Over een paar uurtjes weer terug naar het vaste land. Man wat is dit is leuk! En gelukkig waren de gasten errug tevreden. Tis toch geweldig dat je met vijf kilo rivierkreeftjes, voor nog geen twintig euries, zo’n lekkere bisque kan maken! En de skirt steak, man wat vonden ze het lekker. Voor zeventien man een hoofdgerecht, onder de vijftig euro aan vlees. Wat nou inflatie!
Moet wel eerlijk zeggen, ik kan me als kok geen betere groep wensen. Ze eten alles! Maar dan ook alles. Geen gezeur over intolerantie’s, allergieën of vega gedoe, gewoon lekker ieten!
Ik hou het kort, ff koffie en thee zetten en dan ontbijten. Nog een lunch en dan zijn we weer op het vaste land. Ik ga proberen vandaag iets meer naar buiten te kijken, ik hou van varen, heerlijk!
Maar heb wel heerlijk geslapen, ondanks dat ik Sam heel erg mis. Het zijn maar twee daagjes, dat heb ik geprobeerd uit te leggen aan Sam, ik weet niet offie het begrepen heeft. Varen! En wat denk je? Tis maanden mooi weer geweest en vandaag begint het te stormen. Een mens krijgt wat tie toekomt, pffff.
Nu is regen niet zo erg, maar koken als de boot hartstikke schuin gaat en over de golven klapt is wat lastiger. Nou ja, ik ga wel zien wat het gaat worden, ik doe mijn best…
Gelukkig heb ik al het één en ander voorbereid. De pulled pork ligt klaar en het middenrif of skirt steak, zo noemen Amerikanen het, heb ik al koud gerookt. Maar ik krijg straks 5 kilo levende rivierkreeftjes binnen, die moeten nog wel ff gekookt worden, en de varkens koontjes hebben nog wel een uurtje of 4 nodig om lekker te worden. Rustig blijven, dan breekt het lijntje niet.
Vind het best spannend, en ook ontzettend leuk! Het voelt goed weer op het water te zijn. Ik moet bekennen dat wonen in een stad niet, meer, echt mijn ding is. Op houden met zeuren! Nu eerst heel veel liefde, verwondering, nederigheid, dankbaarheid en barmhartigheid in het eten stoppen, heerlijk!
Het zeventiende. De achttiende is in de maak. En nu gaan we ook sancties invoeren tegen Israël, want wij weten hoe het heurt. Wij hebben het recht om anderen te vertellen hoe het heurt.
Sancties leggen we niet op aan Saudi Arabië, waar MBS journalisten laat afmaken in Turkse ambassades. Waar elke maand nog tientallen mensen, publiekelijk, worden opgehangen op schoolpleinen. Sancties leggen we niet op aan China waar Oeigoeren van de aardbodem worden weggevaagd. MBS zorgt nou eenmaal voor olie en de Chinezen zorgen ervoor dat we ongegeneerd kunnen blijven consumeren bij de action. Hoe meer goedkope rommel we kunnen kopen, hoe gelukkiger we worden.
En nu zeg ik niet dat wij sancties moeten invoeren tegen die landen! Ik geloof niet in sancties. Het goede voorbeeld geven, en je bewust zijn van je eigen tekortkomingen dat lijkt mij een veel betere aanpak. Als er één continent is wat zijn bek moet houden, als het gaat om anderen te vertellen hoe het moet, zijn wij het wel tenslotte.
Maar het gaat gewoon door, de geldpersen staan volop te draaien, de beurzen gaan alleen maar omhoog. Ach ik had niet anders verwacht. rutti frutti is bezig met een toer langs Nederlandse lagere scholen om ze ervan te doordringen dat wij het allemaal beter weten en dat het onze plicht is om dat uit te dragen via de navo, de navo, opgericht door gehler en kurt, kurt waldheim.
Ik heb een aantal lezingen gevolgd over de Eerste Wereldoorlog. Wat er momenteel gebeurt lijkt verdomd veel op hoe het er toen aan toe ging. Over de Eerste Wereldoorlog leren wij eigenlijk helemaal niets, buiten de gruwelijke verhalen van wat zich heeft afgespeeld in Wallonië en Noord Frankrijk. Maar een groot deel van die oorlog speelde zich af in wat nu Oekraïne is. De Krim was in die tijd, een poosje, Frans. De Engelsen probeerden er hun invloed uit te breiden en de Duitsers hielden er huis. De opkomst van de communisten was een uitgelezen moment voor de Europeanen om te proberen onrust te zaaien in dat gebied om zo de hand te kunnen leggen op de schier oneindige grondstoffen die er te vinden zijn. De Eerste Wereldoorlog. Nu iets meer dan honderd jaar geleden. Er is geen flikker veranderd, omdat wij vergeten…
Want de coronademo’s hebben nooit bestaan. Dat er, in 2022 tweehonderd vijftig duizend mensen door Amsterdam liepen, vergeet het maar, nepnieuws.
