Categorie: Niet gecategoriseerd

Ben ik toch al weer een tijdje wakker maar ben niet toegekomen aan mijn stukkie. Dertig toeristen zijn, gisteren, afgemaakt in Kashmir. Ze moesten eerst hun broek uittrekken en daarna zijn ze afgeknald. ‘Those who not live by the Sharia law are not true Pakistani.’

Wat een wereld, ze zijn vorige week getrouwd.

Is dit een ver van mijn bed show? Dat is de vraag. Hier in de stad terroriseren jongeren de buurten door met eieren te gooien. Ook het huis, waar ik op het moment verblijf, blijkt al jaren een favoriet object te zijn. Het is stil in de straten als de jongeren erdoorheen lopen. Ik probeerde gisteren, samen met Sam, met ze te praten. Dat is helaas niet gelukt, ze liepen heel hard weg. Nu is het de vraag of het me gelukt zou zijn om met ze te praten, aangezien ze geen ABN spreken en ook geen Fries. Volgende keer maar weer proberen.

We doen de deur dicht en hopen dat het ons straatje voorbij gaat en gelukkig is dat meestal ook zo. Maar tijden veranderen, het komt steeds dichterbij. Ik ben ervan overtuigd dat we bezig zijn met een wereldwijde strijd tussen goed en kwaad. Alleen heeft die strijd, in mijn ogen, niets te maken met wat de Poetin doet of de Trump. Niet wat heksje ursula doet of klausje die ons net verlaten heeft. Die strijd vind plaats in onszelf, wij worden getest in hoever we mee blijven gaan met de bullshit om ons heen. Alleen maar omdat we te bang zijn te verliezen wat we denken te hebben.

Luna is de kat, Sam is bekend. Sam is gek op katten. Hij vind ze echt hartstikke leuk. Doet niets liever dan de hele dag achter ze aanrennen, luid kwispelend, wat een lol! Soms zijn er katten bij die niet wegrennen maar daar hoort Luna niet bij. Luna moest vanaf dag één niets van Sam hebben, maar ja, nu woont dat beest in haar huis. Ik vind het fascinerend om te zien hoe ze daar mee omgaan.

Sam heeft het al enigszins geaccepteerd, althans zo lijkt het. Luna vertrouwd hem nog voor geen meter en dat snap ik wel. Er hangt een gezonde spanning in huis als ze samen in één ruimte verblijven. Maar ze hebben wel door dat ze het nou eenmaal met elkaar moeten doen, als ze binnen zijn, en daarom tolereren ze elkaar. Wat een verschil met mensen, niet?

Groot staat er in de krant dat elensky morgen weer gaat vredesbesprekingen in de UK. Zou er weer een VICTORY PLAN uit de bus komen? Even gewoon een ideetje. Ik kan me zo voorstellen dat hij met een eenzijdige wapenstilstand komt. En dat de ‘coalition of the willing’ (om te kotsen toch?) dan een vredesmacht gaat vormen om die in stand te houden. Dat wordt lachen. Dat is alsof Luna haar poezen vriendinnetjes uitnodigt om samen Sam uit huis te jagen. Poezen zijn zo onbetrouwbaar als een hond, dat weet iedereen!

Ik heb zelf nooit belijdenis gedaan, wel op catechisatie gezeten maar heb het niet afgemaakt. Wat mij opviel is dat, de jongeren die belijdenis deden, aangaven dat ze het met elkaar hadden gedaan. Dat ze zo’n leuke inspirerende groep hadden. En voor mijn gevoel spatte dat er ook af, het was een vrolijke, gezellige dienst, samengesteld door de jongeren. Dank daarvoor!

Wat je voelde tijdens de dienst is waar ik het hier vaker over heb, Mienskip. Zelf zat ik wat achterin tussen de andere jongeren, die er waren voor hun vrienden die belijdenis deden, maar zelf, duidelijk, niet kerkelijk waren. Niet gewoon aan de vele rituelen, het opstaan en weer gaan zitten, en het zingen, deden ze gewoon mee. Uit liefde en respect voor elkaar, voor de gemeenschap, mooi is dat.

Verder was het een slow newsday. Ajax verloor en Mathieu deed niet mee. Paulus, die uit het Nieuwe Testament, was er van overtuigd dat hij in de eindtijd leefde en dat Jezus, tijdens zijn leven, terug zou komen op aarde. Na hem zouden nog vele gelovigen hem volgen. Of Hij terugkomt dat weet ik niet maar dat we in ‘unprecedented times” leven daar ben ik van overtuigd. Het is fijn om te zien dat er nog Mienskip bestaat in Nederland. Daarmee kom je volgend mij het verst.

Althans daar ga ik van uit. Tien jongeren gaan vandaag belijdenis doen tijdens de dienst, dat is altijd mooi. En ik mag erbij zijn, das nog mooier. Gisterenavond zou ik ook naar de kerk maar dat liep helaas mis. Maar gelukkig ben ik vrijdag ook al geweest, ik kom niet tekort.

