De schrijvende
straatvermaker
13 maart 2026, kort en bondig.
Zo kan je de toespraak, die geen toespraak was, van Khamenei de Tweede wel noemen. Ik lees dat hij gewond is geraakt tijdens het bombardement waarbij zijn vader is omgekomen. Daarnaast zijn zijn vrouw, kinderen en moeder vermoord door deze aanval. Ik zou dan ook kort en bondig zijn, woorden schieten tekort. Offers brengen, daar
12 maart 2026, verkiezingen!
Nu ik weer een nette burger ben mag ik weer! Moet ik me weer bezig gaan houden met de verkiezingen. Nu had ik dat toch wel gedaan. Het is er met de paplepel ingegoten. Bij ons hingen, in ’82, posters met het hoofd van Ruud voor het raam, dat doet wat met je als tiener,
11 maart 2026, wordt je wakker heb je het meteen druk.
En dan kom ik met mijn stukkie in de knel. Meestal kan ik dat voorkomen maar vandaag even Niet! Nu gebeurt er toch niet zoveel in de wereld, is het weer klote weer en gaan we zoveel leuke dingen doen in de nabije toekomst dat er nog genoeg stukkies aankomen om jaren door te gaan.
10 maart 2026, gisteren werd ik gebeld door Timo van HR.
Timo werkt bij personeelszaken, bij de pakjesbezorger waar ik ook werk als sinterklaasje. Timo belde mij om door te geven dat mijn verzoek was ingewilligd. Dat het even heeft geduurd omdat ze, in de twintig jaar dat ze hier nu zitten, nog nooit zo’n verzoek hadden binnengekregen. Hij had het even moeten uitzoeken, maar het
9 maart 2026, Black Monday!
Zou het weer gaan zoals in 1987? Of die van 1929? Nu de Israëlieten begonnen zijn met het torpederen van olieraffinaderijen, in Iran, kan het wel eens hard gaan. De Iraniërs hebben het voorbeeld overgenomen, zo is er dit weekend in Haifa van alles kapot geknald. Vanacht in Bahrein is er weer één in de
8 maart 2026, heb zo heerlijk mogen koken gisteren.
Zoveel blije mensen! Volgens mij is dat waarom we hier zijn, om elkaar blij te maken. Verder doet het er niet toe. Helaas is ons geleerd dat we vooral onszelf blij moeten maken. Dat we pas gelukkig zijn als we achter een groot hek, op onze eigen landgoed, dieren af kunnen knallen. Niet dat ik
7 maart 2026, het is mistig buiten.
Een klein wereldje om me heen. Gisteren vloog hier een gigantisch vliegtuig over. Door het zonnige weer prachtig te zien. Het was duidelijk een militair vliegtuig, we zitten tenslotte niet zover van de luchtmachtbasis hier in het noorden. De oorlogsmachine komt op gang. We zijn er nog lang niet. Volgens het journaille moeten we maar
6 maart 2026, dag zeven.
Volgens mij was het de bedoeling dat het een korte oorlog gaat zijn. Ik denk dat dat tegen gaat vallen, net als in Oekraïne. Weten we dat nog? Neuh, waarschijnlijk de meeste niet meer. De Poetin zou in no-time verslagen worden, der op en der over! Dat was het motto. Een paar sancties en clusterbommetjes