De Poetin is sinds de start van de SMO (special military operation, hij noemt het geen oorlog), in 2022, duidelijk geweest over de doelen van deze operatie. De voorwaarden voor vrede zijn wat hem betreft niet veranderd. In 2022 was er, bijna, een deal na vredesonderhandelingen in Istanboel, maar daar ging borisje voor liggen. Als er dit keer niet serieus wordt onderhandeld dan veranderen de voorwaarden wel! Dat is te zien aan het kaartje wat ik gisteren onder mijn stukkie plaatste.
En eindelijk zijn we erachter, het zijn de bomen die het doen, die het doen. het zijn de bomen die het doen! Net als de aalscholvers in de Waddenzee alle garnalen opvreten, zijn het de bomen die ons water opslurpen. Nee Koertje, het zijn niet de datacenters die miljoenen liters, vers drinkwater, nodig hebben om hun servers te koelen. Nee, nee, nee! Het zijn de bomen. En daarom kapt Natuurmonumenten al die waterslurpende, dampende ondingen.
Waarom lees ik het nog? Omdat ik het moet. Zodat ik over vijftig jaar terug kan lezen in wat voor een absurde tijd wij leefden. Een mens vergeet snel, en ik wil niet vergeten. Opdat ik niet vergeet…
Ze lagen er rond half zeven op en om half negen ’s avonds waren ze klaar. En wat een heerlijke dag was het! De hele dag naast een BBQ zitten, beter kan niet.
De dienst ging over hoop, over een hoopvol leven. Een wat boze vriend kwam later langs en die noemde mij hopeloos, dat klopt wel. Ik heb niet zoveel met hoop, die leg ik ’s morgen vroeg op de wc zeg ik altijd. Wat als ik niet hoop maar weet vroeg ik de voorganger, ik kreeg niet echt een antwoord en moest, snel, terug naar mijn Q voor de PP.
Er wordt veel gehoopt, op dit moment, in de wereld. Terwijl alles er is om te weten. Je kunt het vinden als je heel vroeg opstaat en goed om je heen kijkt. Of als je pulled pork maakt en de hele dag naast een BBQ gaat zitten. Dan weet je dat die procureurs pulled pork gaan worden.
Maar ik ben al een poosje bezig. Ik ga Pulled Pork maken. Gisteren twee flinke procureurs gehaald bij de slager, ze in de marinade gezet en vandaag mogen ze de BBQ op. Tis een tijdje geleden dat ik PP heb gemaakt, de laatste keer was in Drenthe en dat is alweer ruim drie jaar geleden.
Time flies when you’re having fun, en snel gaat tie. Wat is er de afgelopen drie jaar weer veel gebeurd. Soms lees ik wel eens een stukkie terug en dan ben ik verbaasd dat ik nog steeds leef, wat een ge-ouweneel over alle ellende in de wereld. Niet dat ik spijt heb, of denk, had ik het maar anders gedaan, ik ben een gelukkig man. Maar ik kan me wel voorstellen dat er mensen zijn die errug moe van me worden.
Maar ik mag dus weer koken voor een groep ondernemers, op een boot! En daar ben ik nu PP voor aan het maken. Daarnaast heb ik middenrif laten uitsnijden, uit een koe, dat is zo lekker! Vroeger noemden ze het slagersbiefstuk omdat het zo speciaal is, ik ga die mensen helemaal gek maken.
Het is nu kwart voor zeven. De procureurs liggen al een kwartiertje te roken. De zon schijnt alweer volop. Tussendoor nog even naar een kerk hier in de buurt en dan weer naast de BBQ zitten. Vorige week zat ik bij de Pinkstergemeente in de kerk, poeh, dat was wel even doorzetten. Toch fascineert het mij hoe deze (acht) mensen, vol overgave, aan het zingen waren. De Heer prijzen, en prijzen en nog eens prijzen. Er wordt heel veel gezongen bij de Pinkstergemeente. Die overgave mis ik. Ik zoek het vooral in mezelf. Door gelukkig te zijn met wat mij toekomt, niet meer te zoeken naar mammon maar naar geestelijke rijkdom. Door mezelf te herinneren. Door heerlijke Pulled Pork te maken met veel liefde, verwondering, nederigheid, dankbaarheid en barmhartigheid.
Door zes ‘nieuwe’ moslim Nederlanders. Waar ik op het moment woon wordt de buurt geterroriseerd door een grote groep jongeren waarvan het meerendeel ook ‘nieuwe’ Nederlanders zijn.
Gisteren reed ik langs het nieuwe zonnepark in Groningen. Vierenvijftig hectare land zijn ze daar aan het vernietigen door er zonnepanelen op te zetten. Vierenvijftig hectare van de meest vruchtbare grond op aarde. Vierenvijftig hectare waar je als vogel niet meer overheen kan vliegen, vierenvijftig hectare naar de klote geholpen met vergiftigd materiaal.
Zo gaat het eruitzien in Groningen.
