagt. En een beetje rap graag.
Zou het gaan werken? Geen drugs meer naar Amerika als Maduro er niet meer zit? Wat een farce, wat een onzin, wat een leugens. Één ding is zeker, het zal vast geen jaren gaan duren. Derop en der over, that’s how I like it, zegt de vredes president…
Dat zou ik vaker moeten doen! Probleem is het zit er zo ingebakken, tis bijna niet te voorkomen. Vanaf mijn achtste lees ik de krant, kijken we naar het journaal, en later luisteren naar ‘met het oog’. Koos Postema presenteerde dat vaak, ik hoor zijn stem ons nog groeten, ‘Goedenavond luisteraars’, mooie tijd.
Maar gisteren vooral bezig geweest met leuke dingen zoals Sam uitlaten, lekker eten en solliciteren. Sam uitlaten wordt steeds leuker, lekker eten is altijd leuk geweest en solliciteren, das ook best leuk. Lastig om er iets over te zeggen vind ik altijd. Laten we het erop houden dat het goed voelt.
Lekker eten maken voor twee personen is toch anders dan voor twintig of dertig. Ik kan, op het moment, niet al mijn geheime ingrediënten kwijt. Daarnaast is het van belang dat je de goede verhoudingen toepast, ’te’veel is nooit goed, behalve bij tevreden, zei mijn lieve moeder altijd..
Geweldig om naar te kijken. Het wordt al duizenden jaren gespeeld, door mannen van mijn postuur in een soort onderbroeken. Der is geen bal, geen stick, geen doel, helemaal niets. Alleen maar een veldje of zandbak en die mannen.
En die mannen mogen elkaar op de borst slaan. Je slaat dus niet jezelf op de borst, zoals wij in westen graag doen, maar je slaat je tegenstander op de borst. En dat doe je terwijl je aan het rennen bent, lastig hoor.
Kabaddi heet de sport en ze spelen het al zo’n vierduizend jaar in India en Pakistan. Er zijn ook vrouwen die het spelen, ik kwam er zelfs achter dat we een Nederlands Kabaddi vrouwenteam hebben, maar ik weet niet of dat leuk is om naar te kijken. Ik heb het alleen nog maar door, iets te dikke, mannen van een jaar of dertig, gespeeld zien worden in, alleen een onderbroek. Dat is bij vrouwen vast niet het geval…
Zijn ogen sperden zich wat verder open, ik zag dat hij met zijn tanden begon te knarsen en hoe zijn spieren zich overal spanden. ‘Dat is jouw waarheid’: kwam er stotterend uit.
Ik moest meteen aan pa denken, die zegt dat ook altijd tegen mij. En dan kan je honderd keer zeggen dat het niet mijn waarheid is maar dat hij het zelluf op kan zoeken, dat heeft geen nut. Het blijft mijn waarheid.
En het maakt dan niet uit waar het over gaat, het klimaat, vluchtelingen, covid, ons economisch systeem of de oorlog in Oekraïne zodra je iets inbrengt wat tegen het narratief ingaat is het jouw waarheid, dus gelul.
Maar wat mij het meest fascineerde was de angst die ik gisteren in de ogen zag van de man waar ik mee sprak. Die was voelbaar, hij verstikte, was zo intens. Verschrikkelijk om daarmee te moeten leven…
Mooi weer, fijne kerkdienst en lekker gegeten, wat wil een mens nog meer. Ik mocht met de dominee meerijden naar de kerk, dat is nog eens service niet. We begonnen met psalm 23c, wat een mooi nummer is dat. Vroeger, op de lagere school, moest ik elke maandag een nieuw psalm uit mijn hoofd hebben geleerd, ik weet het nog maar moet bekennen dat er geen één is blijven plakken. Ik heb die kennis niet goed onderhouden, is verloren gegaan, jammer.
Dat ik zo’n nostalgische ouwe man zou worden had ik ook niet verwacht. Al gaat het me niet alleen om het feit dat de psalmen oud zijn. Er zit meer gelaagdheid in de psalmen dan in de nieuwe liederen heb ik het idee, maar dat zeg ik zonder al teveel kennis hoor. De liederen die bijvoorbeeld Huub Oosterhuis heeft geschreven zijn ook mooi. Edoch hoor ik liever een orgel dan een gillende gitaar in de kerk, ik zei het al, ben een ouwe man aan het worden.
De preek ging over Zacheüs, mooi verhaal. Hoe iedereen erbij hoort, ook de zondaars, de verschoppelingen en de zakenman. Oooo wat ben ik blij dat ik dat niet meer ben. Om Boudewijn te citeren: ‘Maar liever dat nog dan een bord voor zijn kop van de zakenman, want daar wordt tie alleen maar slechter van!’
Hilarisch, in het financieel dagblad nog wel, ik zal hem eerst ff hieronder neerzetten.
Nog niet zolang geleden las ik een stuk over mannen die het niet meer zien zitten om een relatie te beginnen en volgens mij heb ik al meerdere keren geschreven over mijn eigen strubbelingen. Nu is het in mijn geval goed te begrijpen, ik voldoe niet aan het schoonheidsideaal. Dat vrouwen mij links laten liggen is niet meer dan begrijpelijk, maarrrrr… Het ligt dus niet alleen aan mij! Vrouwen zien er, sowieso, het nut niet meer van in🤠.
En dus nemen ze massaal onze banen over. Joepie!! Meer vrouwen aan de top, hoe meer hoe beter. De PvdA in de tweede kamer geeft het goede voorbeeld met meer vrouwen dan mannen, dat willen we overal. Kunnen wij mannen tenminste weer doen waar we goed in zijn, eindeloos ouwehoeren en vissen.
Toen ik op de havo zat kwam er jongen uit Rwanda bij mij in de klas. Een blanke jongen, zijn vader was leraar en hij had daar een aantal jaar gewoond. In Rwanda was het al heel normaal dat de vrouwen werkten en de mannen onder een boom zaten te ouwehoeren. Wij vroegen ons toen af hoe het hier in Nederland zo fout kon zijn gegaan, in mijn tijd zaten de meeste vrouwen aan de sherry en werkten de mannen zich helemaal een slag in de rondte. Maar kijk! Het lost zich vanzelf op, en de vrouwen willen niets liever. Go girl go!
Van harte meis, maak er wat van in Italië. Nog een maandje en dan zit het er weer op! Tijd voor nieuwe avonturen.
Ik las laatst een paar stukkies hier terug, en je kan veel zeggen maar saai is het de afgelopen zes jaar niet geweest. Zo ben ik met mijn, vandaag, jarige dochter in Zuid Frankrijk geweest, in Zwitserland, en hebben we samen op een bootje en in verschillende chalets in Fryslan gewoond. Het zijn enerverende jaren geweest, ik heb nergens spijt van.
Voor mij is Friesland wel altijd de stabiele factor geweest, ik heb wat met het land en de mensen. En zoals ik al eens heb geschreven ik zit niet meer op bergen te wachten, dodelijk vermoeiend die dingen. Het vlakke, waterrijke Friesche land geeft mij alles wat ik mij wensen kan. Ik hoop er nog lang te mogen verblijven, dank Fryslan!
