In tegenstelling tot jijzelf, maar je hond is echt prachtig.” Nou Dankjewel”, zei ik tegen de buurman. “Ja, iedereen heeft weleens een complimentje nodig, bij deze! Nog een mooie dag.” En hij liep door.
Daarom hou ik zo van Fryslan. Mijn buurman is een grote, wat krom lopende man van ergens in de zeventig. Ondanks dattie niet meer zo hard loopt ziet hij er nog steeds imposant uit. Zijn eigen hondje is zijn alles, de twee zijn onafscheidelijk.
Ik hou van dit vlakke platte land en haar mensen, wil er alles voor geven. Het bevroren water, de knisperende vorst, het doet mij wat. Straks gelukkig weer de lente want ik moet zeggen dat ik wel klaar ben met de kou. Toch geniet ik er nog even van. Heerlijk…
55.000 volgens elensky. 600.000 volgens de Amerikanen. Meer dan een miljoen volgens de Russische kanalen. En dan praten we over mensen, over opa’s, ooms, papa’s maar ook oma’s en moeders. Over soldaten die gesneuveld zijn, alsof het er niet toe doet.
Koninklijk familie’s, ministers, ceo’s en hoge ambtenaren, ze misbruiken kinderen. Hoe dan, vraag je je af? Waarom? Omdat je anders niet op die positie komt, niet opgenomen wordt in het selecte gezelschap wat denkt, de wereld, hun wil te mogen opleggen.
Er niet over praten, wegkijken, we hebben het al zo vaak gedaan. Meegaan in het narratief omdat het je beter uitkomt. Zo zijn mensen nou eenmaal! Dat hebben we altijd gedaan, aaaahhhh, wat een onzin! Nee, Nee, Nee, Neeeeeeeeeeee!!! Zo hebben we het niet altijd gedaan. In ons zit zoveel meer dan dom gemakzucht, dan laat maar waaien het zal mijn tijd wel duren. Spreek het aan! Ga naar binnen, daar gebeurt het, daar wordt het gemanifesteerd. Angst om het kwaad in de ogen te kijken houd de waanzin in stand en brengt ons naar de afgrond. Kijk het aan, het zit in ons. Wegkijken is geen optie…
Gaat Jutta het doen? Femke? Gaat ze Yvonne achterna? Yvonne van Gennip, ik was verliefd op der, ik denk dat iedere achttien jarige jongen verliefd op der was, wat een heldin.
Maar nu hebben we Jutta om verliefd op te worden. Yvonne had alleen geen Jake, gelukkig. Yvonne vloog niet in een privé vliegtuig. Yvonne was Yvonne.
Ik zie het somber in voor de mannen. Kjeld, ik weet het niet, ik heb er niet zoveel vertrouwen in. Misschien gaat Joep ons verrassen! Maar ik ben bang dat Jordan ze allemaal te snel af is.
Ik kijk ernaar uit. Twee weken man tegen man gevechten, terwijl het buiten ijzig koud is, wat een feest…
Want wat er afgelopen vrijdag gebeurde was niet vanzelf. Het waren niet de kleine zilver of goud beleggers als u en uw buurman die naar de goud inkoop winkels liepen om hun goud en zilver te verkopen. Maar het waren ook niet de kleine banken, waarvan door deze crash, de eerste is gevallen in 2026. Nee, het was een gefabriceerde crash, geïnitieerd door de echt grote jongens. En daarmee hebben ze weer miljarden, zoniet triljarden in hun zakken gestoken. Geld van de burger, gewoon omdat het kan.
Hoe het werkt is te lastig om hier neer te zetten. Kijk wat verder dan je neus lang is, er zijn genoeg bronnen te vinden waar je deze info kan horen, lezen of zien. Je moet het alleen wel willen en daar schort het in het westen aan.
