Categorie: Niet gecategoriseerd

De man woont in Israël maar reist heel veel en nu durft hij geen commentaar meer te leveren op het beleid van Trumpfius. Hij is bang, dat als hij doorgaat, hij Amerika niet meer binnen komt, en dat kost hem geld, dat gaat hem te ver.

Ik zag laatst een interview met een Nederlandse zanger. Tijdens de corona periode had hij een mening die niet paste in het narratief. Hij heeft besloten dat nooit meer te doen, het heeft hem veel geld gekost.

Hoe zijn we hier beland? Ik ben een kind van de jaren tachtig. Vrijheid van meningsuiting was in mijn tijd heel belangrijk! Ik kan me nog herinneren dat ik een discussie had met een punker, met hanenkam, en een homofiele zanger, die vvd stemde, in een café. Dronken dat we zijn geworden, niet meer normaal. We waren het nergens maar dan ook nergens, over eens, maar wat hadden we een lol. Ik was net achttien, een broekie nog, vers van het Gelderse platteland. Hoe zijn we hier beland? In deze kakistocratie…

We moeten en zullen geloven dat de zomer gevaarlijk is, dat de zon gevaarlijk is dat we allemaal doodgaan vanwege het klimaat. Hoelang gaan ze nog door met deze onzin? Tis zo vermoeiend…

De stikstof plannen zijn uitgelekt, is er iemand die gelooft dat dat niet de bedoeling was? Ministers, artsen, premiers beleidsbepalers, burgemeesters en ambtenaren liegen zich een breuk door de parlementaire enquête, wat een poppenkast.

Ondertussen gaan de oorlogen gewoon door. Vergaderen niet gekozen ambtenaren over hoe we Rusland gaan veroveren over een paar jaar en sluiten we een akkoord wat op voorhand al niet stand heeft gehouden. We leven in een gekkenhuis, in een kakistocratie, ik roep het al jaren…

Hij begint het een beetje op te geven. Daar zijn ze natuurlijk ook op gemaakt! Max drie jaar en dan moet je een nieuwe, de software begint te piepen en te kraken, batterij doet moeilijk en sommige knopjes willen niet meer. Tis niet anders.

Dus op zoek naar een nieuwe. En daarom een erg verlaat stukkie. Morgen weer nieuwe kansen!

September 1938 was het. Chamberlain die uit het vliegtuig stapt zwaaiend met een papiertje. Voor het akkoord werd gesloten schreef Winston Churchill aan Lord Moyne het volgende:

‘We seem to be very near the bleak choice between War and Shame. My feeling is that we shall choose Shame, and then we have War thrown in a little later on even more adverse terms than at present.’

De geschiedenis herhaalt zich, keer op keer.

Om te zingen. En ondertussen komen er een paar mensen om wijn te proeven, zo leuk. Maar dat betekent wel dat het weer druk, druk, druk is.

De Q brand bijna, een buikje ligt al sinds gisteren in de rub met mosterd. Eitjes zijn gekookt en de zalmen zijn gerookt. Het gaat vast weer goed komen, fijne dei!

Het is wat! Gisteren gelachen om Rolex Bugatti! Maar wat werd het weer laat. Een zaal vol ‘wakkere’ mensen die vooral lachen om elkaar. Wat dan wel weer héél erg leuk is, ik heb rietdekkers leren kennen. Een familie die al zes generaties de boerderijen bedekt in het mooie Friesland. Nu heb ik vroeger, toen ik nog een klein Koertje was, bij een rietdekker gewerkt, wat een prachtig vak is dat. Ik heb eigenlijk nooit ergens spijt van, maar dat ik het vak van rietdekken niet onder de vingers heb, vind ik wel jammer. Alles is handwerk, zelfs de gereedschappen, die je nodig hebt om zo’n dak te maken, prachtig.

Wat het leuke is, ik mag een keer mee! Weer het dak op, oude tijden herleven. Maar nu eerst nog een buikje bereiden. Oant moarn!

Rolex Bugatti komt langs, hoe verzin je het. Een cabaretier in Baard, leuk!

Ruim zes jaar schrijf ik deze stukkies nou en met gemiddeld zo’n twintig lezers per dag ben ik errug tevreden over het resultaat. Het houd me bezig, zeker in de jaren van de grote onderdrukking hebben mijn stukkies mij gered. Maar het schijnt dat ik iets heb gedaan wat niet mag. Ik zet soms foto’s onder mijn stukkies uit de krant en dat mag dus niet.

