Voor of tegen, links of rechts, zwart of wit, gelovig of niet gelovig, het gaat maar door. Donderdagavond zag ik al een filmpje voorbij komen van de drieëntwintig jarige Quentin uit Lyon, Frankrijk. Hoe hij door, volgens de media, linkse antifa demonstranten werd doodgeschopt. Wat je ziet is een hoop jonge mannen met zwarte hoodies en broeken die inslaan op een, in het zwart gestoken, jongen die het dus niet overleeft heeft. Sindsdien is er een hoop onrust in Frankrijk, links tegen rechts, precies wat de bedoeling is.
Lidewij wordt in ons landje afgeschilderd als de nieuwe zes en een kwart. Steeds heftiger worden de uitingen van de tegenstanders van rechts extremisme als het gaat om de fvd. De partij daarentegen groeit als kool. De reacties die je leest in de commentaren liegen er niet om. Gepraat wordt er niet, het doet mij denken aan de tijd van Pim.
Tegenstellingen, de media is er niet om ze te relativeren maar stookt het vuurtje nog wat verder op. Bewust wordt er gezocht naar de confrontatie, naar het plaatsen in een hokje. We zoeken niet naar wat ons verbind, het gaat om de tegenstellingen, hoe broos die ook zijn. Want geloof me, er er is veel meer wat ons verbindt dan wat ons verdeeld alleen is het zo makkelijk om het gepeupel af te leiden van waar het leven werkelijk om draait. Brood en spelen, nou die zijn er genoeg, we spelen wat af. Het is vakantie, en wat een prachtige weer was het gisteren! De zomer komt eraan, het gaat een hete worden…
