In tegenstelling tot jijzelf, maar je hond is echt prachtig.” Nou Dankjewel”, zei ik tegen de buurman. “Ja, iedereen heeft weleens een complimentje nodig, bij deze! Nog een mooie dag.” En hij liep door.
Daarom hou ik zo van Fryslan. Mijn buurman is een grote, wat krom lopende man van ergens in de zeventig. Ondanks dattie niet meer zo hard loopt ziet hij er nog steeds imposant uit. Zijn eigen hondje is zijn alles, de twee zijn onafscheidelijk.
Ik hou van dit vlakke platte land en haar mensen, wil er alles voor geven. Het bevroren water, de knisperende vorst, het doet mij wat. Straks gelukkig weer de lente want ik moet zeggen dat ik wel klaar ben met de kou. Toch geniet ik er nog even van. Heerlijk…
,