Nederland gaat naar de klote, Europa is al naar de klote, en wij hebben het laten gebeuren. Ik heb het laten gebeuren. We mogen niet meer opkomen voor onze eigen normen en waarden, voor ons land, voor onze kinderen. Omgekochte, consumerende zombie’s dat zijn we. Verstoppen ons achter camera deurbellen om ons nog een beetje veilig te voelen. Hoeveel van die dingen ik niet tegenkom tijdens het sinterklaasje spelen, ongelooflijk, alsof dat de oplossing is.
Nu ben ik ervan overtuigd dat we binnenkort een exodus krijgen vanuit Europa richting Afrika, als alles hier is ingestort. Laten we hopen dat er dan wat common sense geslopen is in wat er dan nog over is. Dat er nog genoeg soevereine Nederlanders over zijn om er weer wat van te maken. We zijn het verplicht aan volgende generaties.
Driekwart van de Nederlanders is blij met de uitbreidingen bij het leger. Hoppa, en dat na mijn stukkie van gisteren! En vandaag lees ik dat de Nederlander vind dat de probleem wolf moet worden afgeschoten. Die Nederlander, wat wordt er goed naar ‘m geluisterd.
Naar mij luistert niemand maar dat hoeft ook niet. Zolang ik maar naar mijn hart blijft luisteren, dan komt het wel goed. Ik mag weer koken! Volgende week voor zestien man. En wat zo mooi is, geen allergieën of dieetwensen. De groep heeft maar één verzoek, GEEN TOFU!
Mensen naar mijn hart, ooooo wat ga ik uitpakken. Het mooie is dat ik mag koken op een boot. Eten terwijl we drooggevallen zijn op het wad. Kan het mooier? Dus heel veel liefde erin. En natuurlijk barmhartigheid, nederigheid, dankbaarheid en een heleboel verwondering! Dat maakt eten zo lekker…
Ik kom ze voortdurend tegen. Gisteren reed ik langs een oefening die ze uitvoerden hier ergens in Fryslan. Het barstte van de dagjesmensen, stoeltjes mee, thermosfles met koffie, daar zaten ze. Verkeersregelaars waren er ook! Maar de jongeman die er stond vertelde mij dat het volk niet naar hem luisterde. Ze mochten er eigenlijk niet zitten, en zeker niet hun auto in de berm parkeren, maar dat deden ze toch, en ze gaven hem nog een grote mond ook.
De soldaten stonden daarentegen tussen het volk. Lieten zich fotograferen met jongelui als helden. Is natuurlijk een leuke foto, kleine Sybren met een soldaat en op de achtergrond een chinook, lachen man. Gewoon ergens op een industrieterrein, tussen het volk, een oefening? Waarom? Alsof die gasten niet genoeg oefenterreinen hebben?
Zo worden we voorbereid op een oorlog, zo wordt het leger genormaliseerd. Ik kan me niet herinneren dat ik tijdens mijn, ruim 20 jaar op de weg als colporteur voor IT bedrijven, ooit een oefening, van het leger, ben tegengekomen. Daarvoor ook niet trouwens.
Vrede gaat er niet komen donderdag, vrede heeft geen prio. Wij moeten gaan geloven in de noodzaak van een groot en sterk leger, Peace through Strength. Dat is het motto.
En zo kunnen er weer miljarden worden uitgegeven. Kunnen we de geldpersen nog even laten ratelen. We blazen de bubbel nog wat verder op. Führer Merz wil het grootste leger van Europa op gaan bouwen, en net als in 1940 zullen er honderdduizenden Nederlandse jongeren klaarstaan om mee op te stomen naar het Oosten. Als het zover komt, en daar geloof ik dus niets van…
Ze is wetenschapper, is onderdeel van het wef, en totaal gestoord. Nita is bezig met rommelen aan ons brein. Met het van buitenaf beïnvloeden van hoe wij pijn ervaren of ons dingen kunnen herinneren. Dat wil Nita gaan doen via huis tuin en keuken apparatuur. Gewoon omdat het kan.
Waarom begin ik met dit bericht? Omdat ik een artikel tegenkwam in het Parool over het lerarentekort. Een ervaren leraar had de afgelopen jaren honderdzesentwintig keer gesolliciteerd maar geen baan gevonden. Mijn dochter heeft ook gesolliciteerd bij een school maar heeft nooit wat gehoord naar aanleiding van haar sollicitatiebrief, deze ervaring had de schrijver van het artikel ook. Er is geen lerarentekort, net als dat er geen co2 probleem, covid of gender probleem is. Deze problemen komen uit de koker van de politiek en media, om ons te doen geloven dat er een probleem is zodat we bang worden, en bange mensen zijn makkelijker te controleren.
En als je dat nou combineert met waar Nita mee bezig is. Dan zijn leraren helemaal niet meer nodig! Als je het brein van buitenaf kan programmeren dat het lichaam pijn voelt of dat je er valse herinneringen in kan zetten, waarom nog naar school? Nu zijn scholen al verworden tot indoctrinatiekampen maar uit kampen ontsnappen nog wel eens individuen. Totale controle door het implanteren van angst en pijn, de natte droom van elke bankier, van de elite.