Ik kreeg er een mail over, of ik wil betalen, want dan mag het wel. En dat zijn geen misselijke bedragen! Zeker niet voor een ex dakloze, en al helemaal niet voor twintig lezers. Laten we hopen dat er mensen werken bij dat bedrijf. Vraag me sws af hoe ze mijn website hebben gevonden. Dat is vast geen mensenwerk.

Maar vanavond gaan we lachen! Nemen we de wereld op de hak. Rolex Bugatti, gezellig!

De Q staat alweer aan, vandaag maken we er een echte BBQ dag van. Gisteren kwam het er toch niet van, het weer zat niet mee en genoeg andere dingen te doen. Zoals praten met een gast van in de tachtig, heerlijk.

Hij deed samen met zijn vrouw een rondje kleinkinderen en familie. De man was een geboren Fries maar woonde al jaren in Limburg. Hij mopperde vooral, hij vond zijn kleinkinderen verwende, consumerende nietsnutten.

“Makkelijk”, zei ik. “Ja maar, wij hebben er hard voor gewerkt”, zei de vrouw. Daar wassie weer. De ‘Wij hebben er hard voor gewerkt” onzin. Ze zijn in de tachtig, al eeuwen met pensioen. Hadden me net verteld dat ze met hun camper naar Beijing zijn gereden, en terug via de zijderoute, vijftien jaar geleden. Die trip duurde zeven maanden, maar daar hadden ze dan ook hard voor gewerkt.

Ze geloven echt dat ze het verdiend hebben. Het komt niet in ze op dat ze gewoon mazzel hebben gehad, dat ze hier zijn geboren, in de meest gunstige tijd ooit! Daar een beetje nederig over zijn en dankbaar komt ook al niet in ze op. Maar wel mopperen over de kleinkinderen. 

De man gaf me aan het einde van ons gesprek een hand en vroeg of hij nog een keer terug mocht komen. Zijn vrouw keek vijandig. Er gebeurt veel in de wereld, maar alles begint bij jezelluf…. 

10 juni. Nu ben ik nogal een warmbloedig mens, ik heb het eigenlijk nooit koud. Mijn moeder noemde mij vroeger haar kacheltje, dat zegt genoeg. Nu lig ik alweer ruim een maand onder een lakentje maar vannacht ging dat niet goed, en tis toch 10 juni. Waar zijn de donker rode hitte waarschuwingen? Waar zijn de vermeldingen over HITTEKRACHT? Klotezooi.

Ons werd in april en in mei een hete zomer beloofd, het journaille stond er bol van. Waarom is alles toch een leugen? Zo jammer. Maar goed, we zijn er nog niet, al komt de langste dag met rasse schreden dichterbij. Ik wil zweten achter de BBQ, daar heb ik zin an…

Volgt iemand de parlementaire enquête? Volgens mij, op een paar wappies na, interesseert het de gemiddelde Nederlander geen moer. Nu kan ik die stemmen van de hoofdrolspelers niet verdragen dus ik lees de verslagen. Wat een poppenkast, tis een toneelstukje voor de bühne, de belangrijkste vragen worden niet gesteld. Zoals waar al het geld is gebleven, of waarom oude mensen eenzaam zijn gestorven, criminelen zijn het, maar dat wist ik al.

Het vlees moet op de Q, ik ga wat doen. Fijne dei…

Jared vertelde Dave over zijn droom om ergens een eiland te bezitten waar de rijken der aarde zich weer kunnen vermaken. Een eiland vol met tunnels en bunkers, dat zou het mooiste zijn want dan hoef je die niet zelf te graven en het weer moet er lekker zijn, maar das logisch.

Dave is een environmentalist, en daarnaast lid van de Rothschild familie een geweldige combi! Hierdoor weet Dave alle plekjes wereldwijd die de moeite waard zijn om te beschermen tegen, eeeeehhhh, tegen, eeeeehhhh, nou ja, eeeehhhh, ach wat maakt dat uit.

Dave wees Jared op het Albanese eiland Sazan en zorgde ervoor dat de premier van Albanië meeging in het plan. Het eiland is een broedplaats voor talloze zeldzame vogels, waaronder Flaming’s, Monniksrobben en Zeeschildpadden en nog vele andere dieren omdat het nooit is ontgonnen. Tot nu toe werd het alleen gebruikt door het leger als opslagplaats voor munitie. Hierdoor heeft de natuur zich daar ongestoord kunnen uitleven, maar daar hebben Dave, Jared en de premier van Albanië Edit schijt aan. Die willen er duizenden woningen (voor de slaven) en luxe resorts bouwen, voor een select gezelschap.

En zo is de Flamingo revolutie ontstaan. Je leest er soms wel iets over in de MSM maar over Dave hoor je niets. Dave, de environmentalist, David Mayer de Rothschild.