Maand: januari 2026

De eerste is getackeld. Als zwerver hoef je je er geen zorgen over te maken maar nu ik weer ingeschreven sta moet ik me er mee bezig houden, verzekeren.

In mijn ogen is het verzekeren volledig uit de hand gelopen. Zijn verzekeringsmaatschappijen er niet voor de burger maar om zichzelf te verrijken. Ik heb er persoonlijk jarenlang mee gewerkt, als colporteur voor IT bedrijven kwam ik er bijna dagelijks over de vloer. Ik sprak met hoge piefen over de problemen die ze hadden op het gebied van infrastructuur of security, alsof het ons wat interesseerde. Zolang het geld maar bleef rollen was het goed, de rest bijzaak.

Waar ik vooral mee zat was mijn zorgverzekering. Ik geloof niet in ons zorgsysteem. Corona heeft mij de ogen echt geopend en ik ben er ten volle van overtuigd dat ons zorgsysteem wordt gedicteerd door de pharma industrie. Zij bepalen het beleid, beslissen over leven en dood en de verzekeraars doen mee omdat ze er gruwelijk aan verdienen, walgelijk.

Daarnaast is er de afgelopen zes jaar zoveel.gebeurt, vooral op spiritueel gebied dat ik als gelovig man mij totaal niet kon inbeelden dat ik mijn lot in de handen leg van een stelletje graaiers. Mijn lot ligt bij God. Hij is het die voor mij zorgt, iedere dag weer.

Maar zoals ik al schreef, ik ben ervan af. Ik wist het ook niet maar er is een mogelijkheid in Nederland om je niet te verzekeren. Daar hebben we de SVB voor, de sociale verzekerings bank. Daar kan je je aanmelden als gemoedsbezwaarde. En. Gisteren heb ik telefonisch te horen gekregen dat ik geaccepteerd ben als gemoedsbezwaarde, ik ben een gelukkig man!

Nu nog één uitdaging tackelen, ik ben er klaar voor. Hij zorgt voor mij…

Het lullige is dat het vooral de wat oudere mensen zijn, zeg maar de categorie >50, die weigeren om verder te kijken. Het standaard antwoord is vaak, het zal mijn tijd wel duren, of na mij de zondvloed. Velen denken echt dat ze, dat wat gaat komen, wel gaan overleven met die instelling, nou dat zullen we nog wel eens zien!

Want het gaat hard nu, laat ik mijn onheilsprofetenpet maar eens opzetten. Ik moet zeggen, dat is eigenlijk helemaal niet meer nodig. Alles wat ik de afgelopen jaren heb geschreven kan je tegenwoordig teruglezen in de riool blaadjes die we kranten noemen. Wat zeg ik! Alles wat er gebeurt, en staat te gebeuren, is duizenden jaren geleden al opgeschreven.

Totale controle, “you own nothing but you’ll be happy”. Daar zitten we midden in.  Het Build Back Better programma is in volle gang. Zolang mensen blijven denken dat ze afhankelijk zijn van geld gaat het door, het besef dat we leven in overvloed dringt dan weer niet door. We VERDIENEN het tenslotte. We hebben er ‘hard’ voor gewerkt. De bijbel had het over de Mark of the Beast, nou, die zit er al in.

Marsmannetjes, ze komen eraan! De bijbel en de Koran spreken over gevallen engelen, over geesten of Djings. Als het beestje maar een naam heeft. Feit is dat ze gebruikt gaan worden om nog meer angst te zaaien. Een bevolking die bang is voor een niet bestaand virus gaat zeker in niet bestaande maanmannetjes trappen.

The Great War, Doomsday, Armageddon. We stevenen erop af. Maanden? Jaren? Nee, jaren gaat het niet meer duren.

De Anti-Christ. Volgens mij is hij al een tijdje bezig zijn rijk op te bouwen. Het is nog even wachten voor hij uit de kast komt🤠.

Alles staat geschreven, het is een script wat wordt gevolgd. Door dat te beseffen ga je begrijpen dat het er niet toe doet. Dat we leven in een Matrix, in een illusie waarin één ieder zijn rol speelt. Ik ga weer genieten van een prachtige dag! Ik slurp de mooie momenten naar binnen. Daar heb ik ook wat meer ruimte voor nu gisteren mijn kies is getrokken. Raar gevoel zo’n gat in je mond. Maar ook dat zal wel weer wennen…

Het is niet anders. Er zal een heel nieuwe generatie moeten komen om er weer een betere wereld van te maken. Ik wil het hier al lang over hebben maar op de een of andere manier komt er elke keer wat tussen. Zo ook nu, maanden geleden is mijn kies gebroken en tot nu toe kon ik er redelijk mee leven. Zolang ik maar niet aan die kant kauwde ging het wel. Maar sinds een paar dagen is de pijn niet meer te harden en nu moet ik naar de tandarts.

Tandartsen, ik mocht vroeger naar de tandarts die bij ons in het dorp langskwam in een bus. Een onverstaanbare man die je express pijn deed. Maar de tijden zijn veranderd, hoop ik. En nu moet ik ervandoor. Zij die gaan sterven groeten u🤠

De kerk is van het dorp, niet meer van een kerkgemeenschap. Er worden nog zo’n tien diensten per jaar gehouden, de stichting achter de kerk zorgt daarvoor. De kerk wordt voor meerdere doeleinden gebruikt, er vinden ook culturele activiteiten plaats. Ik ben er nog nooit binnen geweest, ik ben benieuwd!

Maar nu moet ik me wel weer een beetje haasten. Sam moet nog uit, Linn wilde mee en Fleur ook! Lucius niet, die is nog niet toe aan de kerk. Maar hij is hier wel, drie van mijn kids in huis, ik ben, zoals ik vaker zeg, een gezegend man…. Fijne zondag!