Vrijdag zong het koor: ‘Bloed van Jezus dat mij vrijheid schenkt.’ Ik moest denken aan alle oorlogen die sinds Zijn dood hebben plaatsgevonden. Tachtig jaar na zijn dood werd Jeruzalem vernietigd en sindsdien hebben we niets anders gedaan dan oorlog voeren. Tweeduizend jaar slaan we mekaar nu al de hersens in, zo zonde…

Maar ik heb het gevoel dat er een einde gaat komen aan het hopeloze gestuntel van de mensheid. Dit kan toch zo niet langer doorgaan? Een vader, wiens veertien jarige dochter is verkracht door asielzoekers, wordt de mond gesnoerd door de burgermeester, dat moet ophouden. Wolven die hardlopers aanvallen, tis wachten op Roodkapje, totale waanzin. En dan de geweldige reclames voor het leger! Ik smul ervan. Voor iedere ouder die een zoon of dochter heeft die het leger in wil, stuur hem of haar dit filmpje🤠

Daar is onze maatschappij op gestoeld. Mijn naam is Koertje en ik speel sinterklaasje. O nee, zo doen we het niet. Mijn naam is Dirk Jan en ik ben medisch specialist. Hoe bedoel je, ik ben? Je bent toch geen dokter, of account manager of metselaar? Je bent veel meer dan dat, niet verder vertellen hoor.

Volgens mij was het bij Sun Microsystems. Daar was account manager niet meer genoeg en daar werden we Senior Executive Account Director genoemd. Vraag me niet waarom, ik heb het namelijk gevraagd, niemand wist het. Want je blijft gewoon een vertegenwoordiger, een colporteur. De man die probeert een voet tussen de deur te krijgen, wat voor naampje je het beestje ook geeft.

Het ding is, ik had er niet voor geleerd, was er gewoon ingerold, en had door dat het geen fuck voorstelde. Okay, je verdiende er schandalig veel geld mee als je het goed deed maar verder? Je wil toch niet dat je zoon zich later gaat identificeren als een account manager, als colporteur?

Tuurlijk wel, ook dat maakt helemaal niets uit. Dokter of account manager, allebei grote boeven die werken voor het geld. Want zo zijn we opgeleid. We moeten geld verdienen, daar gaat het om. Gelukkig ben ik niet opgeleid, daarom speel ik altijd maar wat, is veel leuker!

In een buurthuis, tussen allemaal onbekende mensen, te klaverjassen, ik heb genoten! Ruim vijftig jaar klaverjassen ze daar al, in dat zaaltje. Je rook de klaverjas spanning, zweetplekken zaten op de stoelen, wat een heerlijke avond! Ik heb geweldig genoten.

Het was of ik er al jaren meespeelde. De mannen heten Koos, Jan en Martin, de vrouwen Merel, Dinie en Annemarie. Jong en oud en ik mocht meedoen, gewoon lekker klaverjassen. Wat alleen een beetje jammer was, is dat het de laatste klaverjas avond van het seizoen was. In september pakken we het weer op, ik ben zelfs al lid van de app groep🤠.

Mienskip gaat niet om hoe je denkt, of dat je gelijkgestemd bent, links of rechts denkt, lang of kort haar hebt of een te lange baard. Mienskip gaat om samen naar de kerk gaan, een potje klaverjassen, elkaar respecteren en een biertje drinken. Op de één of andere manier zit dat in het Friesche bloed. Je hoeft het hier niet met elkaar eens te zijn om geaccepteerd te worden, om mee te mogen doen. Ze houden er alleen wel hele lange klaverjas vakanties op na, das wel weer jammer…

Ben ik er nog niet uit, heb ik de juiste woorden nog niet gevonden. Dat gebeurt gelukkig niet vaak, maar vandaag is zo’n dag. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er de laatste tijd wat vaker last van heb. Dan lukt het me niet om op te schrijven wat er door mijn hoofd spookt, gelukkig maar.

Want het is niet best, de oorlogen die ik vijf jaar geleden voorspelde komen nu wel erg dichtbij, en dat maakt dat mijn hersenspinsels niet echt vrolijk zijn. Gisteren las ik een stuk over de dagelijkse moorden op christenen in Nigeria, misschien moet ik dat ook niet doen. Gewoon blijven consumeren en de rest negeren, daar zorgt een ander maar voor.

Laat ik het hier vandaag maar bij laten, het is mooi geweest. Morgen weer nieuwe kansen! Een nieuw stukkie, zolang het nog kan!

Kijk dat is nou de natte droom van elke bankier! Mensen zo afhankelijk maken dat ze niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Dat ze wel verplicht zijn te consumeren. De natuur mogen we niet meer in omdat de wolf er loopt en nu kunnen we niet meer eten uit eigen tuin volgens het rivm. Afhankelijke, consumerende zombie’s, meer, mogen, we niet zijn.

