Timo werkt bij personeelszaken, bij de pakjesbezorger waar ik ook werk als sinterklaasje. Timo belde mij om door te geven dat mijn verzoek was ingewilligd. Dat het even heeft geduurd omdat ze, in de twintig jaar dat ze hier nu zitten, nog nooit zo’n verzoek hadden binnengekregen. Hij had het even moeten uitzoeken, maar het was rond!
Zoals ik hier al eerder heb geschreven ben ik officieel gemoedsbezwaarde. Dit betekent dat ik geen verzekeringen meer hoef te hebben. Geen zorg, geen auto, geen wa. Maar ik hoef ook geen WIA meer te betalen, geen WAO of andere kunstmatig verzonnen verzekeringen die bedoeld zijn om ons nepgeld rond te pompen. Ik geloof niet in dit systeem, ik geloof niet in de macht van Mammon.
Maar ik was wel benieuwd hoe de pakjesbezorger zou reageren op mijn verzoek. Zouden ze het lastig vinden, een moeilijk geval? Maar niets is minder waar. Timo vond het geweldig! Als ik vragen had of iets nodig moest ik hem maar bellen, wat een aardige vent.
En zo kan ik mijzelf toch handhaven in dit krankzinnige systeem waarin we zeventienjarige kinderen opleiden om als kannonenvoer te dienen in het leger terwijl ze geen biertje mogen bestellen in de kroeg omdat ze daar dood van gaan. Op deze manier kan ik mijn hobby, sinterklaasje spelen, uitoefenen en, mezelf, op die manier toch nuttig maken. Ik ben een gezegend mens!