We hebben het hier heel goed! We leven in een mooi land, dat is het narratief. Maar ten koste van wat? Wegkijken is de oplossing, het zal mijn tijd wel duren. En zo rollen we verder naar de totale ineenstorting van ons mooie land, ignorance is bless.
j. epstein bezat een haven op Sint Maarten, met medeweten van de Nederlandse regering. Meer dan tachtig procent van de kinderporno die te vinden is op internet draait op Nederlandse servers. Ook zo’n leuk onderwerp waar we heel gemakkelijk van wegkijken. Ik noem hem nog maar een keer, demmink, de man die vijfentwintig jaar lang de hoogste baas was van de rechtbanken in ons landje, loopt nog steeds vrij rond. Een op heterdaad betrapte pedofiel die het het liefste deed met jongetjes van een jaar of vijf, zes. Het kan in Nederland omdat we het zo goed hebben.
We zijn vergeten dat we er niet voor onszelf zijn op deze wereld. Dat we er zijn voor elkaar, om u te hellepen niet waar, Jaaa! Het is zo jammer, we kunnen zoveel beter, maar ach het is niet de eerste keer. Je zou zeggen dat we het wel een keer gaan snappen maar hebzucht overwint het elke keer weer, het is zo jammer….
Wat een ellende, dat ding doet niet anders dan piepen. Rij je een kilometer te hard? Piepen. Zit een deur niet goed dicht (en dat gebeurt nogal vaak want je moet die deuren echt keihard dichtslaan) piepen. Gordel niet om? Piepen. Het is een kakafonie aan piepjes in de auto, wat een ellende…
Maar ik heb er wel weer lol aan. “Kent u Klaas?” vraag ik aan een dame. “Ja, dat is mijn man” zegt ze met een glimlach. ” Kunt u dit dan aan hem geven? En doe Klaas de groeten!” En dan is het ijs gebroken.
Al is het wel wennen. Soms is het echt een puinhoop als het gaat om het vinden van de voordeur. Huizen die verstopt zijn achter andere huizen. Straten die niet op google staan of waar gewoon een ander naambord op staat. Maar dat maakt het ook wel weer leuk, zo leer ik de omgeving goed kennen.
Vandaag mag ik weer! Het wordt vast een mooie dag…
Ik mag weer sinterklaasje spelen. Mijn training heb ik gehad, vandaag alleen de baan op. Vandaar ff een kort stukkie want ik moet nog een hoop doen. Brood smeren, met Sam uit, douchen, druk druk druk…
Het duizelt me vandaag een beetje. Ik krijg geen letter op het schermpje, ben al meerdere keren overnieuw begonnen, ik weet het ff niet meer.
Laat ik het maar klein houden, de sneeuw is weg! Ik hoorde zonet een specht zijn of haar werk doen, alle eendjes zwemmen in het water. Helaas was er geen zon tijdens het wandelen, toch voel ik dat tie eraan komt.
Hoe hebben we het zover kunnen laten komen? Ik schaam me diep. Sorry kids, we hebben de kans gehad om het anders te gaan doen maar het is ons niet gelukt. Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert wees barmhartig. We zijn maar mensen…
Tis zo koud op de slaapkamer dat ik zo lang mogelijk blijft liggen. Maar op een gegeven moment moet je wel omdat je anders in je bed poept. Ik vind het heerlijk om in een ijskoude kamer te slapen, tis alleen niet te doen om uit bed komen.
Sam ligt ondertussen gewoon zonder dekentje naast me en heeft schijnbaar nergens last van. Ik stop hem elke avond lekker onder en dan laat hij altijd een tevreden grommetje horen maar een paar uur later ligt tie weer naakt. Ik snap daar niets van, maar wat doe ik eraan?
Het schijnt nog wel ff koud te blijven, maar gelukkig is januari bijna voorbij. Op naar maart en de zomer, heerlijk…
We hebben weer een ‘nieuw’ kabinet. Robbie, Henry en Dilan gaan het doen. Wat er precies nieuw aan is dat is voor mij een raadsel maar dat ze met grote veranderingen gaan komen dat is reeds aangekondigd. We gaan vooral investeren in defensie en windmolens, laat ik het er verder maar niet over hebben.
Europese landen en de UK verleggen hun aandacht naar Azië, Xi is de man. Hij moet ons gaan steunen samen met Modi, Amerika heeft afgedaan.
Sam heeft het echt naar zijn zin. Hij begint wat meer uit zijn schulp te kruipen. Wordt brutaler met eten, tijdens het wandelen, hij voelt zich thuis.
