Een klein wereldje om me heen. Gisteren vloog hier een gigantisch vliegtuig over. Door het zonnige weer prachtig te zien. Het was duidelijk een militair vliegtuig, we zitten tenslotte niet zover van de luchtmachtbasis hier in het noorden. De oorlogsmachine komt op gang. We zijn er nog lang niet.
Volgens het journaille moeten we maar even wachten met het wassen van de auto. Waar stikstof direct neerslaat in nabijgelegen, beschermde natuurgebieden zweeft Saharazand de hele wereld over. Wat een gekkigheid.
Ik lees iedere dag dat er nog meer bommen en granaten los worden gelaten op Iran. Hoeveel meer is meer op een gegeven moment? Zou het uitmaken voor de gewone burger?
Kon ik mijn eigen innerlijke wereld maar wat kleiner maken. Niet verder kijken dan wat ik voor ogen krijg. Niet nadenken, want nadenken is niet meer nodig, dat doen anderen wel voor je. Het werkt bij de meeste mensen om me heen maar niet bij mij, nooit gedaan. Ik moet er nog ff mee leven…
Één reactie op “7 maart 2026, het is mistig buiten.”
Wij hadden hier ook al Sahara zand van dat gele stof.
Of staan de Elzen in bloei🧐