Mijn leven is dan ook drastisch veranderen. Zes jaar lang met de kippen op stok en als het licht werd weer wakker. Dat zit er niet meer in! Gelukkig maar ik begon echt op een ouwe man te lijken. Op naar mijn tweede jeugd! Tis er tijd voor…

We mogen niet meer met de hond het bos in. Tata, Chemours, de honderden datacenters die miljoenen liters schoon drinkwater verspillen, Akzo en ga zo maar door, daar ligt het niet aan. Het zijn onze honden, klote beesten.

De gekte gaat door, een nieuw systeem wordt verplicht in je nieuwe auto, Trumpfius moeten we blijven prijzen volgens dat wat dertien jaar lang onze premier was. Het is om te kotsen.

En toch komt het goed! Ik voel het. Na jaren langs de krochten van de samenleving te hebben gemanoeuvreerd heb ik ervaren dat er meer is dan wat er ons wordt opgedrongen. We moeten er even doorheen. Het kaf zal van het koren worden gescheiden. We gaan naar een nieuw tijdperk, spannend…

Het ligt ook zo lekker in mijn bedje op de grond, je wil er gewoon niet uit🤠. Prachtig hé dat filmpje gisteren, het leven is mooi! We gaan er weer een topdag van maken, op naar de zomer…

Wat een feest! Wat een weerzien. Ik mis ze elke dag. Ik ben er ook van overtuigd dat Frodo mij herkend als ik binnenkom maar het is zo moeilijk er echt achter te komen. Wat heerlijk voelde is dat hij meteen zijn dikke kont naar me toe schoof zodat ik hem lekker over zijn rug kon aaien. Zelfs Noor kwam om aandacht vragen, wat was het geweldig!

Ze wonen niet zover weg maar wat zou het fijn zijn als ze nog dichterbij zouden wonen. Ezels geven ontspanning. Ik denk niet dat er dieren zijn die meer gegrond zijn als de ezel. Die je meer het gevoel kunnen geven dat je niet alleen bent. Dat je ertoe doet. Dankbaar ben ik dat ik ze nog steeds mag opzoeken, dat ze er nog zijn.

We moesten nog wat zooi ophalen om het huis te vullen. Wat mij opviel is dat het rijgedrag van de gemiddelde Nederlander van een abominabel niveau is, echt heel triest. Richting aanwijzen op een rotonde? Waarom zou ik. Bumperkleven? Waarom niet. Tachtig rijden op een honderd kilometer weg, leuk! Richting aangeven is sws een dingetje, waarom zitten ze er eigenlijk nog op?

Hier in Fryslan heb je veel 80 km wegen. Soms met een groene streep zodat je honderd mag. Bij dorpen eindigen die wegen meestal in een rotonde. Één of andere chauffeur vond het nodig om heel dicht achter mij te gaan rijden op de rotonde en toen ik de weg op reed bleef hij op mijn bumper hangen. Ik ga dan altijd wat langzamer rijden, wie weet ontstressed het de man. Dit keer niet, hij kwam met een rotvaart langs me rijden met zijn middelvinger omhoog. Van der P. Automaterialen stond erop zijn wagen en dat heb ik toen ik stilstond maar even gegoogled.

Ik kreeg een vriendelijke meneer aan de lijn en vroeg hem of zijn collega’s het te druk hebben. Hij snapte me niet meteen maar na wat uitleg viel het kwartje. Hij beloofde een goed gesprek aan te gaan met zijn collega.

Misschien moet iemand Donaldus Trumpfius een keer bellen, of een collega van hem, om uit te leggen dat bumperkleven ontzettend irritant is. Geef iedereen wat ruimte! Er is genoeg stress in de wereld. Geloof me, het komt niet op vijf minuten aan…

Jaja, nu het niet gelukt is bij de beroemde biefstuk bakker mag ik het weer proberen als pakjesuitdeler. Leuk, lekker alleen op de bus door het Friesche platteland scheuren.

Dat wat dertien jaar premier was in ons landje wil nu dat we niet alleen Oekraïne gaan verdedigen tegen de Russen en de Chinezen maar ook Groenland. Zijn ‘daddy’ gaat Groenland innemen om ons te beschermen maar het wordt zo gedraaid dat het de schuld is van de ander. Het is toch ongelooflijk hoe alles wordt omgedraaid maar het werkt schijnbaar, zij die bang zijn te verliezen wat ze denken te hebben gaan erin mee.

Sam wil uit en ik moet ervandoor. Het wordt vast een mooie dag! Laten we er nog even van genieten!

Er zijn liefhebbers, dat weet ik, maar ik vind het niet zo erg dat de sneeuw verdwijnt. Nu heb ik er gelukkig niets over te zeggen maar dan weten jullie het. Tis ff leuk hoor, maar dan heb ik het wel weer gezien, op naar de lente!

Wat ik wel heel jammer vind is dat het weer niets wordt met de Elfstedentocht. Afgelopen zomer, toen ik nog op de bruine vloot werkte als kok, had ik de eer te mogen koken voor de voorzitter van de Elfstedentocht. De man was twintig jaar voorzitter geweest maar heeft nooit ‘it giet oan’ mogen zeggen, dat is toch frustrerend. Ik hoop met heel mijn hart dat de nieuwe voorzitter niet hetzelfde lot ondergaat.

Ik ga zodadelijk weer solliciteren als sinterklaasje. Lekker pakjes rondbrengen op het Friese platteland. Maar nu eerst een paar telefoontjes plegen met de gemeente, er moet nog een hoop geregeld worden voor we officieel open kunnen. Man, wat heb ik een zin in de aankomende zomer, laat de gasten maar komen! Ik ben er klaar voor…