Daar wassie weer! Ik kan er zo boos om worden, zo verschrikkelijk boos. Alsof huidige generaties geen verantwoordelijkheid hebben voor de volgende? Alsof het doorzetten van je cultuur, je volk, je land geen prio heeft. Alsof je hier alleen maar bent geweest om er zelf een leuke tijd te hebben, niet om wat over te dragen, al is het maar je verleden.
Arrrgggg, maak je niet druk Koertje. Blijf liefde stoppen in je eten. En een beetje dankbaarheid voor al het moois waar je mee mag koken. Nederigheid vanwege mijn gebrek aan kennis van al dat moois en natuurlijk verwondering, omdat het zo lekker is. Het moeilijkst is barmhartigheid, daar moet ik eerlijk in zijn, maar ik doe mijn best.