Afgelopen maandag stond er een youtube link bij mijn stukkie. Die verwees naar een interview van Catherine Austin Fitts met Jan Ott. Catherine had ooit een hoge functie in het kabinet van billy clinton, Jan Ott heeft de Oera Linda uit de mottenballen gehaald. De Oera Linda, een verhaal over de Oude Friezen, een trots en onverschrokken volk met een hoog moraal en standaarden. Een epos strekkend van zeshonderd jaar BC tot dertienhonderd AC. In de negentiende eeuw ontdekt en meteen afgedaan als nepnieuws, ik heb het hier al vaker beschreven. Iedere Fries zou dit boek op zijn nachtkastje moeten hebben liggen, iedere Nederlander zou er minimaal twee uur les per week in moeten hebben gehad op de middelbare school. Belangrijkste thema? VRIJHEID.

Het verneukeratieve is dat de meeste consumerende zombie’s om mij heen denken dat ze vrij zijn. Totaal afhankelijk van pensioenen, uitkeringen, subsidies, leningen, hypotheken, schulden, supermarkten, werkgevers of voor de meeste ondernemers de bank, consumeren we ons een ongeluk om maar het idee te hebben dat we vrij zijn. Kijk eens! Ik ga op vakantie naar Dubai, waaauuuw ik ben zo vrij!!!!

Aaaaarrrrrggggg ik krijg het maar niet uitgelegd, gisteren sprak ik Jaap, een eenenzestig jarige, gepensioneerde leraar. Het enige wat ik doe is verontwaardigd lopen te oreren over hoe dom iedereen om mij heen is. Wat een sukkel ben ik toch, terwijl Jaap een heel aardige man was. Nou ja, wie weet leer ik het nog eens…

Als klein Koertje moest ik met mijn handjes boven de dekens slapen, vandaag de dag leren ze, op de lagere school, hoe je een buttplug gebruikt. Was de wolf een gevaarlijk beest, tegenwoordig moeten we geloven dat het een schoothondje is. Niets is zo veranderlijk als de mens, zei mijn moeder altijd, ze had, zoals met zoveel, gelijk.

Angst, wij zijn bange, zielige, wezens. Niet in staat om ergens voor te staan. Binnen de kortste keren laten we ons overhalen om maar niet buiten de groep te vallen en alleen te staan. Nu moet ik bekennen dat het niet altijd makkelijk is om ergens voor te staan, dat vraagt om offers.

Het weigeren van het dragen van een mondvod koste mij een nachtje in de cel, maar wat nog veel erger was, heel veel uitsluiting. Veel winkels mocht ik niet in, vrienden en familie zagen mij als een gevaar en nodigden mij niet meer uit, zelfs kerken mocht ik niet meer in, de deur werd voor mij gesloten. Met alle macht wordt er gewerkt aan het collectief vergeten van die absurde, walgelijke tijd. Wat dat betreft is er in tweeduizend jaar niets veranderd.

https://artsencollectief.nl/eerherstel-voor-rogier-louwen/

Twee bommen, door die gemene Russen afgevuurd op onschuldige burgers. Tijdens een kerkdienst nog wel, wat een schoften, die Russen. Nergens in het journaille vind ik dat er, in het gebouw waar de raketten insloegen, een militaire ceremonie plaatsvond. Een uitreiking waar militairen, elkaar, wat waardeloze medailles omhangen. Meerdere keren is er tegen sirsky, das de opperbevelhebber in Oekraïne, gezegd dat hij die ceremonies, beter niet, naast kerken of ziekenhuizen kan organiseren. Edoch, dit levert mooi nieuws op in de westerse media, wat een klootzakken die Russen.

Ik zat zelf ook in de kerk gisterenochtend. De dienst was niet zo spannend maar de uitnodiging om koffie te komen drinken wel. Daar zat ik tussen een Friesche familie, drie generaties, ik pleitte voor een snelle vierde. Afstammelingen van een trots volk, ooit gevreesd over de wereldzeeën. Een uitstervend ras als ze niet oppassen.

In weinig ben ik het met ze eens als het gaat om de huidige wereldproblemen. In weinig zijn zij het met mij eens als het gaat om hoe ik leef. Toch zat ik daar, en ik voelde me zeer welkom, Swiebertje op bezoek bij Saar.

Is het belangrijk dat er Friezen blijven bestaan? Dat de liefde voor het land, de taal, de cultuur de tand des tijds overleefd? In mijn zoektocht naar de zin van het leven draait het volgens mij om het volk, je afkomst, het voortzetten van je cultuur. Dat je niet leeft voor jezelf, om snel financieel onafhankelijk te worden of beroemd, maar om het zorgen voor je land, je afkomst, je bern (kinderen in het Fries), om te weten waar je vandaan komt. Dat is wat de Heer van ons vraagt, zorg goed voor Mijn creatie, zei Hij. Daar horen de Friezen bij, zorg, alsjeblieft, goed voor elkaar…

https://youtu.be/0Lo8bZIacgA?si=Va4dEbAI8jNCUXVU