Auteur: koertk

Mooi weer, fijne kerkdienst en lekker gegeten, wat wil een mens nog meer. Ik mocht met de dominee meerijden naar de kerk, dat is nog eens service niet. We begonnen met psalm 23c, wat een mooi nummer is dat. Vroeger, op de lagere school, moest ik elke maandag een nieuw psalm uit mijn hoofd hebben geleerd, ik weet het nog maar moet bekennen dat er geen één is blijven plakken. Ik heb die kennis niet goed onderhouden, is verloren gegaan, jammer.

Dat ik zo’n nostalgische ouwe man zou worden had ik ook niet verwacht. Al gaat het me niet alleen om het feit dat de psalmen oud zijn. Er zit meer gelaagdheid in de psalmen dan in de nieuwe liederen heb ik het idee, maar dat zeg ik zonder al teveel kennis hoor. De liederen die bijvoorbeeld Huub Oosterhuis heeft geschreven zijn ook mooi. Edoch hoor ik liever een orgel dan een gillende gitaar in de kerk, ik zei het al, ben een ouwe man aan het worden.

De preek ging over Zacheüs, mooi verhaal. Hoe iedereen erbij hoort, ook de zondaars, de verschoppelingen en de zakenman. Oooo wat ben ik blij dat ik dat niet meer ben. Om Boudewijn te citeren: ‘Maar liever dat nog dan een bord voor zijn kop van de zakenman, want daar wordt tie alleen maar slechter van!’

Hilarisch, in het financieel dagblad nog wel, ik zal hem eerst ff hieronder neerzetten.

Nog niet zolang geleden las ik een stuk over mannen die het niet meer zien zitten om een relatie te beginnen en volgens mij heb ik al meerdere keren geschreven over mijn eigen strubbelingen. Nu is het in mijn geval goed te begrijpen, ik voldoe niet aan het schoonheidsideaal. Dat vrouwen mij links laten liggen is niet meer dan begrijpelijk, maarrrrr… Het ligt dus niet alleen aan mij! Vrouwen zien er, sowieso, het nut niet meer van in🤠.

En dus nemen ze massaal onze banen over. Joepie!! Meer vrouwen aan de top, hoe meer hoe beter. De PvdA in de tweede kamer geeft het goede voorbeeld met meer vrouwen dan mannen, dat willen we overal. Kunnen wij mannen tenminste weer doen waar we goed in zijn, eindeloos ouwehoeren en vissen.

Toen ik op de havo zat kwam er jongen uit Rwanda bij mij in de klas. Een blanke jongen, zijn vader was leraar en hij had daar een aantal jaar gewoond. In Rwanda was het al heel normaal dat de vrouwen werkten en de mannen onder een boom zaten te ouwehoeren. Wij vroegen ons toen af hoe het hier in Nederland zo fout kon zijn gegaan, in mijn tijd zaten de meeste vrouwen aan de sherry en werkten de mannen zich helemaal een slag in de rondte. Maar kijk! Het lost zich vanzelf op, en de vrouwen willen niets liever. Go girl go!

Van harte meis, maak er wat van in Italië. Nog een maandje en dan zit het er weer op! Tijd voor nieuwe avonturen.

Ik las laatst een paar stukkies hier terug, en je kan veel zeggen maar saai is het de afgelopen zes jaar niet geweest. Zo ben ik met mijn, vandaag, jarige dochter in Zuid Frankrijk geweest, in Zwitserland, en hebben we samen op een bootje en in verschillende chalets in Fryslan gewoond. Het zijn enerverende jaren geweest, ik heb nergens spijt van.

Voor mij is Friesland wel altijd de stabiele factor geweest, ik heb wat met het land en de mensen. En zoals ik al eens heb geschreven ik zit niet meer op bergen te wachten, dodelijk vermoeiend die dingen. Het vlakke, waterrijke Friesche land geeft mij alles wat ik mij wensen kan. Ik hoop er nog lang te mogen verblijven, dank Fryslan!

Hoorde ik een journalist uitkramen. Pokrovsk is niet groter dan Rijswijk en daar hebben de Russen langer dan een jaar over gedaan om het te veroveren. Wat een sukkels, wat een losers, die Russen. Dat laatste zei hij nog niet maar het scheelde niet veel.

Ik weet, ik val in herhalingen, maar het is ook zo triest. Dit is een ‘war of attrition’ het gaat de Russen niet om landje pik, ze hebben land zat! De Poetin loopt het al vier jaar te roepen, het gaat om het aanpakken van de ‘root causes’ achter de oorlog, en dat is niet het gebrek aan land.

Het gaat om dé-nazification, om dé-militarization, volgens de Russen. Geen navo aan hun grenzen zoals in 1999 afgesproken. Daar gaat het om. En hoe de-militariseer je een land? Door de soldaten af te maken.

Twee Oekraïense soldaten die vochten in Pokrovsk hebben zich deze week overgeven aan de Russen. Waar ik vooral van schrik is de leeftijd van de mannen. Wat een ramp speelt zich een paar duizend kilometer hiervandaan toch af. En dat wat zich ooit dertien jaar premier mocht noemen van ons landje blijft maar blaten over wapens en oorlog, grrrrrrr, hoe lang nog….

Ik had nog nooit van de man gehoord maar in China kennen ze hem wel. Afgelopen maandag was hij daar en hij werd ontvangen alsof ie heel belangrijk was. Zelfs Xi nam de moeite om hem te spreken, dat wil wat zeggen! Mikhail is de prime minister van Rusland, die hebben ze daar ook.

