Tis een woord van de Dakota Indianen, tis de man die zegt wat niet gezegd mag worden. De man die naakt door de straten loopt terwijl het vriest en een muts op heeft als de zon schijnt. Tis diegene die niet meegaat in het narratief maar zijn eigen pad bewandeld. Niet het brede pad maar een woest en eigenlijk onbegaanbaar pad, de Heyoka.
Het loopt meestal niet goed af met de Heyoka, daar is tie dan ook een clown voor. En hij doet ook ontzettend veel domme dingen, nogmaals, tis een clown. Moet je hem serieus nemen of niet? Wat ratelt hij nu over dienen of verdienen, een mens kan niet zonder Mammon, dat is toch logisch, zo is het altijd geweest.
Nope! Zegt de Heyoka, zo is het niet altijd geweest, ga jezelf herinneren! Alsof dat zo makkelijk is.
De gemiddelde mens herinnerd zich niet eens meer dat tie jong is geweest. Niet het slijpen van de geest maar die van wapens is ons geleerd. Een Heyoka, wat een prachtige woord…
