Ik rij als sinterklaasje door het uitgestrekte Friese landschap en kom dan veel hobby kippenboeren tegen. Om eieren zit ik dan ook niet verlegen. Je ziet de kippen vaak scharrelen door het gras en dat is zo’n leuk gezicht. Ik heb vroeger ook kippen gehad, kon er uren naar kijken.
Maar die eieren moet ik dus niet meer eten volgens het journaille. De regenwormen zitten vol met Pfas. Heel Nederland zit vol met Pfas. Daarom moet ik overgaan op supermarkt eieren, volgens datzelfde journaille, dat is beter voor mijn gezondheid.
Nu hoorde ik op de radio dat niet alleen de regenwormen vol Pfas zitten maar alles wat daar leeft, eigenlijk al het leven onder de grond zit er vol mee. Lekker dan.
Zouden grassprieten Pfas opnemen? Rode kool? Wortelen? Alles wat in je volkstuintje groeit? Zouden we binnenkort te horen krijgen dat groenten uit de tuin ook niet veilig zijn om te eten? Nou ik ben ervan overtuigd dat dat gaat gebeuren! Het hebben van een tuin staat voor onafhankelijkheid en dat is niet de bedoeling in dit systeem. Alles is een verdienmodel, en zeker ons eten, dus daar zelf voor zorgen is niet de bedoeling. Gelukkig is er Pfas.
In de UK doen ze het anders. Daar moeten mensen met hobby kippen ze registreren bij de gemeente. Al heb je maar één kip, dat maakt niet uit, je moet een hele administratie bijhouden om die kip te mogen houden. Wat ze eet, hoe laat ze gaat slapen, hoeveel eieren ze legt en hoeveel co2 ze uitstoot. Dat ontmoedigd ook, want alles draait om controle, en een hobbykip of een volkstuintje is moeilijk te controleren. Net als houtkachels trouwens, die zijn ook killing voor totale controle, gelukkig mogen die in veel steden al niet meer. Dat breid zich nog wel uit.
Er stond een kaartje bij het artikel, in het ad, waarop te zien is waar je in Nederland veel Pfas tegenkomt. Zo te zien valt het in het gedeelte waar ik woon wel mee. Toch staan er veel dreigende zwarte stipjes op de kaart. Groen is goed, geel is mwah, Zwart is fout, duidelijk niet?
En zo hobbelen we door richting de droom van onze huidige premier met tien, nee wel twintig nieuwe steden waarin consumerende zombies rondlopen die volledig afhankelijk zijn van wat het systeem ze aanlevert. Niet meer in staat voor zichzelf te zorgen, totaal overgeleverd aan de grillen van supermarkten, pharmacy en de Shell’s van deze wereld.