Blackrock merz had ook graag naar China gewild maar niemand wilde met hem spreken, geen enkele Chinees had tijd voor de man. Von der lugen werd volledig genegeerd, macronnetje heeft er niets te zoeken, niemand zit op hem te wachten en hetzelfde geld voor dat wat in de UK de baas schijnt te zijn. Maar Mikhail mocht wel langskomen om zaken te doen.

Nu weet ik dat er nog steeds heel veel Nederlanders zijn die denken dat wij er nog steeds toe doen, dat we iets te zeggen hebben als het gaat om wat er in de wereld gebeurt. Maar bovenstaande geeft aan hoe irrelevant we zijn, hoe weinig Europa er nog toe doet. En misschien werd dat wel tijd, na Pax Brittannië is het tijd voor een nieuwe Pax. Pax China?

Historisch hoog! Kopt de kop. Goh, echt? En wat dacht je van hagelslag? Van benzine? Tabak? Boter, kaas en ga zo maar door! Maar nu eerst ff terug naar hagelslag, want als het op hagelslag aankomt ben ik een kenner. €3,75 voor een pak de Ruijter hagelslag, want laten we dit even helder hebben, er is maar één echte hagelslag en die is van de Ruijter.

Hagelslag is al mijn hele leven een onderdeel van mijn dieet. Vroeger ging tie op de bambix die ik in de ochtend maakte voor mezelf. Daarnaast is er niets lekkerderder dan twee verse, witte boterhammen met dik roomboter en dan hagelslag derop. Hagelslag troost, voed, geeft liefde, is een bron van warmte en plezier. Voor €3,75 per pak.

Omgerekend is dat zo’n acht gulden per pakje hagelslag, mijn lieve moeder draait zich om in haar graf als ze dit hoort. Eieren komen ongeveer op hetzelfde uit, voor tien eitjes dan. Ruim acht gulden voor tien eitjes, waanzin.

En ik denk dat we er nog niet zijn. Dat het nog wel een stukkie duurder gaat worden. Maar een leven zonder hagelslag is geen leven dus je moet wel. Waanzin is het! En we zijn er nog lang niet…

Het begint al aardig te wennen merk ik. Binnenkort valt er op elke deurmat een foldertje met hoe om te gaan in noodsituaties. We zijn druk met onze economie om te vormen naar een oorlogseconomie, banken en pensioenfondsen beleggen weer fier in wapenfabrieken, ziekenhuizen bereiden zich voor en het leger investeert als nooit tevoren.

Ergens in Oekraïne liep gisteren een burger, met een witte vlag, weg van het oorlogsgeweld. Zijn witte hondje was bij hem en achter hem liep nog een oudere man met een, echte, knapzak. Drones van het Oekraïense leger maakten een einde aan de reis van de man en zijn hondje ondanks de witte vlag, dat is oorlog.

Oorlog is nooit eerlijk, in een oorlog bestaat goed of fout volgens mij niet, oorlog is altijd fout. En zij die kiezen voor oorlog zijn daar in mijn ogen verantwoordelijk voor. En dan bedoel ik niet alleen de leiders, de ‘wat ooit dertien jaar premier was van dit landje’, of de von der lugen’s. Nee, het zijn juist de burgers die aandelen kopen van rheinmetall, gaan werken bij defensie, die profiteren van de waanzin. Zij nemen de verantwoordelijkheid om dit toe te laten, tot ze ooit met een witte vlag moeten vluchten.

Zo’n Bergsma, daar wordt je toch blij van? En nu weer op zoek naar werk, dacht dat ik er al was maar denk toch dat het um niet wordt. Vrouwen…

Nu was het iets tijdelijks, tot zeg maar eind van dit jaar, maar zelfs dat was te spannend voor der, zo jammer. Ik kom er later wel op terug, denk dat ik vandaag wel wat hoor, het is weer een verhaal…

Nu eerst maar mijn bed uit, tis al laat, Sam wil uit. Morgen weer een nieuwe dag! Oant moarn.

Edoch ga ik hier in huis nog een beetje zielig doen, het schaatsen is nog niet voorbij! Genoten gisteren! En dan vandaag de tien kilometer, dat is mijn favoriet. Niets valt zo lekker in slaap als de tien kilometer schaatsen. Al wordt tie wel steeds korter! Vroeger met Hilbert, Rintje en Falko deden ze er minuten langer over dan tegenwoordig, dat waren mooie tijden..

Ik had vandaag een stukkie willen schrijven over de oversterfte in ons landje, maar weet je, aangezien het, het volk, geen fuck interesseert doe ik het maar niet.

Laat ze maar sterven omdat ze bang zijn een griepje te vatten. Of over een paar weken hun kids naar Oekraïne sturen om ons te verdedigen tegen de evil Poetin. Het is wat het is. Zoals mijn vader vroeger zei, voor hij me een klap voor mijn harses gaf, ‘ wie niet horen wil moet voelen.

Onder invloed van de sterren (influenza) is mijn lichaam zich aan het voorbereiden op de winter. De bomen verliezen hun bladeren, ik een hoop lichaamsvocht. Vooral uit de neus, die er rood en pijnlijk van wordt, vandaag kippensoep maken!

Daarnaast veel thee met honing. Dan nog een heksendrankje met kruiden, knoflook en kurkuma erin. En heul veul slapen, das het beste! Dan is het zo voorbij.

Wat ik dan weer mee heb is dat er schaatsen op tv is, en tja, dat vind ik leuk. Kippensoep met schaatsen op tv, wat een geweldig weekend gaat dit worden!