Staan we voor de broodnodige correctie? Is de bubbel eindelijk groot genoeg? Gaan we, in de aankomende jaren, Europa opnieuw uitvinden?
Een bloedbad, miljarden euro’s en dollars door het doucheputje. Niet dat die ooit echt hebben bestaan maar dat doet er niet toe, tis weg. Nu is de vraag, zet het volgende week door of pompen ze nog meer lucht in het systeem? Dat er een correctie moet komen daar zijn de economen het wel over eens, zitten we er middenin?
Hoe ik de wereld zou willen zien vroeg iemand mij. Wat een kutvraag. Hoe leg ik uit dat voor mij alles een leugen is? Dat het voor mij niet gaat om deze wereld maar om ons. Hoe zou je de mens willen zien, dat is een betere vraag. Het begint bij ons, in mij, in degene die de vraag stelt, niet bij de wereld.
En nu ben ik, dat moet ik meteen bekennen, volledig ongeschikt voor deze vraag. Ik voldoe absoluut niet aan hoe ik een mens zou willen zien. Man, man, als er iemand is die zichzelf snel op de kast laat jagen ben ik het wel, tis bijna zielig. Maar goed, ik werk eraan, of loop ik de kantjes er vanaf?
Mijn antwoord op de vraag over hoe ik de wereld zou willen zien was: Respect. Er werd minzaam op gereageerd. Respect staat voor waardering, voor aanzien maar voor mij vooral voor eerbied. Eerbied voor dat wat is, hier en nu, in ons.
